"Θέλω λοιπόν, να είμαι ξεκάθαρος"

"Θέλω λοιπόν να είμαι ξεκάθαρος. Παρόμοια γεγονότα δεν μπορεί να ξανασυμβούν. Είμαστε έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε κάθε παρόμοιο ενδεχόμενο".

Αυτή ήταν μια αποστροφή της ομιλίας του πρωθυπουργού στη χθεσινή συζήτηση για την εγκληματικότητα στη Βουλή, σε επίπεδο πολιτικών αρχηγών. Μια δήλωση που σηκώνει συζήτηση.

-Κατ' αρχήν πόσο ξεκάθαρος;

- Όσο π.χ. όταν ξεκάθαρα μας έλεγε ότι δεν πρόκειται να επιβληθούν νέοι φόροι το 2009;

- Όπως ξεκάθαρα έλεγε ότι η ελαχιστοποίηση της εργασίας θα επιτρέπεται μόνο υπό προϋποθέσεις, και από την άλλη μέρα υγιείς κερδοφόρες επιχειρήσεις, τσαταλιάζουν τον κόσμο σε απολύσεις και περικοπές;

- Όσο ξεκάθαρος ήταν υποσχόμενος ότι επί των ημερών του δεν θα υπήρχαν σκάνδαλα και αν γίνονταν -στην εξαιρετικά σπάνια αυτή περίπτωση- οι υπεύθυνοι θα κάθονταν στο σκαμνί, και όλοι είναι έξω;

Γιατί αν είναι τόσο ξεκάθαρος ο πρωθυπουργός και σε αυτή την περίπτωση, τρέξε κόσμε κλειδαμπαρώσου.


Τα παιδιά δεν ξέρουν γκρίζο

Παρόμοια γεγονότα, δεν μπορεί να ξανασυμβούν, λέει ο πρωθυπουργός, και δείχνει αρκετά σίγουρος.

Πως το προδιαγράφει αυτό ο κ. Καραμανλής;

Άλλαξε τίποτε σχετικά με τις ανησυχίες των νέων για το μέλλον τους;

Αυτά που ακούνε από το Δεκέμβριο του 2008, είναι ότι το μέλλον τους συνεχίζει να υποθηκεύεται, με χρέη που θα κληθούμε να φορτωθούμε για δυο-τρεις γενιές ακόμη, επειδή κάποιος τρόμαξε εμπρός στο πολιτικό κόστος της επανίδρυσης του κράτους.

Η δωρεάν παιδεία τους, στοιχίζει μια περιουσία, ή δεν γίνεται καν λόγος γι' αυτήν αφού οι γονείς δεν μπορούν να ανταποκριθούν οικονομικά. Οι ίσες ευκαιρίες που λέγαμε.

Βλέπουν τα παιδιά πρωθυπουργέ.

Βλέπουνε την απόγνωση των ημερών, ακούνε το γαμώτο των φίλων τους (και όχι μόνον αυτών δηλαδή).

Βλέπουνε λεηλασία του μέλλοντός τους, από χρυσοκάνθαρους ατιμώρητους γκάνγκστερς.

Και όσο αυτά δεν αλλάζουνε, θα τα παίρνουν στο κρανίο, και ο Δεκέμβρης θέλουμε δεν θέλουμε, θα επαναληφθεί. Οι μικροί δεν ξέρουν γκρίζο.

Οι νέοι ξέρουν άσπρο - μαύρο κι' έχουν αίμα που βράζει. Ζόρικος συνδυασμός.


Θα αποφασίσω να είμαι αποφασιστικός

Είμαστε έτοιμοι και αποφασισμένοι να αντιμετωπίσουμε κάθε παρόμοιο ενδεχόμενο, λέει επίσης ο κ. πρωθυπουργός, αναφερόμενος στα γεγονότα του Δεκέμβρη.

Έτοιμοι; Η δύναμη ταχείας επέμβασης, μόλις τελείωσε την εκπαίδευσή της -αν μπορεί να θεωρηθεί επαρκής εκπαίδευση στην αντιμετώπιση ταραχών και εγκληματικών ενεργειών- μια διαδικασία που κρατάει μια εβδομάδα, άντε το πολύ δύο.

Πάλι ανέτοιμους και φτωχά εξοπλισμένους αστυνομικούς θα έχουμε στο δρόμο, σάκους του μποξ και στόχους του κάθε πιστολά.

Το ζήτημα χρειάζεται πρόληψη, όχι καταστολή.

Ισονομία - Ισοπολιτεία - Ισηγορία στην πράξη και όχι λόγια προς εσωτερική κατανάλωση, για ασύλληπτους μέχρι σήμερα κουμπάρους και νταβατζήδες.

Μιας και ο λόγος για την συγκεκριμένη συνομοταξία, προσπαθήστε, παρακαλούμε, να την κρατήσετε σε ασφαλή -για εμάς- απόσταση από τον κορβανά.

Όποιος δεν μαθαίνει από την Ιστορία, είναι καταδικασμένος να την ξαναζήσει.

Και μεις δείχνουμε πως δεν μάθαμε και πολλά.

Και εν πάσει περιπτώσει, την αστυνομία την έχουμε για να μας προστατεύει από τους κακούς και όχι να βαράει τα παιδιά μας.

Περισσότερα

Δούρειος; Μωρέ και γαιδούρειος

Αυτά τα γκάλοπ που γίνονται κάθε εβδομάδα, δεν σας θυμίζουν κάτι από ιπποδρομιακή αναμετάδοση;

Προηγείται ο πράσινος αναβάτη με τον ίππο Μουρχάν και 32 μονάδες, έναντι 28 του ο Αστραχάν του μπλε αναβάτη, που ακολουθεί κατά πόδας, τελευταία ασθμαίνων.

Ακολουθεί ο Στάλιν του κόκκινου αναβάτη, σε σταθερή απόσταση από τους πρωτοπόρους, αλλά αρκετά πίσω.

Ο ίππος Μπερλινγκουέρ του κόκκινου αναβάτη με τις κίτρινες ρίγες, οδεύει προς ντισκαλιφιέ, αφού μετά από μία εντυπωσιακή εκκίνηση, σταμάτησε να τρέχει, και βόσκει το χορτάρι της πίστας.

Ο ίππος Μπουραντάς, με τον βαθυγάλαζο αναβάτη, ακολουθεί κατά πόδας τον Αστραχάν, απο την εσωτερική, πίσω όμως από το φράχτη, με τον αναβάτη του να κοιτάζει πως θα γίνει να καθίσει αυτός στη θέση του αναβάτη του Αστραχάν. Είναι ομόσταβλοι, ίπποι και αναβάτες, σ' αυτήν την περίπτωση.

Κάθε Κυριακή, κάποια νέα γκάλοπ, θα αλλάξουν τη σειρά, έσχατοι έσονται πρώτοι και τούμπαλιν, πολλές φορές με τρόπους που μυρίζουν ντόπα, άστα να πάνε.

Προσέξτε που θα ποντάρετε τα λεφτά σας αυτή τη φορά και μην ακούτε τους bookies που έχουν συμφέρον.

Όποιον ίππο μας συνέστησαν μέχρι σήμερα, βγήκε δούρειος ή γαϊδούρειος.

Περισσότερα

Ξεκίνησε πρωθυπουργός και έγινε Κωστάκης.

Και όπως μάντεψα τις προάλλες (βουλωμένο γράμμα διαβάζω τελικά), δεν έλειψε και η ρίψη ευθυνών στον ΣΥΡΙΖΑ, στη συζήτηση των αρχηγών στη Βουλή για την ασφάλεια, ο οποίος για όλους τους άλλους πολιτικούς χώρους, είναι υποκινητής των επεισοδίων και όχι μόνο.

Έτσι όπως πάνε θα του φορτώσουν από το Βατοπέδι, ως το άνοιγμα της κερκόπορτας στην Άλωση της Πόλης.

-Τόσο σοβαροί και υπεύθυνοι.

Στάθηκε ο πρωθυπουργός στη δήλωση του Τσίπρα, "ότι οι τράπεζες ασκούν τυφλή βία" για να επιβεβαιώσει την συνάφεια του Σύριζα με τους υποκινητές των ταραχών.

Δηλαδή που διαφωνεί ο κ. πρωθυπουργός;

- Δεν είναι οι τράπεζες κράτος εν κράτει; Δεν νομοθετεί η Βουλή εναντίον πρακτικών αισχροκέρδειάς τους, και οι νόμοι γράφονται στα παλιότερα των κιταπιών τους;

- Οι τακτικές τους και η αναζήτηση του κέρδους έναντι οιουδήποτε κοινωνικού κόστους, δεν μας οδήγησαν στη σημερινή κρίση, η οποία με βιάζει να αλλάξω ζωή προς το χειρότερο;

- Δεν μου ασκείται βία, όταν καλούμαι να πληρώσω τα τοξικά παιχνίδια τους, παρά το γεγονός ότι είναι υπερκερδοφόρες την τελευταία δεκαετία, κι' εγώ αυτό που είδα από αυτή την προκοπή, είναι πανωτόκια και ψιλά γράμματα;

- Δεν μου ασκείται βία, όταν για να συνεχίσει κάποιος να κερδοσκοπεί εις βάρος μου, πρέπει να τον χρηματοδοτήσω εγώ, με χρήματα που θα δανειστώ από τα παιδιά και τα εγγόνια μου, και με όρους και τόκους που θα καθορίσει ο κερδοσκόπος;

Είναι βία φίλτατε, που ξεκίνησες πρωθυπουργός και έγινες Κωστάκης.

Περισσότερα

Πενία τέχνας κατεργάζεται

Πενία τέχνας κατεργάζεται, και κάποια καλά παιδιά στην Κρήτη σκέφτηκαν ότι αφού δεν έρχονται οι πελάτες στους οίκους ανοχής, θα πάμε εμείς τους οίκους στους πελάτες.

Μια και δυο λοιπόν, φόρτωσαν σε ένα πούλμαν κάτι αλφαδιασμένα μωρά, και περιφέρονται από χωρίον εις χωρίον, παρέχοντας πολύτιμες υπηρεσίες στην καταπιεσμένη λίμπιντο, του Μανωλιού και του Μιχαλιού, στην περίπτωσή μας.

Έχουν στενάξει λέει η είδηση, οι ράχες και τα ρουμάνια, οι στάβλοι και οι αχυρώνες της λεβεντομάνας Κρήτης.

Οι αρχές, που όταν σε πάρουν χαμπάρι ότι περνάς καλά, κάνουν ότι μπορούν για να στο χαλάσουν, ψάχνουν να εντοπίσουν αυτό το πούλμαν της χαράς, σε όλο το νησί, αλλά μάταια μέχρι σήμερα το πρωϊ.

Κι’ άντε το εντόπισαν. Άμα είναι παρκαρισμένο στα Ζωνιανά τι θα κάνουν; Θα μπουν;

Δύσκολο να σας απαντήσω, γιατί έχω την εντύπωση ότι στην περιοχή συνεχίζει να οπλοφορεί μέχρι κι’ ο τρελός του χωριού.



Μην κάνετε όρεξη.

Θετικά λέει αντέδρασαν οι αγορές στις αποφάσεις της συνόδου των G20.

Μην κάνετε όρεξη.

Αυτοί όταν λένε αγορές, εννοούν τα χρηματιστήρια, κι’ όταν μιλούν για θετικές αντιδράσεις, εννοούν ότι οι λύκοι, χορτασμένοι από τη λεία της παρούσας κρίσης, συνεχίζουν τον τζόγο στην πλάτη της πραγματικής οικονομίας.


Είναι κάτι σαν προμήνυμα μπόρας, όταν βλέπεις τα σύννεφα να μαζεύονται.

Όταν τα χρηματιστήρια ξεσαλώνουν, σε λίγο καιρό οι υπουργοί "υποχρεώνονται" να επιβάλλουν πρόσθετα μέτρα στα αρνιά, για να μπορέσουν να χρηματοδοτήσουν εκ νέου τις επιδρομές των λύκων.

Ο λύκος ξαναμπαίνει στο μαντρί παίδες και το νου σας αυτή τη φορά, μη μας πιάσει πάλι Κώτσους.

Ο τσομπάνης που είναι; Θα σας γελάσω. Κάποιοι λένε τον είδαν να το παίζει Τσάρος στην Αθήνα, κι’ άλλοι να κάνει τον κόκορα στην Ζάκυνθο.


Δυσκολότερα για τους ιπποκόμους.

Οι εργοδότες δια στόματος του προέδρου του Συλλόγου Ελληνικών Βιομηχανιών κου Δασκαλόπουλου, θα τιμήσουν την υπογραφή τους στη ΣΣΕ, που για φέτος προβλέπει αυξήσεις 5,5% στους εργαζόμενους.

Ωραία σκέφτεσαι, βάζουν και οι εργοδότες ένα χεράκι στην προσπάθεια για την καταπολέμηση της κρίσης.

Μέχρι που τον ακούς συνεχίζοντας να λέει: "Δεν είναι κακή εξέλιξη η συμφωνία εργοδότη με εργαζομένους τους, για μείωση του μισθού τους την ώρα της κρίσης, αρκεί να είναι στα πλαίσια του νόμου, και με τη σύμφωνη γνώμη του εργαζόμενου", και μπλα μπλα μπλα.

Το’ μαθε κι’ αυτός το παραμύθι: Δηλαδή τι μας λέει ο κ. Δασκαλόπουλος; Ότι θα πάει στον εργαζόμενο, θα του πει κοίτα, σου μειώνω το μισθό και ο εργαζόμενος, χωρίς να δέχεται καμμία πίεση, θα δεχθεί;

Κι’ αν δεν δεχθεί και σου πει: "δώσε αυτά που συμφωνήσαμε, και για την κρίση, χρησιμοποίησε κέρδη από τις προηγούμενες χρήσεις που γέμιζαν τα ταμεία σου, χρήματα από φοροαπαλλαγές που σου χαρίστηκαν τα προηγούμενα χρόνια, και κεφάλαια από τις επιδοτήσεις που πήρες για επενδύσεις που δεν έκανες", εσύ ο εργοδότης τι θα κάνεις;

Θα τα κάνεις αυτά, βάζοντας το χέρι στην καβουράτη τσέπη σου, ή για άλλη μια φορά θα φορτωθείς στο σβέρκο αυτού που παράγει τον πλούτο σου;

Μπορεί να είναι δύσκολοι οι καιροί για πρίγκιπες, αλλά πιστέψτε με:

Είναι δυσκολότεροι για τους ιπποκόμους.

Περισσότερα

Διότι δεν συνεμορφώθη προς τας υποδείξεις.

Μπορεί οι πολιτικοί μας από το πρωί κάθε μέρα να προσπαθούν να βάλουν τρικλοποδιά στους αντιπάλους τους, καθόσον όλα τα άλλα τα έχουν τακτοποιημένα στην χώρα, αλλά υπάρχουν στιγμές που αίρονται στο ύψος των περιστάσεων, ομονοούν και γίνονται μια γροθιά, εμπρός στον κοινό κίνδυνο.

Ο κοινός κίνδυνος στην προκειμένη περίπτωση, είναι η ενδεχόμενη άρση ασυλίας, συναδέλφου τους βουλευτή, του κ. Παυλίδη εν προκειμένω.

Όλοι οι βουλευτές, όλων σχεδόν των κομμάτων, τα έβαλαν με τον εισαγγελέα που παρέπεμψε το ζήτημα στη Βουλή, όταν προέκυψαν στοιχεία, ότι κάποιοι βάζανε χέρι στο βάζο με το μέλι.

Πέσανε όλοι να τον φάνε, γιατί έθεσε το ζήτημα στη δικαιοδοσία της βουλής, όπως θα έπρεπε να κάνει, αφού υπάρχουν υπόνοιες για ανάμειξη υπουργού ή του περιβάλλοντός του.

Καλά κάνανε και έβαλαν τον λειτουργό στη θέση του. Δεν του είπε κανείς να μη μιλάει όταν το –μακρύ- χέρι εργάζεται; Πως όταν τρώνε δεν μιλάνε;

Αφελέστατος ο εισαγγελεύς και καλά θα κάνει ο κ. Δένδιας να τον διώξει πειθαρχικά, τον απείθαρχο.

Διότι δεν συνεμορφώθη προς τας υποδείξεις.



Νέα τιτανομαχία στη βουλή.

Συζήτηση προ ημερησίας διάταξης σήμερα στη Βουλή, σε επίπεδο πολιτικών αρχηγών, για τη δημόσια ανασφάλεια.

Περιμένω με αγωνία να δω στιγμιότυπα αυτής της νέας επικής σύγκρουσης των κολοσσών της πολιτικής μας ζωής.

Θα είναι μια ακόμη σύγκρουση Καραμανλή – Παπανδρέου, που θα γράψει νέες χρυσές σελίδες στην ιστορία του Ελληνικού Κοινοβουλευτισμού.

-Δεν φταίμε εμείς που κυβερνάμε πέντε χρόνια, φταίτε εσείς που κυβερνούσατε πριν από εμάς.

-Λάθος φταίτε εσείς που δεν κυβερνάτε τώρα, όπως δεν κυβερνούσατε και πριν αναλάβουμε εμείς την καμένη γη που σας παραδώσαμε με τη σειρά μας, όπως οφείλει να κάνει κάθε σοβαρή κυβέρνηση.

-Στο τέλος θα τα βρούνε οι δυο τους, και συνεπικουρούμενοι από Καρατζαφέρη και Παπαρρήγα θα συμφωνήσουν όλοι πως φταίει ο Συνασπισμός.

Πάμε στοίχημα ότι έτσι θα γίνει; Αύριο πάλι εδώ θα’ μαστε και θα το δείτε.

Πάντα φταίει ο Χατζηπετρής σ’ αυτό τον τόπο.

Περισσότερα

Αν μη τι άλλο, προνοούν.

Προλαβαίνω όλα τα τηλεοπτικά μέσα, και ξεκινώ σήμερα πρώτος εγώ, τα ρεπορτάζ από Ρέντη και Μοδιάνο, για τις διακυμάνσεις της τιμής των αμνοεριφίων εν όψει του Πάσχα.

Κατ’ αρχάς, και σύμφωνα με έγκυρες πηγές του ΥΠΑΝ, θα υπάρχει πλήρης επάρκεια σε σφαγμένα, πρώην ζωντανά. Οι τιμές τους θα κυμανθούν στα περσινά επίπεδα λέει, κι’ όποιος θυμάται τις περσινές τιμές, κερδίζει υποδήλατον.

Θα υπάρχει επίσης πλήρης επάρκεια και στα υπόλοιπα αναλώσιμα του Πασχαλινού τραπεζιού με τιμές άκρως ανταγωνιστικές επιβεβαιώνουν οι ίδιες πηγές μου στο ΥΠΑΝ.

Η μόνη διαφορά με την περσινή χρονιά, είναι ότι τα ωά θα πωλούνται βαμμένα και βρασμένα, διότι ωμά δημιουργούν ανεξίτηλους λεκέδες, στα Αρμάνι της εξουσίας.

Αν μη τι άλλο, τώρα που οι βουλευτές θα πάρουν τον δρόμο προς τις περιφέρειές τους, προνοούν.



Η πολύκροτη υπόθεση των έξι αυγών Τουρκίας.

Τι τους πιάνει κάθε που πλησιάζουν γιορτές στα κανάλια, μια μαζική παράκρουση λες.

20 μέρες πριν την ημέρα της γιορτής, Πάσχα, Χριστούγεννα, Καθαρά Δευτέρα κ.λ.π. αμολάνε τα σαΐνια στις αγορές προκειμένου να ρίξουν άπλετο φως στο αγωνιώδες ερώτημα:

-Θα έχουμε επάρκεια στις σκωταριές φέτος;

-Γέννησαν αρκετά αυγά οι κότες μας;

-Ήταν μπόλικο το χορτάρι στα λιβάδια; ο βοσκός έπαιζε την ποιμενική στα ζωντανά του, ώστε να μην αναπτύξουν τοξίνες;

Μέχρι να έρθει το Πάσχα –που είναι το επίκαιρο τώρα- θα ξέρουμε σε τι πλαγιά βοσκούσε ο Μπέτσος που καταβροχθίζουμε στο τραπέζι, πόσα ραπανάκια βγάζει το στρέμμα στη Μακεδονία και τα πάντα γύρω από την πολύκροτη υπόθεση των έξι αυγών Τουρκίας.
Να σας μεταφέρω τέλος, την διαβεβαίωση του ΥΠΑΝ, ότι και φέτος οι έλεγχοι θα είναι συνεχείς στην αγορά, για την πάταξη φαινομένων αισχροκέρδειας.
Τώρα ήρθε η καρδιά μου στη θέση της. Ανάσανα.

Περισσότερα

Σπινάρει η ξανθιά στο οξυζενέ;

Ερώτηση δημοσιογράφου του STAR, στην Τζούλια Αλεξανδράτου. Γνωστή αοιδός για εσάς που δεν την ξέρετε, και λυπούμαι για την άγνοιά σας.

Τραγουδάει η Τζούλια καημένε μου. Χειρότερα από τη Μπεζεντάκου. Από φωνή όμως κορμάρα.

Και ξανθιά. Ξανθιά, κατάξανθη. Μέσα έξω. Ντουμπλ φας. All weather. Με τριπλό αμονιαζόλ.

-Τη ρωτάει, το τσακάλι του STAR.

-G20, G700 και σημείο G.

-Περιμένετε κι’ άλλο; Κακώς. Αυτή ήταν η ερώτηση. Το υπόλοιπο την άλλη εβδομάδα που θα έχουμε τελειώσει το βου και θα πιάσουμε το γου.

-Τι απάντησε η Τζούλια, στην ερώτηση για πούλιτζερ;

-Κι’ εγώ τώρα τι να πώ; Κάτι τέτοιο. Και είχε δίκιο.

Τι να πει για μια ξανθιά που ήρθε να κάνει την μελαχροινή, στη βεριτάμπλ Allweather Τζούλια.

Σπινάρει η ξανθιά στο οξυζενέ;



Κράτει ρε κορίτσια

Στη συνέντευξη πάταγο που παραχώρησε η Τζούλια Αλεξανδράτου στο STAR, που έχει και την αποκλειστικότητα φαντάζομαι, την περιεργάστηκα, όσο μου επέτρεπε το πλάνο του τηλεοπτικού σταθμού.

Ωραία κοπέλα δε λέω. Ψηλή, με όμορφα χαρακτηριστικά, λυγερή, κάτι σαν Barbie.

Άψογα μακιγιαρισμένη θα έλεγα –διότι έχω δουλέψει μπατανόβουρτσα και σπατουλαριστά μικρός- αλλά απωθητική.

Είχες την εντύπωση ότι αν ακουμπήσεις επάνω της, μετά θα κολλάς. Θα έχεις στα ρουθούνια του εκείνη την αποπνικτική σκόνη της πούδρας.

Γυαλιστερή με ματ σημεία.

Νομίζω πως αντίκρυσα το πρότυπο αρκετών νεαρών γυναικών του καιρού μας.

Κράτει ρε κορίτσια. Λες και ψωνίζετε χονδρική τσι πούντρες και τα κραγιόνια.



Κακίες

Έγινε λέει εβδομάδα μόδας στην Αθήνα και οι εντυπώσεις που άφησαν οι νέοι δημιουργοί, ήταν λέει θετικότατες.

Αλλάζει το πλάνο, πασαρέλα δείχνει τώρα, και βγαίνουν κάτι αποβουτυρωμένες υπάρξεις 2%, μοντέλα που λένε, και φοράνε ότι κατεβάσει ο νους σου.

Γιορντάνια, γλάστρες, παστουρμά σε φέτες, μαστίγια, πένσες, σιδηροπρίονα. Ό,τι φανταστείς.

Εντάξει λέω, δεν είσαι και τόσο σχετικός με το είδος, ίσως εκείνοι που ενθουσιάστηκαν με τους νέους σχεδιαστές είναι πιο σχετικοί, και βλέπουν κάτι που σου διαφεύγει.

Κάτι κάνω, χάνω για λίγο τα τεκταινόμενα της υψηλής ραπτικής, επιστρέφω στον δέκτη, και βλέπω τον Λάκη Γαβαλά.

Στο λαιμό φορούσε δυο τσέρκια –παιδιά σοβαρολογώ- από βαρέλι 25λιτρο. Ένα μικρό, κι’ ένα μεγαλύτερο. Γαλβανιζέ. Έτσι έδειχναν.

Εδώ απογοητεύτηκα. Αυτό το fashion symbol δυο χρόνια μετά να μην μπορεί να ξεκολλήσει απ’ το γαλβανιζέ.

Το λέω αυτό γιατί γαλβανιζέ ήταν και το ποτιστήρι –διακοσμημένο με σβαρόφσκι- που κρατούσε αντί τσάντας σε συνέντευξή του.

Αν συμμερίστηκε ο κ. Γαβαλάς τον ενθουσιασμό για τους νέους σχεδιαστές; Θα σας γελάσω.

Κάποιος από αυτούς πάντως φαίνεται να τον ντύνει και πρέπει απαραιτήτως να έχει «Ν» στο παράθυρο του στούντιό του.

Πρέπει να επιβάλλεται, όπως στους νέους οδηγούς.

Περισσότερα

Άναρθρες κραυγές

Τριγύρω δεν τα βλέπεις; Μια απ’ τα ίδια, προς το χειρότερο.

Άναρθρες κραυγές, ναι μεν αλλά, γιατί δεν μου έδωσες όλη την πίτα εμένα το στρατιώτη του κόμματος, τώρα θα σου δείξω εγώ. Άσ' την κάτω ρε, εγώ είμαι λοχαγός. Ξέρεις ποιος είμ’ εγώ; Και τέτοια.

Από πορεία; Καλά λένε πάμε, θα σας γελάσω. Αυτοί που είναι πάνω στο κατάστρωμα λένε πως πάμε καλά. Μόνοι τους τα λένε, μόνοι τα πιστεύουν.

Εμείς εδώ κάτω, καλά είμαστε, λίγο στενάχωρα, αλλά πορευόμαστε στα έγκατα της γαλέρας. Κουπί τραβούσαμε, κουπί τραβάμε.

Πάμε καλά όμως, λέει και ο μαϊντανός στο γυαλί, που ανθίζει σιγά – σιγά, καθώς μαζί με την άνοιξη, μυρίζουν κι’ εκλογές.


Ούνα Φάτσα, ούνα ράτσα

Στην γειτονική Ιταλία, ο αγώνας για τον εντοπισμό διασωθέντων συνεχίζεται. Κάποιοι άνθρωποι αυτή τη στιγμή πασχίζουν να κρατηθούν στη ζωή, και χιλιάδες άλλοι τους αναζητούν μέσα στα χαλάσματα που αφήνει ο σεισμός.

Κατά τ’ άλλα το ούνα φάτσα ούνα ράτσα, επιβεβαιώθηκε πανηγυρικά.

Η επέμβαση του κράτους καθυστέρησε 12 ώρες. Τόσο τους πήρε να καταλάβουν το μέγεθος της καταστροφής.

Οι Ιταλοί σεισμολόγοι τσακώνονται στα κανάλια όπως οι δικοί μας μετά από κάθε σεισμό, για το αν προβλέπονται ή όχι, οι σεισμοί.

Στην Ιταλία όμως έχουν και λάμψη από Καβαλιέρε, που δήλωσε ότι η χώρα του δεν χρειάζεται βοήθεια, τη στιγμή που οι άνθρωποι προσπαθούν να κρατηθούν στη ζωή, και ο χρόνος είναι εις βάρος τους.

Την ίδια ώρα που κάτοικοι της περιοχής, περιφέρονται στα χαλάσματα, πεινασμένοι και χωρίς κατάλυμα 70 ώρες μετά το σεισμό.

Πατριωτική έπαρση; μπορεί. Σίγουρα όμως βλακεία και φανφαρονισμός.

Αρνείσαι βοήθεια την ώρα που φαίνεται πως τη χρειάζεσαι και άνθρωποι χάνονται, γιατί εσύ θέλεις να κάνεις το παγώνι.


Το Τέλος της Μυθολογίας

Θυμάστε τον Φουκουγιάμα, που όταν είχε καταρρεύσει ο υπαρκτός, μιλούσε, για το «τέλος της Ιστορίας», αφού η Δύση είχε επικρατήσει κατά κράτος της Ανατολής, άρα όλα της ήταν καλώς καμωμένα, και απρόσκοπτα θα μπορούσε πια να συνεχίζει στον δρόμο της ελευθεριάζουσας οικονομίας, μέχρι να συναντήσει το πεπρωμένο της.

Την εξαθλίωση του 70% του πληθυσμού του πλανήτη, (κι’ αυτό μέχρι στιγμής).

Γιατί ψάχνω το Φουκουγιάμα και δεν τον αφήνω στην ησυχία του; Θα ήθελα τώρα να μου κάνει ένα σχόλιο για την αποτυχία του καπιταλισμού.

Αν θα μπορούσα να κάνω ένα σχετικό σχόλιο, θα έλεγα για το τέλος της μυθολογίας.

Της μυθολογίας που βλέπει τις ανθρώπινες σχέσεις, σαν επέκταση του νόμου της ζούγκλας και των ωκεανών, όπου το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό με τις ευλογίες του Ποσειδώνα, όπου η συγκέντρωση όλο και περισσότερου πλούτου στα χέρια όλο και πιο λίγων ανθρώπων, θεωρείται γενική προκοπή, και όπου εκλεγμένοι πολιτικοί γίνονται παραδουλεύτρες των εχόντων και κατεχόντων.

Το τέλος της μυθολογίας ήρθε κυρίες και κύριοι, και στο χέρι μας είναι να μην ξαναπέσουμε σε διλήμματα του τύπου: Ποιος θες να σε φάει; Η Σκύλλα ή η Χάρυβδη;

Αρκεί να το πιστέψεις κυρ Μέντιο μου.


Παρ' το αλλιώς

Είπε ένας –κομμουνιστής προφανώς, ή κάποιας άλλης ταραχοποιού κάστας μέλος- ότι αντί να χρηματοδοτούμε την αγορά αυτοκινήτων, διατηρώντας θέσεις εργασίας σε τόπους σχετικά μακρινούς, γιατί να μην κάνουμε το άλλο:

Να χρηματοδοτήσουμε και να δώσουμε κίνητρα, για την μετατροπή των ενεργοβόρων κτιρίων και κατοικιών - παράδειγμα - στην Ελλάδα, ώστε να μην χρειάζονται το καταπέτασμα σε ενέργεια και καύσιμα για την θέρμανση, ψύξη και ηχομόνωσή τους.

Έτσι λέει θα πετύχουμε πολλά πράγματα ταυτόχρονα:

-Πρώτον, θα αναζωογονηθεί το στάσιμος οικοδομικός κλάδος, και χιλιάδες εργαζόμενοι Έλληνες θα κάνουν μεροκάματο ενώ θα δουλέψει το συναφές εμπόριο ο κύκλος του οποίου είναι τεράστιος.

-Δεύτερον, εμείς θα ζούμε και εργαζόμαστε σε πιο ανθρώπινα κτίρια και συνθήκες, κάνοντας παράλληλα οικονομία για μια ζωή.

-Τρίτον η χώρα θα εξασφάλιζε πολύτιμο συναλλαγματικό κέρδος, αφού οι ανάγκες της σε καύσιμα θα μειώνονταν σημαντικά.

Αυτά είπε αυτός ο τύπος, αλλά δεν του έδωσε κανείς σημασία, είχε άλλωστε και μούσια –ύποπτο αυτό- και συνεχίσαμε όλοι να στριμωχνόμαστε στις ουρές για φτηνά αμάξια.


Θέλει κάποιος να κυβερνήσει;

Τελικά θέλει κανείς να πάρει την κυβέρνηση, σε αυτή τη δύσκολη για την Ελλάδα και τον κόσμο συγκυρία;

Να γίνουν δηλαδή εκλογές και να του πούνε πάρε τα κλειδιά, βάλε μπρος.

Που να πας;

Δεξιά σε περιμένει η κομισιόν.

Αριστερά θα σε περιμένει ο κόσμος, για να κάνεις αυτά που είπες. Και για να βγεις κυβέρνηση έχεις πει και λόγου σου...

Πίσω, σε περιμένουν κάτι μαύρες τρύπες νααα, ένας μηχανισμός σε παράλυση, ένα χρέος που είναι τώρα 800 δις ευρώ.

Δηλαδή σα να χρωστάμε σε κάθε κάτοικο του πλανήτη, 130 ευρώ.

- Περάστε κι’ εσείς από το ταμείο, από βδομάδα όμως, σήμερα εξυπηρετούμε το κάπα δηλ. Κονγκό, Καμπότζη κ.λ.π.

Μπροστά;

Μπροστά λεβέντη και εγώ δεν ξέρω πολλά. Εμένα εδώ με άφησε ο προηγούμενος, να σου δώσω τα κλειδιά και να συνεχίσω να σπρώχνω.

Στο μεταξύ μου λες κι’ εμένα για να ξέρω;

Ξέρουμε που πάμε αρχηγέ;



Δεν ασχολούμαι με το θέατρο.

Αυτή την υπόθεση Παυλίδη, δεν την παρακολούθησα σε βάθος, για να λέμε την αλήθεια.
Στα διαδικαστικά της θυμίζει μία από τα ίδια με όλες τις προηγούμενες ανάλογες περιπτώσεις, που τελευταία έχουν μια αυξημένη συχνότητα, αντιστρόφως ανάλογη με την προκοπή του τόπου.

Δεν θα πολυασχοληθώ, αν δεν δω κάποιον πραγματικά εμπλεκόμενο και όχι κάποιον αποδιοπομπαίο, να πληρώνει τις συνέπεις των πράξεών του.

Δεν ξανασχολούμαι με αυτό το θέατρο.

Όταν θα δω περιουσίες φτιαγμένες με κλεψιμαίικα να δημεύονται, και τους κατόχους τους να τιμωρούνται, τότε θα ασχοληθώ.

Είμαι αιθεροβάμων είπατε; Μπορεί. Και παλιά όταν κάποιος έλεγε ότι ο άνθρωπος θα πετάξει, του κρεμούσαν κουδούνια.

Σήμερα κυβερνάει τους ουρανούς.

Περισσότερα

Κάθε μέρα πρωταπριλιά

Αυτά τα αναρτώ λίγο καθυστερημένα, συγχώρεσέ με dirty dozen. (Γειά χαρά Άγγελε και Άντυ).


Νομίζω πως το ημερολόγιο κόλλησε χρόνια τώρα στην πρώτη Απριλίου.

Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς, να ανοίξει η καρδιά του;

Την αλλαγή με τα νέα τζάκια της, το όποιος δεν γουστάρει να κατέβει από τι τραίνο της, τον λαϊκό καπιταλισμό του Παπαντωνίου με το χρηματιστήριο και τα τμήματα πτωχεύσεων των εφοριών, το 0+0=14 του Μητσοτάκη, την επανίδρυση του κράτους των κουμπάρων, θα μπορούσα να μιλάω επί μέρες.

Μπαξές.

365 μέρες το χρόνο, τόσα χρόνια Πρωταπριλιά. Καλό μήνα.



Δηλαδή τι ακριβώς θέλουν οι ΗΠΑ και η Βρεττανία;

Στην ουσία καμμία απόκκλιση από το δόγμα, το μεγάλο ψάρι να τρώει το μικρό, που με τη σειρά του οφείλει να γίνεται ψαροτροφή, χωρίς διαμαρτυρίες και τσιριτσάντζουλες.

Θέλουν Σίτυ και Γουώλ Στρητ να συνεχίζουν τα φιλελεύθερα παιχνίδια τους στην πλάτη των λαών της γής, όπως γίνεται μέχρι σήμερα, που τάχουν κάνει σαν τα μούτρα Αγγλίδας γεροντοκόρης.

Θέλουν να συνεχίσει ο κάθε φαταούλας να συσσωρεύει πλούτο απομυζώντας πόρους από την πραγματική οικονομία, προς δόξαν του ελεύθερου ανταγωνισμού στις άνισες ευκαιρίες.

Να παράγουν τοξικά χρηματιστηριακά προϊόντα, να ληστεύουν τον κόπο των λαών, οι οποίοι στη συνέχεια θα καλύπτουν τις λαδιές τους, με αιματηρές οικονομίες και καταβαράθρωση του βιοτικού επιπέδου του πλανήτη.

Πραγματικοί αγλέορες δηλαδή. Θέλουν, θέλουν, θέλουν, κι' όταν δίνουν, παίρνουν από εμάς, για να μας ξαναπεράσουν τη θηλιά στο λαιμό.

Συνάντηση των G20 σου λέει, για τον τερματισμό της κρίσης.

Το άλλο με τον φιλάνθρωπο χρηματιστή το ξέρετε;


Πέρα βρέχει έξω χιονίζει

Σύμφωνα με τον κυβερνητικό εκπρόσωπο κ. Αντώναρο, δεν υπάρχει ρήγμα στο προφίλ του πρωθυπουργού, την ώρα που ως καταλληλότερος πριν ένα χρόνο έριχνε καμιά δεκαπενταριά μονάδες στον κ. Παπανδρέου, που τώρα τον έχει πλησιάσει στις 2,5 περίπου μονάδες, όπως δείχνει ο μέσος όρος των τελευταίων μετρήσεων.

Για τον κ. Αντώναρο, πέρα βρέχει έξω χιονίζει.

Το προφίλ του πρωθυπουργού παραμένει αλώβητο, τη στιγμή που κοντεύει να τον ξεπεράσει ο αντίπαλός του, που πριν από ένα μήνα, ήταν τρίτος ως προς την καταλληλότητά του να κυβερνήσει, πίσω από τον κ. Καραμανλή και τον κανένα.

Χωρίς αμφιβολία είναι άχαρη δουλειά να είσαι εκπρόσωπος μιας κυβέρνησης όπως η παρούσα. Πρέπει να βαφτίζεις το άσπρο μαύρο, την πανωλεθρία να την κάνεις θρίαβο. Πανωλεθρίαμβο που λέει ο φίλος μου ο Μάκης. Την δουλειά αυτή, λίγοι πράγματι μπορούν να την κάνουν και ακόμη λιγότεροι να θέλουν να την κάνουν.

Και για να την κάνουν σωστά, πρέπει να έχουν ή κάποιο ρήγμα στο εργαλείο παραγωγής σκέψης, ή λοβοτομή.

Δεν εξηγείται αλλιώς ότι μπορεί να λες τέτοιες κοτσάνες, χωρίς να ξεραίνεσαι στα γέλια.




Πρωταπριλιάτικων συνέχεια.

Αυστηρό μήνυμα προς τους εργοδότες απηύθυνε η υπουργός Απασχόλησης κ. Φάνη Πάλλη Πετραλιά, να μην χρησιμοποιήσουν την κρίση ως άλλοθι, για απολύσεις και ελαστικοποίηση του ωραρίου των εργαζομένων.

Μάλιστα.

Βγαίνει ο πρωθυπουργός και λέει ότι η ελαστικοποίηση επιτρέπεται, εφ' όσον πληρούνται συγκεκριμένες προϋποθέσεις, που θέτουν σε κίνδυνο τη βιωσιμότητα μιας επιχείρησης, και για κανέναν άλλο λόγο.

Την επόμενη μέρα, κερδοφόρα βιομηχανία, απολύει εργαζομένους, γίνονται κάποιες νύξεις στην τηλεόραση και τέλος.

Οι εργαζόμενοι παραμένουν χωρίς δουλειά και το υπουργείο Απασχόλησης -όχι Εργασίας πλέον εδώ και χρόνια- δια στόματος της υπουργού, απευθύνει αυστηρές προειδοποιήσεις προς τους εργοδότες, τη στιγμή που είδαν ότι μπορούν να κάνουν ότι τους γουστάρει και λογαριασμό να μην δώσουν πουθενά και σε κανένα.

Πάντως η υπουργός τους προειδοποίησε, άρα είναι τακτοποιημένη ηθικά. Στο πρακτικό μέρος, τι να σας πω, θα σας γελάσω, και δεν κάνει τέτοια μέρα.

Γεγονός είναι ότι η ανεργία αυξάνεται και η υπουργός βγάζει φιρμάνια προς εσωτερική - αυστηρά οπαδική- κατανάλωση.

φωτό:http://www.forthnet.gr/media/PGallery/Kyvernisi/470xN/991Petralia.jpg


Μαμά φοβάμαι

Τη στιγμή που η κ. Πετραλιά προειδοποιεί -σε αυστηρό τόνο είναι αλήθεια, πραγματικά ανατρίχιασαν οι εργοδότες- για την τήρηση του νόμου για την ελαστικοποίση της εργασίας, οι εργατικές ενώσεις καταγγέλουν ότι οι θέσεις εργασίας που χάνονται, πηγαίνουν σε φθηνά εργατικά χέρια.

Δηλαδή απολύονται εργαζόμενοι, τη στιγμή που καλύπτουν βασικές ανάγκες λειτουργίας της επιχείρησης, αφού χρειάζονται νέες προσλήψεις για την κάλυψη των κενών που δημιουργούνται.

Ο νόμος δηλαδή τηρείται κατά γράμμα στη μόνιμή μας πρωταπριλιά.

Και όταν μιλούν για φτηνά εργατικά χέρια, τι πράγμα ακριβώς εννοούν; Μήπως ανασφάλιστη εργασία; Μήπως συμβάσεις τύπου Κούνεβα;

Μπαααα... κάτι τέτοιο δεν περνάει απ' το μυαλό μου.

Η υπουργός ήτο αυστηροτάτη, και σαφής.

Τρόμαξαν τόσο πολύ οι εργοδότες, που φώναξαν τη μαμά τους.



Το σύμπαν πετάει πέτρες; Πετάει.

Πολύ ενθαρρυντικά είναι τα αποτελέσματα των ερευνών για ένα πολυφάρμακο, που μειώνει κατά 50% τις πιθανότητες εκδήλωσης εμφραγμάτων και εγκεφαλικών.

Το φάρμακο ήδη έχει δοκιμαστεί σε ευρεία κλίμακα στην Ινδία από όπου και αντλήθηκαν τα ενθαρρρυντικά συμπεράσματα, και σε λίγα χρόνια θα μπει σε κυκλοφορία.

Αν μπει.

Γιατί είναι τόσο φτηνό, που είναι λέει ασύμφορο για τις φαρμακοβιομηχανίες να προχωρήσουν στην παραγωγή του.

Απόλυτα κατανοητό. Αφού δεν αφήνει ικανοποιητικό κέρδος, δεν πα να πεθάνει το σύμπαν;

Απόλυτα θεμιτό και νεοφιλελεύθερο.

Ας μην κάνουν όμως τις παρθένες, αν το σύμπαν θα τους πάρει με τις πέτρες.

Τη δουλειά τους κάνουν αυτοί, τη δουλειά του κάνει και το... σύμπαν ενίοτε.

το sync προφίλ μου

Περισσότερα

Δώσε και μένα μπάρμπα μου στην Κορώνη

Σύμφωνα με την άτιμη Κομισιόν, το 30% των δαπανών του δημοσίου είναι σπατάλη. Κάπου 12,6 δις ετησίως.

Πολύ χρήμα.

Φανταστείτε φαγοπότι. Δώσε και μένα μπάρμπα μου στην Κορώνη, κι’ εγώ κουμπάρος είμαι.

Σκεφτείτε ότι αυτό το υδροκέφαλο, οκνηρό, αργό, ατελέσφορο δημόσιο, μας στοιχίζει και 30% παραπάνω. Μάλλον μη το σκέφτεστε γιατί ή εγκεφαλικό θα πάθετε, ή στη φυλακή θα πάτε, οπότε πάλι στα νύχια του θα πέσετε.

Θα σας πω μόνο, κάτι που είχε πει ο Λεωνίδας Κύρκος πριν τις εκλογές του ΄81. Ήταν κάπως έτσι:

Έλληνα την Κυριακή θα κληθείς να ψηφίσεις. Βάλε το χέρι στην τσέπη σου και δες πόσα έχεις. Αν σου φτάνουν να ζήσεις αξιοπρεπώς, ξαναψήφισέ τους.

Και θα προσθέσω: Αν το κράτος που πληρώνεις χρυσό σου βγαίνει μπακιρένιο, κι’ αυτός που ανέλαβε να το επανιδρύσει το έκανε τσίγκινο, ξαναψήφισέ τον.

Δικό σου είναι το κεφάλι, κι’ εκεί είναι ο τοίχος.


Είμαστε large και σπόρτηδες

Λοιπόν κυρίες και κύριοι, δεν θα ήθελα να ξανακούσω τη μίρλα σας για κρίση, ανεργία και πτωχή πλην τιμία Ελλάδα.

Είμαστε large και σπόρτηδες και ότι και να πείτε, δεν με πείθετε. Με μια γενναία κίνηση η ελληνική κυβέρνηση αποφάσισε να στηρίξει οικονομικά, αφού μας περισσεύουν και το εξωτερικό ισοζύγιο της χώρας είναι στα χάϊ του –τις παραπαίουσες αυτοκινητοβιομηχανίες της Ευρώπης, Αμερικής και Ασίας, με μείωση των τελών ταξινόμησης έως και κατά 50%.
Με το σύνθημα «πάρε αυτοκίνητο για να μη μείνει το χρέος μας ακίνητο», το Υπ. Οικονομικών πήρε το γενναίο αυτό μέτρο, εξασφαλίζοντας χιλιάδες θέσεις ανέργων στο Βούπερταλ, το Ντητρόϊτ και την Οκινάβα.

Εξ εγκύρων πηγών του υπουργείου, ανακοινώθηκε ότι δεν πρόκειται να προκύψει πρόβλημα με το ισοζύγιο, διότι φέτος αναμένεται αλματώδης αύξηση των εξαγωγών μας, στα αγγούρια τα καλυβιώτικα, τα πεπόνια τα αργείτικα και τα φιρίκια Ευβοίας.

Σπεύσατε λοιπόν, πάρτε δάνεια και αγοράστε αυτοκίνητο πάραυτα. Ούτε ένας εργάτης στο Μάϊνταλ να μη μείνει άνεργος, ώστε να μπορέσει απρόσκοπτα και φέτος να κάνει τις διακοπές του στην Τουρκία, την Ισπανία και το Μαρόκο.

Όποιος δεν αγοράσει, θα θεωρηθεί εθνικός μειοδότης.

http://www.solarnavigator.net/images/poverty_homeless_french_man_shopping_trolley.jpg


Για το βούρστ το επιούσιο

Και άντε, κατεβάσαμε τα τέλη ταξινόμησης, οι έμποροι μείωσαν τα περιθώρια κέρδους τους, οι αυτοκινητοβιομηχανίες τι κάνουν για να στηρίξουν την πτώση των πωλήσεών τους;

Κάνουν κάποιες εκπτώσεις, ή αφήνεται στην προαίρεση των εμπόρων και των κατά τόπους κυβερνήσεων, οι οποίες καλούνται να τους χρηματοδοτήσουν πέρα από γενναίες χρηματοδοτήσεις που οι χώρες προέλευσής τους, έχουν ήδη καταβάλλει;

Και άντε, ας το πάρει κι’ αυτό το ποτάμι, κι ας πάρουμε κι’ ένα αμάξι, αυξάνοντας το χρέος μας. Σιγά τον πολυέλαιο. Τι να καταλάβει το Αιγαίο από τορπίλες.

Έχουμε ζητήσει ανάλογα αντισταθμιστικά οφέλη από τις χώρες προέλευσης των αυτοκινήτων;

Δεν θα μπορούσαμε να πούμε στις κυβερνήσεις αυτές να επιδοτήσουν ισόποσα ή έστω κατά τι, τις διακοπές των πολιτών τους στη χώρα μας; Αφού συμφωνούμε πλέον ότι αυτή είναι η δική μας βιομηχανία;

Στηρίζω τη δική σου, στήριξε τη δική μου.

Γιατί μου είναι δύσκολο να βλέπω τη Μέρκελ να κάνει συστάσεις εν είδει γκαουλάϊτερ στη χώρα μου, για το πώς στο ένα παπούτσι εκτός από τα δύο πόδια μου να βάλω και τα χέρια, κι εγώ να εξοικονομώ από τα ελάχιστα που έχω, για να μη χάσει ο Πέτερ ο Γιόχαν κι’ ο Φράντς το βούρστ το επιούσιο. Στοιχειώδες φίλε μου Γουότσον.

Αφήστε τον ρε να πάει όπου θέλει

«Η Ελλάδα αντιδρά σαν ζηλιάρα γκόμενα», λέει ο τουρκικός τύπος, γιατί στριτζωθήκαμε που ο Ομπάμιας θα πάει στη γείτονα, και δεν θα έρθει εδώ, να μας τιμήσει και εμάς με την υψηλή (κοντά δύο μέτρα είναι ο μπαγάσας), παρουσία του.

Ορίστε, τώρα μας τη λένε και οι Τούρκοι, για το κιμπαριλίκι που εδώ και χρόνια έχουμε χάσει, αφού είναι ντεμοντέ, πασέ και άκρως αντιλαμογικό.

Και δηλαδή γιατί λυσσάξατε να τον φέρετε και εδώ; Μυαλό δεν βάλατε;

Κάθε φορά που αμερικάνος πρόεδρος έρχεται στην Ελλάδα, δεν είναι για καλό.

Δανεικά θα ζητήσει, φανταράκια για τους πολέμους τους θα ζητήσει, θα ξεστοκάρει πανάκριβα την μπαγκατέλα του οπλοστασίου του, θα μας κάνει υποδείξεις για το πώς θα είμαστε καλύτεροι σύμμαχοι, και πως θα περιφρουρούμε τις ελευθερίες στη χώρα μας, που κακώς, πολύ κακώς, δεν έχει ένα Γκουαντάναμο.

Και φεύγοντας, θα μας αφήσει και μια βελτιωμένη έκδοση της Κάμα Σούτρα, ώστε την επόμενη φορά, που θα έρθει να του κάνουμε καλύτερα κουνήματα.

Αφήστε τον ρε να πάει όπου θέλει. Ιδίως εσύ Αυτιά που λύσσαξες. Γιατί όταν ο big boss βγαίνει για πωλήσεις, μια πιθαμή απ’ τον απ' αυτό μας, κι’ ό,που θέλει ας είναι.

Ο σώζων εαυτόν σωθήτω αδελφέ μου μουσούλια, που τρως τα φασούλια. Δύσκολοι καιροί για πρίγκηπες.


Έκανες πολύ κακώς

Τι έκανε λέει; Φοβήθηκες με όσα γίνονται γύρω σου και πήρες σκύλο φύλακα να σε φυλάει; Έκανες πολύ κακώς.

Γιατί αν ο σκύλος τα πάρει στο κρανίο, την ώρα που ο άλλος σε κακοποιεί μέσα στο σπίτι σου, και τον δαγκώσει, την έβαψες.

Σύμφωνα με το νόμο, ο κλέφτης, ο βιαστής ή δολοφόνος που σου την έπεσε, μπορεί να σου κάνει μήνυση, και ακόμη χειρότερα να δικαιωθεί.

Τι να κάνω δηλαδή θα ρωτήσεις; Να πάρω πιστόλι;

Όχι, γιατί η οπλοφορία απαγορεύεται εφ’ όσον ζεις εκτός Κρήτης. Εκεί επιτρέπεται γιατί… έτσι.

Να περιμένω μέχρι η δύναμη Δέλτα ταχείας επέμβασης της αστυνομίας, βγει και εκτός Κολωνακίου;

Σιγά μη θες και δύναμη Δέλτα, εσύ ο εκτός Κολωνακίου πολίτης β’.

Τι να κάνω; Θα ρωτήσεις και θα σου πω.

Θα πάρεις ένα παπαγάλο – φύλακα. Κατ’ αρχάς με το που θα μπαίνει ο κακοποιός στο σπίτι σου, θα μιμείται τον ήχο του συναγερμού. Αν αυτό δεν αποδώσει, θα τον αρχίζει στα μπινελίκια. Ξέρεις καντήλια, μάνες και τέτοιες βαρειές κουβέντες.

Και δηλαδή; Έτσι θα είμαι ασφαλής;

Όχι, αλλά το πρόστιμο για εξύβριση δολοφόνου, είναι φθηνότερο από το πρόστιμο για δάγκωμα σκύλου. (Δεν είναι διασταυρωμένο αλλά είναι είναι μια εκδοχή, δεν συμφωνείς;).



Σας συμφέρω

Επειδή αγαπητή μου κυβέρνηση, σε βρίσκω διστακτική στο να πιέσεις τους τραπεζίτες για τα υπολειπόμενα 18 δις του πακέτου στήριξης της ρευστότητας, που ακόμη δεν έχουν διοχετευθεί στην Σαχάρα της αγοράς.

Λένε πως η οικονομία της Ρουμανίας θα σωθεί και από τις τέσσερις δικές μας τράπεζες, με πόρους που θα αντληθούν από τα κεντρικά τους, πράγμα που κάνει τα φίδια να με ζώνουν, άκου τι σου προτείνω.

Να αγοράσεις από τις τράπεζες, όλα τα δάνεια που δεν εξυπηρετούνται για τίμιους, αξεπέραστους λόγους. Όσα φράγκα περισσέψουν γιατί θα περισσέψουν, θα αγοράσεις ή χρηματοδοτήσεις μερικώς, όλα τα υπόλοιπα δάνεια.

Έτσι θα πετύχεις με ένα σμπάρο, ένα κοπάδι τρυγόνια.

Οι τράπεζες θα έχουν ρευστότητα δικών τους κεφαλαίων και δεν με νοιάζει που θα τα επενδύσουν. Μεγάλα παιδιά είναι, ξέρουν.

Ο κόσμος δεν θα χάσει το σπιτάκι του και εσύ θα εισπράττεις τον φόρο ακινήτου.

Απαλλαγμένος ο δανειολήπτης από τον μηνιαίο βρόγχο εξυπηρέτησης του δανείου του, θα τονώσει την ζήτηση στην αγορά, άρα θα εισπράξεις ΦΠΑ και φόρους.

Τα χρήματα που θα διαθέσεις θα τα πάρεις πίσω –όσα πάρεις- με όρους ευμενείς, με επιτόκια που οι τράπεζές μας (Κτηματική, Ταμιευτήριο θα ορίσουν) και θα είναι στα όρια που ορίζει η επιτροπή ανταγωνισμού.

Θα μου πείτε τι μας τσαμπουνάς τώρα, μας έγινες και οικονομολόγος;

Και θα σας απαντήσω. Εάν θεωρείται οικονομολόγος κάποιος που δεν μπορεί να βγάλει σωστό προϋπολογισμό ούτε με σφαίρες και παραμένει υπουργός, γιατί να μην δοκιμάσω κι’ εγώ;

Κι’ εγώ μάλιστα, δεν κάθομαι στο σβέρκο κανενός.

Σας συμφέρω.


Τους την βγαίνει από δεξιά

Από τα ανέκδοτα του καιρού μας..

Επί χρόνια οι ΗΠΑ και ο δυτικός κόσμος, ζητούσαν από την Κίνα να «παίξει» με τους κανόνες της ελεύθερης οικονομίας, προσδοκώντας κομμάτι από την τεράστια πίτα που θα προέκυπτε από μια κοινωνία που χρειαζόταν από μπρίκι μέχρι αυτοκίνητο.

Τα χρόνια πέρασαν, η Κίνα δέχτηκε να παίξει με τους οικονομικούς κανόνες του δυτικού κόσμου, η οικονομία της αναπτύσσεται ραγδαία τα τελευταία χρόνια, και τα προϊόντα της κατακλύζουν την παγκόσμια αγορά, εκτοπίζοντας σε πολλές περιπτώσεις τα προϊόντα εκείνων που επέμεναν να την κάνουν πελάτη τους.

Εκείνων που την κατηγορούσαν για προστατευτισμό και ζητούσαν να ανοίξει τα σύνορά της, εκτιμώντας ότι η τεράστια αγορά της θα κατανάλωνε παθητικά τα προϊόντα τους, χωρίς να μπορεί να στηρίξει δική της παραγωγή, πόσο μάλλον εξαγωγές.

Οι οικονομικοί εγκέφαλοι της δύσης, έπεσαν για άλλη μια φορά μέσα -για μέσα-, και σήμερα η Κίνα βγαίνει από δεξιά, ζητώντας τους να εφαρμόσουν πλήρως τους κανόνες του ελεύθερου εμπορίου, και να άρουν τους περιορισμούς που σιγά – σιγά επιβάλλουν στα προϊόντα της, που πνίγουν τις αγορές της Δύσης.

Ο κομμουνιστής λοιπόν, ζητάει από τον νεοφιλελεύθερο, να εφαρμόσει όσα ευαγγελίζεται τόσα χρόνια, και που με τόση επιμονή επί δεκαετίες η Κίνα αντιπαλεύει, αντιπάλευε αν θέλετε.

Μύλος.


Ο οικοπεδοφάγος θα φυλάει το δάσος

Συνέρχονται την Πέμπτη στο Λονδίνο, οι ηγέτες των είκοσι μεγαλύτερων οικονομιών του πλανήτη, σε μια προσπάθεια να βρουν από κοινού λύσεις –όπως τουλάχιστον λένε- για την έξοδο από την κρίση και την μείωση των επιπτώσεών της.

Εσείς το καλάθι σας μικρό.

Αυτοί που παίρνουν τις αποφάσεις, οι 7 από τους 20, δηλαδή οι εξής τρεις, ΗΠΑ, Αγγλία, Γερμανία, δεν δείχνουν μέχρι στιγμής να έχουν κατανοήσει τους λόγους δημιουργίας της κρίσης αυτής, και οι αποφάσεις που θα παρθούν, θα πατάνε πάλι στο ίδιο δόγμα. Η ελεύθερη αγορά θεραπεύει πάσαν νόσον και πάσαν μαλακίαν, της δικής τους εξαιρουμένης.

Ρίχνουμε τόνους χρημάτων από το υστέρημα και την υποθήκευση του μέλλοντος των λαών, στο άπατο πηγάδι του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος, που χωρίς να έχει αλλάξει τίποτε στους θεσμούς που διέπουν τη λειτουργία του, θα συνεχίσει να πίνει το αίμα του κοσμάκη, αφού αυτή είναι η δουλειά του.

Όχι να παράγει γενικό πλούτο, αλλά να τον συγκεντρώνει σε όλο και λιγότερα χέρια, με τοξικά ομόλογα, παράγωγα και λοιπές πανάκριβες αρλούμπες.

Συνεχίζουν να πιστεύουν ότι στηρίζοντας τον κλέφτη, θα νοικοκυρευτούμε.

Θα βάλουμε δηλαδή τον οικοπεδοφάγο να φυλάει το δάσος, για άλλη μια φορά.

Και μετά απορούν γιατί ξεσηκώνεται ο κόσμος. Κι’ ακόμη δεν είδαμε τίποτε.



Τι σκέφτεστε για την ψήφο των ομογενών;

Προσωπικά βλέπω λίγο δύσκολη την ζύμωση του Τζών Πάπας από το Οχάϊο με τα προβλήματα και τις αγωνίες της σύγχρονης Ελλάδας, και κατά συνέπεια μου είναι δύσκολο να πιστέψω στην αντικειμενικότητα της ψήφου του.

Θα ήταν σαν να καλούμασταν εμείς για να ψηφίσουμε κυβερνήτη στο Άϊνταχο, πράγμα κομμάτι δύσκολο.

Έχοντας ζήσει σε αλλοδαπό τόπο, με έντονο ελληνικό στοιχείο, είμαι σε θέση να γνωρίζω ότι οι Έλληνες του εξωτερικού, οι πρώτης γενιάς είναι πιο πατριώτες από εμάς, αυτό όμως δεν τους κάνει και ειδήμονες ή έστω σχετικούς με την πραγματικότητά μας.

Μπορεί τώρα ο τρίτης γενιάς Έλληνας από τη Μελβούρνη να αποφασίσει για τον Μήτσο από τα Δριμίγκλαβα;

Τι ξέρει από Αλογοσκούφη, δομημένα ομόλογα και υπεύθυνους και σοβαρούς κυβερνήτες; Τίποτε, και είναι πιθανόν να μη θέλει να ξέρει, και καλά κάνει. Έχει τα δικά του προβλήματα ο άνθρωπος, τον δικό του αγώνα.

Θα αποφασίζει κάποιος που δεν ζει στην Ελλάδα, για το πώς θα ζει ο Έλληνας.

Τι είπατε; Ότι αυτό γίνεται χρόνια τώρα και μάλιστα από μη Έλληνες;

Ε! είστε αδιόρθωτα ταραχοποιά στοιχεία, δια να μην είπω και κομμουνισταί και χαλάσει ο στόμας μου.

Περισσότερα