2.20.2009

Μέτρο-μέτρο, μας φάγανε χιλιόμετρα ζωής

Ήταν καπου στο 78-79 όταν η λιτότητα μπήκε στην πολιτική μας ζωή. Από τότε έχουν περάσει 30 χρόνια, η λιτότητα - πλην προεκλογικών ξεσαλωμάτων - δεν λέει να εγκαταλείψει τον τόπο.

Ρε της ρίξαμε μάγους της οικονομίας, φακίρηδες της αριθμητικής, επιτροπές σοφών, DDT, γαλαζόπετρα, τίποτε αυτή. Ακίνητη σαν πλάνο του Αγγελόπουλου.

Και μέτρα. Της ρίξαμε πολλά μέτρα. Μέτρα υπέρ πτωχών, μέτρα υπέρ αδυνάτων, μέτρα υπέρ αναξιοπαθούντων βιομηχάνων... Μέτρα να θες.

Αποτέλεσμα ουδέν. Συνεχίζει να καίει τη γη που παραλαμβάνει η επόμενη κυβέρνηση από την προηγούμενη και τάχα μου υποχρεώνεται - δεν θέλει, αλλά δεν μπορεί να κάνει αλλιώς - να πάρει νέα μέτρα.

Κι' έτσι, μέτρο το μέτρο, μας φάγανε χιλιόμετρα ζωής. 

Για την offshore την επιούσια

Αν μου ζητήσει ο Καραμανλής να αυτομαστιγωθώ στην πλατεία Συντάγματος, προκειμένου να κερδίσει η ΝΔ τις εκλογές, θα το κάνω.

Όχι εγώ. Ο Βουλγαράκης.

Τον θυμάστε φαντάζομαι - ξεχνιέται άλλωστε; Είναι εκείνος ο υπουργός που ενώ καθόταν αμέριμνος στην υπουργική καρέκλα, του έπεσαν - όλως συμπτωματικά και σύννομα άρα ηθικά - κάποιες offshore στα χέρια του, να έχει να κουτσοπορεύεται ο καψερός.

Τι άλλο να κάνει πρόεδρε ο άνθρωπος, προκειμένου να βγάλει την offshore την επιούσια; Μου ράγισε την καρδιά η αυτοθυσία του για το καλό της παράταξης και - προπαντός - για την Ελλάδα ρε γαμώτο.

Δωσ' του κύριε πρωθυπουργέ ένα υπουργείο να παίζει κι' αυτός. Οι άλλοι δηλαδή είναι καλύτεροι;

Τέτοιες αδικίες, κλονίζουν την πίστη μου στην αξιοκρατία.

Τσίπα made in Japan

Υπάρχουν κάποιες χώρες που πραγματικά σε βγάζουν από τα ρούχα σου.

Πάρτε για παράδειγμα την Ιαπωνία.

Ο υπουργός οικονομικών της χώρας παραιτήθηκε επειδή σε συνέντευξη τύπου το έριξε στον ύπνο. Και λοιπόν; Τι έκανε ο Γιαπωνέζος;

Εδώ έχουμε υπουργούς που κοιμούνται όρθιοι και πληρώνουμε εμείς το ξενοδοχείο και όχι μόνο δεν παραιτούνται, αλλά προβιβάζονται κι' όλας σε τσάρους, μάρους, κουκουνάρους και λοιπούς εθνοσωτήρες.

Γι' αυτό η Ιαπωνία μένει καθυστερημένη και τριτοκοσμική. Γιατί έχει τσίπα.

Μη τους αγριεύετε κύριε υπουργέ.

Λοιπόν, απ' ότι καταλάβαμε το καρτέλ του πετρελαίου δεν μασάει από κεφαλιές. Παρά την εξαγγελθείσα μετωπική σύγκρουση του ΥΠΑΝ με το καρτέλ των εταιρειών καυσίμων, το κούτελό τους δείχνει ανέπαφο.

Ενώ οι διεθνείς τιμές του πετρελαίου κατρακυλούν, εμείς συνεχίζουμε να αγοράζουμε συνεχώς ανατιμώμενα καύσιμα.

Σας παρακαλούμε κύριε υπουργέ μη τους χτυπάτε τόσο βάναυσα, γιατί μάλλον τους αγριεύετε.

Στο μεταξύ, μπορούμε εμείς να τους αρχίσουμε στις κατακεφαλιές, ξοδεύοντας λιγότερα καύσιμα.

Να τους χτυπήσουμε εκεί που πονάνε. Στην πλεονεξία τους. Εμπρός λοιπόν, ας τους αλλάξουμε τα πετρέλαια.

2.17.2009

Θέλει αρετή και ούμπαλα

Περί εκλογών ο λόγος τον τελευταίο καιρό, ιδίως από τη στιγμή που το ΠΑΣΟΚ πήρε κεφάλι στις δημοσκοπήσεις και το χάσμα καταλληλότητας γιά τη θέση του πρωθυπουργού μεταξύ Καραμανλή και Παπανδρέου μικραίνει.

Την ίδια στιγμή, δύο στους τρεις Έλληνες δεν θέλουν εκλογές, αφού αν μπούμε σε συτή τη διαδικασία θα ξεμπερδέψουμε την άνοιξη του 2010, με ό,τι αυτό σημαίνει για τη χειμάζουσα οικονομία μας, που θα κληθεί πάλι να πληρώσει τις παροχές κυβερνώντων και να πιστέψει στις πλειοδοτικές ρελάνς της αντιπολίτευσης και πάνω από ένα χρόνο προεκλογικής αδράνειας, σε περίοδο κρίσης.

Ας πούμε πως γίνονται εκλογές και κερδίζει ο Παπανδρέου ο Γ'. Πιστεύετε ότι κάτι θα αλλάξει, τη στιγμή που
 τα δύο κόμματα εξουσίας στο μόνο σημείο στο οποίο δείχνουν να διαφωνούν, είναι στο ποιός ανακοίνωσε πρώτος τα ίδια μέτρα.

- Το είπαμε πρώτοι εμείς και σπεύσατε να το κάνετε λέει ο ένας.
- Λάθος, εμείς το είπαμε πρώτοι, έχω και μάρτυρες, λέει ο άλλος.
(Οι "μάρτυρες" είμαστε εμείς φυσικά)

Δεν θέλουμε εκλογές τώρα. Θέλουμε επιτέλους κάτι ουσιαστικό να γίνει για αυτόν τον τόπο που τον καταντήσατε όλοι μίζερο και φουκαριάρη. Θέλουμε επιτέλους να δούμε ότι όλες μας οι θυσίες δεν πήγαν πάλι στράφι. 

Θέλουμε σωστή διαχείριση, καταπολέμηση της χυδαιότητας, της διαφθοράς και της ανικανότητς στη δημόσια ζωή.

Για να γίνει αυτό, απαιτείται αρετή και τόλμη. Ιδού λοιπόν πεδίον δόξης λαμπρόν.

Αν δεν μπορείτε, πάρτε επιτέλους δρόμο. Μπορούμε και μόνοι να περάσουμε τη θηλειά στο λαιμό μας.

Υπάρχουν καρτέλ; Απιστεύταμπολ

Μετωπική σύγκρουση με το καρτέλ του πετρελαίου προανήγγειλε το ΥΠΑΝ. (Που πα ρε Καραμήτροοοο).

Καρτέλ; τι ακριβώς εννοείτε κύριε υπουργέ; Υπάρχουν καρτέλ στην αυτορρυθμιζόμενη υπέρ του καταναλωτή ελεύθερη - εντελώς - αγορά του ελεύθερου - επίσης - ανταγωνισμού; Από πότε;

Παρακαλώ ενημερώστε μας σχετικά, γιατί αυτές οι φούρλες του κόμματός μας από το τσάμικο στο καλαματιανό, κλονίζουν την πίστη της βάσης μας στα φιλελεύθερα ιδεώδη.

Στο μεταξύ αν θέλετε  μια συμβουλή - αν λέω - αυτό το μετωπική - αλλά και τη σύγκρουση για πιό σίγουρα - μη τα πολυαναφέρετε, γιατί πρόκειται να εκτεθείτε.

Όπως σας βλέπουμε και δεν μας βλέπετε.

2.12.2009

Μια ακόμη πολιτική τιτανομαχία



Στείλτε τις δίμετρες

Δεν ξέρω για εσάς, αλλά εμένα ο υφυπουργός υγείας κ. Παπαγεωργίου με κάλυψε πλήρως. Θα πάρει βέβαια  λίγο καιρό, αλλά όσοι ζήσουμε θα νοσηλευόμαστε σε χρυσά κρεβάτια, με τρείς αλφαδιασμένες νοσοκόμες με σέξυ περιβολή, για τον κάθε ασθενή. 

Πρέπει βέβαια να γίνει  πρώτα ένας διάλογος εφ' όλης της ύλης, να καταρτιστούν επι μέρους επιτροπές που θα εξετάσουν ενδελεχώς τα προβλήματα, τα πορίσματα των οποίων θα εξετάσει μία επιτροπή σοφών, που θα υποβάλλει τις προτάσεις της προς έγκριση στην ολομέλεια. 

Μέχρι τότε θα έχει αποσυμφορηθεί και το ασφαλιστικό σύστημα, αφού οι μισοί θα έχουμε πεθάνει. 

Σε μια προσπάθεια να επισπεύσουμε τη διαδικασία εντοπισμού των προβλημάτων στην υγεία, αλλά και τη γενικότερη διαδικασία, θέτουμε στη διάθεση των επιτροπών τα παρακάτω στοιχεία:

α) Δεν έχουμε αρκετούς γιατρούς
β) Δεν έχουμε επαρκές νοσηλευτικό  προσωπικό
γ) Δεν έχουμε γάζες, οξυγόνο, patches και λοιπά αναλώσιμα.
δ) Δεν έχουμε πλέον υπομονή, που βρίσκεται σε διαχρονικό χαμηλό.΄

Εχουμε:

- Υπουργούς που κομπάζουν ενώ είναι υπέυθυνοι που το σύμπαν γύρω μας καταρρέει.
- Υπουργούς και πολιτευτές που εξακολουθούν να πιστεύουν ότι πιστεύουμε τις ακακίες τους.
Πιστεύω με αυτές τις διαπιστώσεις να βοηθήσουμε στην επιτάχυνσή  της διαδικασίας.

Αποστείλλατε δίμετρες πάραυτα.

Ρε άει σαπέρα

Θορυβούνται οι εταιρείες για το εντεινόμενο κλίμα μποϊκοτάζ εδώ και σε όλη την Ευρώπη, και έβαλαν  τα παπαγαλάκια τους να μιλούν για αντιφιλελεύθερο και παράνομο προστατευτισμό.

Το φιλελεύθερο δόγμα, που μας έφερε στη θέση που σήμερα βρισκόμαστε μέσα από κερδοσκοπικά παιχνίδια και που επιτρέπει σε πέντε κεφαλαιούχους να αποφασίζουν πόσο θα στοιχίζει η θέρμανση, η κίνηση, η διατροφή, η αξιοπρέπεια όλου του πλανήτη, λέει λοιπόν αυτή η δράκα, ότι αντιβαίνει στην κοινοτική νομοθεσία, να προστατεύσω το σπίτι μου, την ώρα που οι φλόγες το ζώνουν. Και ποιος το λέει; Ο πυρπολητής.

Ρε άει σαπέρα

Μποϊκοτάζ φίλοι μου στους μαυραγορίτες. Αλλάξτε τους τον αδόξαστο.
Και προστατεύτε τις ελληνικές δουλειές.

Τι είναι η εργασία;


- Πες μου Δημητράκη, τι γνωρίζεις για την εργασία;

- Η εργασία είναι καλή και βοηθά τον άνθρωπο να συντηρεί την αξιοπρέπεια και την αυτοεκτίμησή του.

- Μπράβο Δημητράκη. Και πόσα είδη εργασίας έχουμε στη χώρα μας;

- Εχουμε την ανασφάλιστη εργασία, την παράνομη εργασία, την μερική εργασία, την προσωρινή εργασία, την απασχόληση a la' carte, και τώρα έχουμε την προσωρινή ανεργία.

- Για την εργασία σε ρωτάω Δημητράκη.

- Μα την εργασία αφορά η προσωρινή ανεργία χερ προφέσορ. Με την προσωρινή ανεργία, θα σώσουμε την εργασία.

Είναι μια απλή υπόθεση ομοιοπαθητικής και σχετικής αυθυποβολής.

Μάθε τέχνη κι' άστηνε

Έκρηξη της μικροεγκληματικότητας παρατηρείται τον τελευταίο καιρό στα μεγάλα αστικά κέντρα, ενώ ο κόσμος περιμένει τις προ δεκαετίας εξαγγελθείσες πεζές περιπολίες. 

Το θράσος των κλεφτών έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο, που προχθές, κατά την παρουσίαση του βιβλίου του κ. Τατούλη, ο τέως υπουργός κ. Γιαννόπουλος ένοιωσε ένα χέρι να του ψαχουλεύει την τσέπη. Γυρίζει και αντικρύζει ένα γραβατωμένο εικοσάχρονο, με το πορτοφόλι του στο χέρι.

- Τι κάνεις εκεί; του λέει. Ποιός είσαι;
- Νεοδημοκράτης, του απαντά ο πορτοφολάς.

Έτσι είναι. Αν πρόκειται μια μέρα να διοικήσεις ένα οργανισμό, πρέπει από μικρός να μάθεις τη δουλειά.

Είμαστε large και μπρούκληδες

Και μέσα το γενικό μπάχαλο, έχεις τον νέο ΥΠΑΝ κ. Χατζηγάκη να ισχυρίζεται ότι παρά το ότι μας λείπουν 999 ευρώ,  για να συμπληρώσουμε τα χίλια, οι επιδόσεις της οικονομίας μας είναι τόσο καλές, ώστε να εμπνέουν την εμπιστοσύνη των ξένων επενδυτών, που σωρηδόν αγοράζουν ελληνικά ομόλογα.

Αυτό βέβαια που παρέλειψε να πεί ο κ. Χατζηγάκης, είναι ότι τα ομόλογά μας, αποδίδουν  2,5% επιπλέον τόκο, ο οποίος δεν προκύπτει γιατί είμαστε large και μπρούκληδες, αλλά επειδή οι μέχρι σήμερα επιλογές της κυβέρνησης στον οικονομικό τομέα, μας έχουν ρίξει στη Δ' εθνική της πιστοληπτικής ικανότητας.

Αλλά γιατί να απασχοληθεί με αυτό ο κύριος υπουργός; Μήπως θα είναι κυβέρνηση όταν θα κληθούμε να πληρώσουμε το καπέλλο; Ποσώς.

Θα είναι αντιπολίτευση και λαύρος θα στηλιτεύσει τα αντιλαϊκά μέτρα που η επόμενη κυβέρνηση θα έχει άλλοθι ώστε να πάρει, για να πληρώσουμε το μάρμαρο πάλι οι ίδιοι.

Χιλιοπαιγμένο και πληκτικό. Κρίμα που τέτοια φλούκα πρέπει να την πληρώσουμε κι' όλας.

2.11.2009

Μποϊκοτάζ; Ντου!

Με μποϊκοτάζ απαντούν οι καταναλωτικές οργανώσεις στις αυθαίρετες και εκτός κλίμακας αυξήσεις που μας έχουν αλλάξει τον αδόξαστο.

Πιεζόμενο το ΥΠ.ΑΝ από τη γενική δυσαρέσκεια (sic) και τις αποκαλύψεις για τη διαμόρφωση των τιμών στη χώρα μας, όπου πληρώνουμε π.χ. τη φέτα για μεταξωτή κορδέλλα, σε σχέση με όλους τους άλλους ευρωπαίους στους οποίους την εξάγουμε, μπήκε και αυτό στο χορό δίνοντας στη δημοσιότητα ονόματα εταιρειών που συμπεριφέρονται σαν λύκοι στην ανεμοζάλη.
Είναι η μόνη ενδεδειγμένη λύση σε ένα κόσμο που εξακολουθεί να πιστεύει ότι όλα τα προβλήματα θα λυθούν με τους κανόνες της προσφοράς και της ζήτησης.

Αγνοήστε λοιπόν τα προϊόντα των εταιρειών, που περιέχονται στη λίστα του ΥΠΑΝ και των καταναλωτικών οργανώσεων. Και φυσικά πρώτη μας επιλογή τα ελληνικά προϊόντα, μπας και σώσουμε κάποιες θ
έσεις εργασίας.

Μποϊκοτάζ είπε; Ντου!


http://kepka.org/index.php?option=com_content&task=view&id=1029&Itemid=1

Υγιαίνετε

Χωρίς οξυγόνο έμεινε χθές το Νοσοκομείο 'Αγιος Δημήτριος στη Θεσσαλονίκη.

Πήγαν οι άνθρωποι να παραγγείλουν νέο φορτίο, άνοιξαν το ταμείο και αντίκρυσαν δύο συνδετήρες, μια τσίχλα μασημένη και ένα αντίτυπο του προγράμματος της
κυβέρνησης για την υγεία.


Λεφτά ούτε για δείγμα.

Στο μεταξύ οι προμηθευτές των νοσοκομείων που δεν έχουν πάρει φράγκο εδώ και τρία χρόνια, και που φαίνεται ότι τους χρωστάμε...
- Και σε αυτούς χρωστάμε;
- Ναι ναι, είναι στο "Π" τεσσερα γράμματα μετά τη Μιχαλού - τους χρωστάμε λοιπόν γύρω στα 5,5 δις ευρώ και δηλώνουν ότι θα διακόψουν την προμήθεια των νοσοκομείων, σε αναλώσιμα και μηχανήματα.

Αν πρόκειται λοιπόν - για κακή μας τύχη όπως και νά'χει - να νοσηλευτούμε στο προσεχές μέλλον σε δημόσιο ίδρυμα, πέρα από το βιβλιάριό σας, πάρτε μαζί:

Γάζες, σύριγγες και τα φάρμακά σας (χρωστάμε και στους φαρμακοποιούς, θα τους βρείτε στο "Φ").

Α' κι' οπωσδήποτε ένα γιατρό, γιατί με το νέο σύστημα εφημεριών, είναι εξαιρετικά πιθανό να μη βρείτε ούτε έναν στην ανάγκη.

Με τις υγειές μας.

Όπλα, παλάσκες και κασμά.

Πήγε, είπε, εισέπραξε ένα όχι κατ' αρχάς και απήλθε προς Λονδίνο, ο τσάρος της οικονομίας μας κ. Παπαθανασίου.
Οι εταίροι μας δεν έδειξαν διάθεση να επιτρέψουν στην Ελλάδα να επεκτείνει το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας κατά ένα χρόνο, ώστε να μη χρειαστεί να πάρουμε πρόσθετα οικονομικά μέτρα.
- Τα πρόσθετα μέτρα δείχνουν προς στιγμήν αναπόφευκτα, και όλοι γνωρίζετε τι πρέπει να κάνετε. Όπλα, παλάσκες, κασμά και βαράτε μέχρι νεωτέρας.
- Ο Τσάρος θα εκδώσει νέα διατάγματα μόλις επιστρέψει...
- Φορέστε κράνος και κάντε μπιντέ καλού κακού.

Για το φουκαριάρη τον τόπο τους

Συνηθίζεται τα κόμματα να χρηματοδοτούνται από πηγές που θέλουν να παραμείνουν ανώνυμες, δήλωσε χθες ο πρώην στρατηγός του επιτελείου Σημίτη, Θεόδωρος Τσουκάτος.

Λαμπρά.

Σίγουρα αυτοί οι ανώνυμοι χρηματοδότες, δεν ζη
τούν ανταλλάγματα από την κάθε κυβέρνηση, για τις υπόγειες αυτές καταβολές χρημάτων. Το κάνουν για το καλό του φουκαριάρη τόπου, φώς φανάρι.

Στον άλλο κόσμο, τον πραγματικό και όχι τον εικονικό της πολιτικής, αυτό μάλλον λέγεται ξέπλυμα χρήματος και τιμωρείται με βαρειές ποινές, εκτός βέβαια αν έχεις ταϊσει κάποιο κόμμα, ανωνύμως πάντοτε, ή έχεις φίλο υπουργό με 5-6 offshore.

Τότε περνάς κοτσάνι.

Photo: http://www.gearfuse.com/wp-content/uploads/2008/11/money_laundry_bag.gif


Τσιγάρα, ποτά και βενζίνη: Οι Εθνικοί Ευεργέτες

Τι έχεις Γιάννη, ό,τι είχα πάντα.
Οι καπνιστές, οι πότες και οι εποχούμενοι θα πληρώσουν πάλι το μάρμαρο.
Μετά την επαναφορά του αφορολόγητου των 10.500 ευρώ, ο νέος τσάρος της οικονομίας θέλοντας να αναπληρώσει τοους απωλεσθέντες πόρους (400 εκατομμύρια ευρώ, άλλοι μιλούν για 600) προχωρά σε αύξηση της φορολογίας στον καπνό και τα ποτά εκτός του κρασιού, ενώ δεν αποκλείεται -άρα θα γίνει- αύξηση της φορολογίας των καυσίμων.

Ως καπνιστής και πότης, αισθάνομαι υπερήφανος που θα μπορέσω να συνδράμω την χώρα μου σε αυτές τις δύσκολες στιγμές.

Προτείνω να ανακηρυχθούν εθνικοί ευεργέτες οι μπεκρήδες, οι φουμαρινόροι και τα σωφεράκια.

Το πρόβλημα που θα προκύψει, είναι ότι με την εφαρμογή του νόμου για την απαγόρευση του καπνίσματος σε δημόσιους χώρους, θα υπάρξει υστέρηση εσόδων, καθώς τι κατανάλωση ποτού να προκύψει όταν πρέπει να πίνεις μια γουλιά μέσα στο μαγαζί, να βγαίνεις έξω για μια τζούρα τσιγάρο και τούμπαλιν.

Χώρια που είναι άδικο το μέτρο. Δηλαδή όσοι δεν καπνίζουν και δεν πίνουν (μαγκιά τους) τι θα συνεισφέρουν στον κοινό κορβανά;

Τέλος, κάτι άλλο για το οποίο θα πρέπει να μεριμνήσει η κυβέρνηση, είναι να παραχωρήσέι αυξημένους πόρους στις καρδιολογικές, πνευμονολογικές και ηπατικές κλινικές, καθώς είναι σίγουρο ότι στην προσπάθειά μας να σώσουμε την οικονομία, θα γίνουμε πελάτες τους.

Μετά θα περιέλθουμε στη δικαιοδοσία του κυρίου Αβραμόπουλου και θα σωθούμε.

2.07.2009

Idiots


To 68% των Ελλήνων που δεν επιθυμούν πρόωρες εκλογές, είναι ιδιώτες και έχουν προσωπικό συμφέρον να μή γίνουν, σύμφωνα με
 τον Θεόδωρο Πάγκαλο.
Εξηγώντας την έννοια της ιδιωτείας ο πολυπράγμων υπουργός, στάθηκε και στον δανεισμό της προς τη Γαλλική γλώσσα (idiot) που σημαίνει ηλίθιος για τους Γαλάτες - και με τη γαλατική ευγένεια που τον χαρακτηρίζει - ο κος υπουργός έκανε τη συνεπαγωγή:

Όποιος δε θέλει εκλογές είναι ηλίθιος, πέταξε στα μούτρα 7.480.000 Ελλήνων.

Βέβαια ο υπουργός των τόσων περήφανων στιγμών της πρόσφατης Ελληνικής Ιστορίας, δεν ασχολήθηκε καθόλου με το γιατί όλοι αυτοί δεν θέλουν μια μακρά προεκλογική περίοδο εν μέσω κρίσης, με έπαθλο την "ποιοτική" υπεροχή του ΠΑΣΟΚ που θα κάνει τα ίδια πράγματα με τη ΝΔ, αλλά με "ανθρώπινο πρόσωπο" και άρμεγε λαγούς - με πετραχείλια - και κούρευε χελώνες.

Είμαστε ιδιώτες/idiots κατά Πάγκαλον και συμφωνώ μαζί του100%. Με πρώτο ιδιώτη εμένα που κάθομαι και τον ακούω.

εικόνα από: http://pro.corbis.com/images/42-20041107.jpg?size=67&uid=%7B2597837E-FED2-4E85-AE4C-CECF92B67B45%7D

Πόσοι κολοκύθες ανά στρέμμα;

Υπάρχουν και ευχάριστα νέα από το μέτωπο διαμόρφωσης των τιμών.
Μετά τα 43 μέτρα κατά της ακρίβειας που ανακοίνωσε προ έτους ο αλήστου μνήμης πρώην υφυπουργός ανάπτυξης, από τα οποία εφαρμόστηκαν τα τρία, του προγράμματος αυτού δηλαδή, έρχεται πάλι το ΥΠΑΝ να μας πει ότι με αυστηρούς ελέγχους θα πατάξει την αισχροκέρδεια.

Πάταξη της αισχροκέρδειας... Ήμουνα νιός και γέρασα και η αισχροκέρδεια ατάραχη σα το Βούδα. Καλοζωισμένη και ροδομάγουλη. Σα να μην πέρασε μια μέρα.

Δεν γνωρίζω για το πως θα παταχθεί η ακατανόμαστη. Ελπίζω πάντως να μη δω πάλι τον υπουργό ανάπτυξης να κατεβαίνει στις λαϊκές και να μαλώνει με τους καταναλωτές για το άν τα κολοκυθάκια και τα σέσκουλα ήταν φρέσκα και στη σωστή τιμή.
Προβλέπω πάντως να μην γίνεται κάτι συγκλονιστικά διαφορετικό. Ήδη τις προάλλες ο κυβερνητικός κος Ντινόπουλος - τι παιδί κι' αυτό - προσπαθούσε να υπολογίσει σε τηλεοπτική εκπομπή, πόσοι ντολμάδες βγαίνουν από ένα λάχανο.

Μόλις τελειώσει, θα μας υποχρέωνε αν υπολόγιζε και πόσοι κολοκύθες ευδοκιμούν ανά στρέμμα στην πλατεία Συντάγματος.

Εμπρός, στον έτσι που χάραξε ο τέτοιος!

Από τα παράδοξα της Ελληνικής πολιτικής σκηνής (γεγονός σπάνιο, αλλά το ξετρύπωσα ο τσάκαλος).
Ο συντηρητικός κ. Χατζηγάκης, καβάλα σε τρακτέρ να το παίζει αγροτοπατέρας αγκιτάτορας, και ο... αριστερός - όπως έρχεσαι - Σημίτης να ξεφουσκώνει τα λάστιχα των τρακτέρ και των ευρύτερων θεριζαλωνιστικών δυνάμεων.
Κανονικό Τριώδιο.

12.18.2008

Που θα μου πας ρε Αλαβάνε:

Λοιπόν άμα δω τον ΣΥΡΙΖΑ στο δρόμο, θα τον κάνω ίσα μ' ένα άλογο.
Γιατί; θα ρωτήσει πας εις - πλην Καρατζαφεροβελόπουλου, Καραμανλογιακουμάτου και Παπαρηγοπαπαρήγα και κάποιου υπουργού δημόσιας τάξης επί Καλτεζά - που οι άνθρωποι νωρίς-νωρίς κατέδειξαν χωρίς μισόλογα και περιστροφές το φίδι που υπάρχει στον κόρφο του Ελληνικού κοινοβουλευτισμού.
Όλοι αυτοί και ο Pretender, κατάλαβαν από την πρώτη στιγμη - οι τσάκαλοι - ότι πίσω από αυτές τις διαμαρτυρίες των ελάχιστων τσογλαναράδων, βρίσκεται - τι άλλο; - ο κομμουνιστικός δάκτυλος. Όχι θα τους ξέφευγε. Άιντε άιντε... Ευτυχώς που υπάρχουν αυτοί και μας ανοίγουν τα μάτια.
Εδώ μιλάμε για σύπραξοσύμπνοια του Κλουζώ (Μαυροτζαφέρης), του Ραν Ταν Πλαν (ΚαραμανΛάκης), του Μένγκελε (κάποιος... Τάκης) και της Χουχού Γκαούρ Ταρζάν.
Που πας ρε Αλαβάνο; Δεν θα σε έπαιρναν χαμπάρι αισχρέ υποκινητή;
Ουτιδανέ αναρχοσυμμορίτη;

Άκου να δεις φίλε μου πως έγιναν τα πράγματα.
Εκεί που όλα ήταν μια χαρά, οι ασθενείς είχαν περίθαλψη, οι άνεργοι είχαν δουλειά, η αγορά δούλευε και το χρήμα έρρεε, τα παιδιά πήγαιναν στο σχολειό στο διάλειμμα - από το ένα φροντιστήριο στο άλλο για να μάθουν γράμματα, η Ευρώπη φιλονικούσε για το αν θα δουλεύουμε πλέον 65 ή 70 ώρες την εβδομάδα εμείς οι απασχολήσιμοι, οι μπράβοι των τραπεζών πετούσαν τον κοσμάκη στο δρόμο για χρέη που προέκυψαν από παράνομες υπερχρεώσεις τους και το Υπουργείο Υπανάπτυξης έκανε - πάλι - το κουνέλι...

Εκεί λοιπόν που άρχιζε το κράτος - σεμνά και ταπεινά - να ανοικοδομείται με 100 με 150.000 νέους δημόσιους υπάλληλους που πρέπει να πληρώσεις εσύ άνεργε μαλάκα μου που δεν ήθελες να κολλάς αφίσσες παλιοτεμπελχανά, τα σκάνδαλα να σκάνε το ένα πίσω από το άλλο με ρυθμό που η νέα αρπαχτή μας έκανε να ξεχνάμε την προηγούμενη, οι συμμέτοχοι σε αυτές να κυκλοφορούν ελεύθεροι λόγω βουλευτικής, κομματικής, ή της ασυλίας της απάθειάς μας, ο πρωθυπουργός ατάραχος σαν τον Ραν Ταν Πλαν, να του πατάνε την ουρά στο πρώτο καρέ και να ξυπνάει στο επόμενο τεύχος...

Ενώ λοιπόν όλα πήγαιναν καλά και ο Αλμούνια - άντε μην πω - μας έδινε συγχαρητήρια για τις επιδόσεις της οικονομίας τους, για να τα πάρει πίσω λίγες βδομάδες μετά ο παλιομπαμπέσης (ο Αλαβάνος τον έβαλε, είναι σίγουρο, διασταυρωμένο από τον Pretender) και οι κυβερνώντες δεν έπαυαν στιγμή να μας υπόσχονται ότι όταν επιτέλους γίνουν κυβέρνηση δεν θα είναι τόσο κακοί όσο το ΠΑΣΟΚ, πάει ένας 15χρονος βάζελος, γνωστός ταραξίας (επίσης διασταυρωμένο από τον Ντεληκανή του δικηγορικού σώματος) και πέφτει με τα στήθια του το κωλόπαιδο, πάνω στην σφαίρα του αμέριμνου Ράμπο ειδικού φρουρού, που αποστρακίσθηκε πάνω σε μπεκάτσα που περιδιάβαινε χαλαρά τον γαλανό αττικό ουρανό.

Γιατί βρε τσόγλανε; τι σε πείραξε η σφαιρούλα; Αυτή τη σφαίρα που πλήρωσε με αίμα ο λαός για να σκοτώνει τα παιδιά του ο κάθε ανεκπαίδευτος ψυχοπαθής γιατί τη σταματάς; Σε πείραξε ρε παλιοχουλιγκάνε; (που καπνίζεις κιόλας). Ποιός νομίζεις ότι είσαι;

Και αρχίζει που λέτε ένα μπάχαλο σε όλη τη χώρα, να καίνε και να συγκρούονται αναρχοσυμμορίτες με τις δυνάμεις της - πυροβολούσας τα παιδιά του κόσμου - τάξης, με τους υπουργούς να κουτουλάνε. Ενώ γινόταν το έλα να δεις και η νύχτα προβλεπόταν ανάλογη με αυτή του αγίου Βαρθολομαίου, αυτοί αποφάσισαν να συνεδριάσουν την επόμενη μέρα το πρωΐ, γιατί άλλος είχε κλεισμένο τραπέζι στα μπουζούκια και δεν ευκαιρούσε, άλλος είχε παραφάει σε σκάφος εφοπλιστή φίλου του και ήθελε να την πέσει και ένας άλλος βρισκόταν εκτός Ελλάδος γιατί έκανε αιφνίδιο έλεγχο σε κάποιες ψιλoffshore που έπεσαν στην κυριότητά του όλως τυχαίως, εκεί που καθόταν αμέριμνος και εργαζόταν για την προκοπή του τόπου μας.

Ο αρχηγός; ευτυχώς που έχουμε κι' αυτόν βοήθειά μας. Έπεσε σε ζάπινγκ πάνω που η τηλεόραση αναμετάδιδε ζωντανά την Αθήνα παραδομένη στο χάος και ζήτησε να του φέρουν τα ηνία. Έψαξαν - κάπου είχαν παραπέσει - του τα πήγαν και τότε ευτυχώς ανασάναμε.

Και εκεί λοιπόν που ο αρχηγός έχει πάρει στο στιβαρό του χέρι τα γκέμια και σπεύδουν όλοι να καταδικάσουν την συμπεριφορά του αλητάμπουρα πιτσιρικά που εμπόδισε την απρόσκοπτη πορεία της σφαίρας, βγαίνει ο Αλαβάνος - ύποπτο όνομα έτσι; Αλ(α)βάνος - και λέει ότι τα παιδιά μας βγήκαν στο δρόμο και τα βαράνε και τα σκοτώνουνε, γιατί ζητούν το μερίδιό τους στο αύριο που τους ανήκει και εμείς υποθηκεύουμε λες και είναι δικό μας. Άκου τον αναρχοσυμμορίτη....

Ευτυχώς τον ξεμπρόστιασε - αμέσως - πρώτη η Χουχού και μετά ο Μαυροτζαφέρης και καταλάβαμε όλοι ποιός βρίσκεται πίσω από του ταραξίες. Έτσι τους είπαν. Ακολούθησαν κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση. Χαρήκαμε όλοι που σύσσωμες οι πολιτικές δυνάμεις της χώρας - πλην του κατάπτυστου ΣΥΡΙΖΑ - συμφώνησαν και κατέταξαν στο αληταριό την εξέγερση των σπλάχνων μας.

11.29.2008

"Κάθε βουνό έχει και γουρούνια"(*)

Με ζώνουν οι διαόλοι, όταν - σχεδόν πάντα δηλαδή - το internet ανφέρεται σαν απαραίτητο εργαλείο το σύγχρονου εγκλήματος, συντηρώντας την θολούρα που υπάρχει - ακόμη - δυστυχώς, γύρω από το σπουδαίο αυτό μέσο.
Το διαδίκτυο είναι ένα εργαλείο, ένα μέσο, όπως όλα τα άλλα.
Όπως το μαχαίρι. Κόβεις το ψωμί αλλά μπορείς να πάρεις και κεφάλια.
Με την ντομάτα, χορταίνεις αλλά βγάζεις και τα απωθημένα σου όταν σε επισκέπτεται ο βουλευτής σου.
Με το χέρι χαϊδεύεις και τιμωρείς. Με το στόμα φιλάς και συκοφαντείς.
Έτσι συμβαίνει με όλα τα εργαλεία-μέσα.
Πάντα ένας νούς τα χειρίζεται, και αυτός είναι υπόλογος για το καλό ή το κακό που οι χειρισμοί του προκαλούν.
Το internet δεν είναι ούτε καλό ούτε κακό, ηθικό ή ανήθικο από μόνο του.
Και εν πάσει περιπτώσει, "κάθε βουνό έχει και γουρούνια".
*(Βαλκανική παροιμία).

Σχεδόν κάθε Σαββατοκύριακο χάνεται.
Από την αρχή της εβδομάδας μας ανακοινώνει με κάποιο δέος στη φωνή:
- Το σαββατοκύριακο θα πάω στο Άγιο Όρος.
Βλέπει έναν πνευματικό - που είναι καλύτερος από των άλλων - κάθε εβδομάδα, νηστεύει Τετάρτη και Παρασκευή και διακρίνεις κάποια σιγουριά στην φωνή του, όταν αναφέρεται στο που θα πάει, όταν θα αποδημήσει από τον μάταιο κόσμο μας. Τον παράδεισο - δείχνει να - τον έχει στο τσεπάκι.
Ίσως όχι πρώτο τραπέζι, αλλά κάπου εκεί γύρω και σίγουρα εκ δεξιών του πατρός.
Το οικόπεδο στον παράδεισο το'χει εξασφαλίσει.
Που τον χάνεις που τον βρίσκεις, στο Όρος για νηστεία και προσευχή τα weekends. Άγιος άνθρωπος.
Την Δευτέρα εμφανίζεται φρέσκος και με αναπτερωμένο ηθικό και πέφτει με τα μούτρα στη δουλειά.
Τοκίζει χρήμα και όταν κάποιον τον πνίγουν οι τόκοι και τα κεσάτια, του πετάει τα παιδιά στο δρόμο.

Δεν είναι ο πρώτος που χρησιμοποιεί το Όρος σαν κολυμπήθρα του Σιλωάμ.
Κάνεις τις "δουλειές" σου σαν κύριος - προπαντός, τρως όσπριο Τετάρτη - Παρασκευή, ακουμπάς το φορτίο των πράξεών σου στον πνευματικό σου προς διεκπεραίωση και έχεις ήσυχη και καθαρή τη συνείδησή σου.
Όμορφα, παστρικά και νοικοκυρεμένα πράγματα.
Πολλά τα φρούτα στο Περιβόλι της Παναγιάς...

11.25.2008

Το Παγοθραυστικόν ο Καραμανλής

Ανοίξτε πόρτες και παράθυρα. Η Ν.Δ. με προτροπή του πρωθυπουργού, θα κάνει νέο άνοιγμα στην κοινωνία - κάτι από πασοκική "πορεία στο λαό" στο πιο σεμνό.
Δεν υπάρχουν βέβαια περιθώρια για πρόσθετα οικονομικά μέτρα υπό τις παρούσες διεθνείς συγκυρίες - τι βολικό αλλοθι, μάνα εξ' ουρανού - πρόσθεσε ο πρωθυπουργός.
Δηλαδή πως εννοεί το άνοιγμα προς το λαό η κυβέρνηση;
Θα μας στείλουν τον Γιακουμάτο και την Παπακώστα να μας λένε ανέκδοτα;
Όχι δεν είναι τόσο αφελείς στη Ρηγίλλης. Έχουν καταστρώσει σχέδιο επιτελικό, το οποίο βρίσκεται εν εξελίξει.
Μετά θα έρθουν για τ' ανέκδοτα.


Το παγοθραυστικό "ο Καραμανλής" θα προηγείται, θα δοκιμάζει τις αντοχές της ανοχής της επαρχίας και στη συνέχεια οι ρέστοι να οδεύουν στον δρόμο που χάραξε ο αρχηγός.
Τους είχε πει βέβαια προ πολλού να ξεκινήσουν την πορεία προς το λαό, αλλά ποιός τολμούσε να ξεκινήσει μόνος του για "εκεί έξω" την ώρα που βράζει ο κόσμος, για να του πει -του κόσμου- "ξέρεις, μας είπαν απ' το κόμμα να ρθούμε για να σου θυμίσουμε πόσο κακό ήταν το Πασόκ και ότι εκείνο φταίει" για όλα τα δεινά του τόπου, από την ανάληψη της εργολαβίας της Ακρόπολης και μετά.

Κάποιοι που δοκίμασαν να επισκεφθούν τις περιφέρειές τους, έστω, γυρίσανε πίσω άρον άρον, όταν κάνοντας μια σφυγμομετρική βόλτα στις αγορές της περιοχής, οι κάτοικοι κοιτούσαν επίμονα τα ζαρζαβατικά και με δολοφονικό βλέμμα τον άφρονα πολιτευτή που τόλμησε να ξεμυτίσει απο την ασφάλεια του κέντρου, εν μέσω ακρίβειας, ανεργίας, σκανδάλων,,, "που για όλα φταίει το Πασόκ', μην ξεχνιέστε.
Γύρισαν τα μπρος πίσω.
"Τι λε ρε αρχηγέ - είπαν από μέσα τους - να βγω εγώ εκεί έξω, την ώρα που έχεις τον Αλογοσκούφη αμολημένο.
Μάξεψέ τον, να βγω. Aλλιώς βγες εσύ που μας κάνεις το μάγκα, είπαν απ' έξω τους.

Το παγοθραυστικό την πήρε βαρειά την κουβέντα - δεν μιλάνε έτσι στον αρχηγό - αλλά δεν είπε τίποτε. Ήθελε να κατεβάσει κανα δυό καντήλια όπως ο θείος, αλλά είχε μια στενότητα σε βουλευτές - άτιμη κρίση παντού χτυπάς - και επικράτησε η λογική. Το κόμμα ήθελε μια ένεση ηθικού και είχε στραφεί σε αυτόν για να τη δώσει.
Ζήτησε να δεί τον χάρτη και ρώτησε:
- Που είναι τώρα ο Αλογοσκούφης;
- Στο Ρέθυμνο πρόεδρε. Να κλείσω εισιτήρια;
- Ωραία. Θα πάμε Μακεδονία.
Ήθελε να πει Βουδαπέστη - ήθελε μια ασφαλή απόσταση - αλλά η ΤΟ Βουδαπέστης δεν δείχνει να αντιμετωπίζει κανένα πρόβλημα, (σε αντίθεση με τη Βουδαπέστη).

Πριν βγεί, πήρε το οικονομικών και ζήτησε έξοδα κινήσεως. Δεν μπορώ να πάω με άδεια χέρια, είπε και - του Αλογοσκούφη απόντος - πήρε κάτι τις από το ταμείο για να δώσει στους αυτόχθονες.
- Αν το μάθει το αφεντικό, θα φωνάξει είπε ο ταμίας
- Σιγά μην πάρει χαμπάρι είπε ο πρόεδρος.
Κοζάνη και Βόλος υποδέχθηκαν τον αρχηγό με ανοιχτές αγκάλες.
Ο πρωθυπουργός άνοιξε τις πύλες της επαρχίας, κάνοντας παράλληλα μια ένεση αυτοπεποίθησης στο κόμμα του.



"Βγάτε ρε, δε βαράνε" είπε στους σκεπτικούς περί την έξοδο βουλευτές του.
Τώρα θα έρθουν οι κύριοι βουλευταί ξεψαρωμένοι, να μας πουν ανέκδοτα, διευρύνοντας το άνοιγμα στην κοινωνία, κάνοντάς το νικηφόρο ποταμό της ....σύνης, της ....ότητας και προπαντός της προοπτικής.

Ανοίξτε πόρτες και παράθυρα, κατά τις πέντε θα περάσει η πορεία προς το λαό από το διαμέριμά σας.


Παναγιωτόπουλος: Άν δεν γίνει κάτι γρήγορα και δραστικά για εκτόνωση της λαϊκής δυσαρέσκειας, θα φύγουμε νύχτα.
Γιακουμάτος: Τα παλληκάρια φεύγουν μέρα και με το κεφάλι ψηλά.
Ο ένας νύχτα ο άλλος μέρα, σ' ένα πράγμα συμφωνούν τα παλληκάρια.
Ότι φεύγουν.

Η πραγματική οικονομία αυτό, η πραγματική οικονομία τ' άλλο, παντού η πραγματική οικονομία στο επίκεντρο, τρομάρα της.
Εμμμ... τώρα που είπατε να καταπιαστείτε με την πραγματικότητα, μήπως γίνεται να ασχοληθείτε και με τους πραγματικούς εμάς; Μας Θυμάστε; Έχουμε γνωριστεί.
Είμαστε ο κυρίαρχος λαός του προεκλογικού αγώνα και οι καρπαζοεισπράκτορες της συνέχειας... συνεχώς.

Κοράκι

Δικάστηκε μονάχος στις κεραίες,
- σκίαχτρο και μαύρο τον είπ' ένας γύπας -
να παρεμβάλλει στους δέκτες
που όλα τα κάνουν αόρατα.

11.13.2008

Και αρμενίζουμε (με το νου μας κι' εμείς)


Τελικά ποιά σταθερότητα εγγυάται το Σύμφωνο Σταθερότητας, όταν είναι αδύνατον πρακτικά να τροποποιηθεί σε περιόδους κοινωνικής αστάθειας;
Και ποιά είναι η σταθερότητα που μπορεί να εγγυηθεί, όταν το καζάνι κοντεύει να εκραγεί;
Αν δεν μπορεί να αποδειχθεί χρήσιμο σε αυτές τις συγκυρίες για την κοινωνική συνοχή - αλλάζοντας εξανθρωπιζόμενο - ποιός ο λόγος να βρίσκεται σε ισχύ;
Αν ο σκοπός του είναι να εξασφαλίσει την οικονομική σταθερότητα, δεν έχει ήδη αποδειχθεί ανεπαρκές;
Και πως εξασφαλίζεται η οικονομική σταθερότητα, εν μέσω κοινωνικής αναταραχής η οποία εκτρέφεται από την οικονομική αστάθεια;
Τι είπα το άτομο...
Μιά μέρα μπορεί να καταντήσω και υπουργός. Που ξέρεις;

Ποιός κυβερνά αυτόν τον τόπο; διερωτήθη προ τριακονταπενταετίας - και βάλε - ο Γεώργιος Παπανδρέου ο Α', ερώτημα που απαντήθηκε από πολλούς σύμφωνα πάντα με την οπτική γωνία του καθενός, τις πολιτικές του προσδοκίες, πεποιθήσεις, σκοπιμότητες και πάει λέγοντας. Και επειδή είπαν όλοι, άλλος το κοντό του και άλλος το μακρύ του θα πω κι'εγώ το φαρδύ μου:
Σήμερα - εντάξει ξύπνησα λιγο αργά - κυβερνούν οι τράπεζες.
Πέρα από όσα φαιδρά διαδραματίστηκαν γύρω από το "φάε σε παρακαλώ γούργουλά μου τα 28 δις" γιατί αλλιώς θα σου κόψω τις καταχρηστικές χρεώσεις, ρυθμίσεις και γενικά τις αυθαιρεσίες σου (πραγματικά τους έκανε τη μούρη κρέας ο Αλογοσκούφης, δεν λέω), έχουμε τώρα και μήνυση του... αγλέορα κατά του υπουργείου (ξύπνησε! ξύπνησε!) Ανάπτυξης, επειδή του ζητά - του αγλέορα - να σταματήσει τους καταχρηστικούς όρους.
Ποιούς νταβατζήδες θα έβαζε στη θέση τους ο Κωστάκης; Μήπως κατάλαβαν "θα τους βάλω στη θέση μου;".

Δεν γνωρίζω για εσάς, αλλά έχω μπαφιάσει να ακούω βουλευτές και παράγοντες της κυβέρνησης, να αναφέρονται στο προηγούμενο διάστημα διακυβέρνησης από το ΠΑΣΟΚ, όταν δεν έχουν πειστικές απαντήσεις για τη σημερινή κατάσταση στη χώρα.
Δεν είναι άμοιρο ευθυνών το ΠΑΣΟΚ, αυτό είναι σίγουρο.
Όταν προ πενταετίας - και βάλε - ο σημερινός πρωθυπουργός δήλωνε ότι "έχουμε πρόγραμμα για την έξοδο της χώρας από τα αδιέξοδα στα οποία την οδήγησε" το κακό ΠΑΣΟΚ, σε ποιά πραγματικότητα και σε ποιά στοιχεία είχε βασιστεί για να εκπονήσει το πρόγραμμα αυτό; Είχε κάποια εικόνα του τι παρελάμβανε - πέραν της κασέτας περί καμμένης γης; Ποιά ήταν η σχέση της εικόνας αυτής με την πραγματικότητα; Μμμμ... πλατωνική θα έλεγα.


Ποιά μπορεί να είναι η αποτελεσματικότητα ενός επιτελείου που δεν μπορεί να κάνει μια αξιόπιστη εκτίμηση, ώστε να στρέψει προς την σωστή κατεύθυνση την όποια προσπάθειά του;
Πότε η κυβέρνηση θα συμπεριφερθεί σεμνά και ταπεινά αναλαμβάνοντας τις ευθύνες της για την κατάσταση στην οποία βρίσκεται σήμερα η χώρα;
Ποιός βρίσκεται στο τιμόνι της τόσα χρόνια;
Και αρμενίζουμε - με το νου μας - με αέρα κοπανιστό από προεκλογικές υποσχέσεις, τοξικές μετοχές και ομόλογα, στα γεμάτα τρύπες σαν ελβετικό τυρί, πανιά μας.
(Αν ψάχνετε για τους κωπηλάτες, κοιταχτείτε στον καθρέφτη, σεμνά και ταπεινά).

Μην ξεχάσω... Όταν είναι να ξεκινήσετε την επανίδρυση του κράτους, μην ξεχάσετε να με φωνάξετε να δώσω ένα χεράκι. Τώρα βιάζομαι, πρέπει να δουλέψω για να πληρώσω τον υπό επανίδρυση νταβατζή μου.

Επανίδρυση:

Ήγουν περί το πως οι βουλευταί
και οι παρατρεχάμενοι της κυβερνήσεως,
ανέλαβον τας τύχας ημών,
ίνα μας οδηγήσωσι στο φως
του φιλελευθερισμού του κυρίου (his masters voice) ημών,
από το σκότος του "σοσιαλισμού"
του διαβόλου (his masters card) αυτών.
(Τσιφόρε έφυγες νωρίς...)


Η προσευχή του κακού ραγιά

Βασιλέυ Εφραίμ αμετάκλητε,
το πνεύμα της αδιαφανείας,
ο πανταχού παρών
και τα πάντα αποχαρακτηρίζων,
ελθέ και σκήνωσον εν ημάς
και καθάρισον ημών
τα θυλάκια των περισκελίδων
και κτίσον αγαθέ εν Βιστωνίδι,
τα θέρετρα υμών.
(Ήμαρτον Παναγία μου).

11.12.2008

Μαμά γερνάω (*)

Μαμά γερνάω*

Έχω καβαντζάρει τα 49 και ήδη βρίσκομαι για τα καλά στο δεύτερο μισό του μέσου προσδόκιμου χρόνου ζωής, όπως τουλάχιστον αυτός προσδιορίζεται στη σχετική βιβλιογραφία που μας θέλει να ζούμε μέχρι τα 78 αν δεν απατώμαι.
Θυμάμαι πως ήμουν γύρω στα 17 όταν πρωτοάκουσα τον όρο "λιτότης" από τα χείλη του τότε πρωθυπουργού - θείου του σημερινού - Κωνσταντίνου Καραμανλή. Δεν κατάλαβα και πολλά πράγματα τότε ο άφρων παις, είχα και πολλά στο κεφάλι μου - ο ΠΑΟΚ δεν πήγαινε καλά, τα είχα χαλάσει και με την Αναστασία, περνούσα ένα δράμα. Είχα άλλες προτεραιότητες.

Στη συνέχεια ήρθε το ΠΑΣΟΚ με τα πενταετή του προγράμματα που ακολούθησαν το πρόγραμμα των πρώτων εκατό ημερών - αν μη τι άλλο, από προγράμματα σκίζαμε τότε - και την "Αλλαγή", που ως γνωστόν περέλαβε καμμένη γη και μπλα μπλα μπλα, την οποία αναδιένειμε φτιάχνοντας τα νέα τζάκια της, ολωσδιόλου σοσιαλιστικά και συνεπώς, καθαγιασμένα και μη καπιταλιστικά. Κάτι σαν παραγώνια δηλαδή.

Ακολούθησε μια τριετής διακυβέρνηση της ΝΔ με τα Μητσοτάκεια μαθηματικά να μπαίνουν στη ζωή μας. Μάθαμε ότι 0+0 μας κάνει 14 και ότι παρά το γεγονός ότι προσωπικά δεν είχαμε δανειστεί από πουθενά, χρωστούσαμε όλοι οι Έλληνες από ένα εκατομμύριο δραχμές. Γνωρίζετε. Για τζάκια, βίλλες, καύσιμα και γενικότερα έξοδα κίνησης, της σταθερά ακίνητης ανέχειάς μας.

Μετά ήρθαν οι εκσυγχρονιστές, που ανέλαβαν τις τύχες της χώρας, εισήγαγαν τον λαϊκό καπιταλισμό μέσω χρηματιστηρίου και στη συνέχεια μέσω των τμημάτων πτωχεύσεων των κατά τόπους εφοριών, την ίδια στιγμή συρρίκνωσαν το δημόσιο τομέα δια του διπλασιασμού του, οκταπλασίασαν τους αργόμισθους και "κλείδωσαν" την αξία της Ολυμπιάδας στα 4,3 δις ευρώ, αλλά παρέλειψαν να κλειδώσουν τα παράθυρα - τα γνωστά παράθυρα - και η τιμή της τριπλασιάστηκε, διότι είναι γνωστό στους πάντες - εκτός από τις εκάστοτε κυβερνήσεις - ότι του εργολάβου ο τράχηλος πλαφόν δεν υπομένει. (Ηβοί καλέ ημπήκε από το παναθύρι και μας τον ήκατσε).

Και φτάσαμε αισίως σήμερα να χρωστάμε πας έκαστος ημών τέσσερις με πέντε φορές το εκατομμύριο του '92, συν τα δίδακτρα της δημόσιας εκπαίδευσης, τα νοσήλεια της δημόσιας περίθαλψης, το πετρέλαιο του τελευταίου μήνα τα τσιγάρα της τελευταίας εβδομάδας και να υφιστάμεθα ένα ακόμη σταθεροποιητικοαναπτυξιακοκαιβαλεπραμανάχουμε πρόγραμμα.

Επιζήσαμε - γερά σκαριά, το είπε και ο σοφός κος Σπράος - κι' εγώ δεν θυμάμαι πόσα πενταετή, πιστεύοντας ότι στο τέλος θα δούμε κι' εμείς το φως στο βάθος του τούννελου, οι καλύτερες μέρες τελικά θα έρθουν κι' ότι δεν μπορεί, τελικά οι θυσίες θα αποδώσουν και τα όνειρα ενός λαού θα γίνουν πραγματικότητα.


Αντ' αυτών ακούσαμε μέχρι και μαγκιές του στυλ "όποιου δεν του αρέσει - να φτυαρίζει κάρβουνο; - να κατέβει από το τραίνο της αλλαγής", ή "είπαμε να κάνουμε ένα δωράκι στον εαυτό μας αλλά όχι και μισό δις", και άλλα πολλά εξόχως χαρακτηριστικά της έως και σήμερα μιζέριας μας.

Γιατί τα λέω όλα αυτά;
Γιατί πέρασα τη μισή ζωή μου στα χέρια μαθητευόμενων μάγων, τσάρων, εκσυγχρονιστών, ψηλών, κοντών και χαΐρι του τόπου μου δεν είδα.
Τα λέω γιατί ένας από αυτούς τους ολίγιστους περικεντέδες δεν αισθάνθηκε την ανάγκη να βγεί και να πεί: Συγγνώμη, τα 'κανα σαν τα μούτρα μου, ζητώ να με συγχωρέσετε που έπαιξα τις κουμπάρες με τα όνειρα και τις προσδοκίες σας. Που καταχράστηκα την εμπιστοσύνη σας.

Γιατί δεν είδα κανένα καταχραστή να κλείνεται στα σίδερα και την κλεψιμέϊκη περιουσία του να δημεύεται, ούτε κανένα ανίκανο πολιτικό ή λειτουργό να πηγαίνει στο σπίτι του. Το αντίθετο.

Γιατί κάθε μέρα μου ζητούν όλο και περισσότερες θυσίες κι' εγώ είμαι ήδη ένας υποψιασμένος βαριεστημένος μεσήλικας.
Δεν έχω να δώσω τίποτε πια. Άδειασα. Θέλω πίσω χαμένες μέρες, χαμένα χρόνια .
Έστω μια συγγνώμη.

*Ο τίτλος είναι δανεισμένος από LP του Σταμάτη Κραουνάκη

Share

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More