7.07.2009

Μήπως είστε μαλάκας;


Ορισμένες φορές οι ερωτήσεις δημοσιογράφων, είναι πραγματικά εμπνευσμένες.

Ρώτησε χθες, ο παρουσιαστής κεντρικού δελτίου ειδήσεων, πρόσφατα βραβευθείς μάλιστα με το σχετικό βραβείο Α(γ)ρίων, το εξής στον βαρυποινίτη Στεφανάκο:

- Είναι αλήθεια ότι οργανώνετε δολοφονίες;

Δηλαδή τι περίμενε να του απαντήσει ο Στεφανάκος;

- Ναι, οργανώνω δολοφονίες, και μάλιστα να το ομολογήσει σε πανεθνικό δίκτυο;

Τετραπέρατος.

Θα μπορούσε να ρωτήσει και έναν φοροφυγά, αν κρύβει εισοδήματα, έναν παιδεραστή αν βιάζει παιδιά, και έναν παράγοντα ομάδας, αν στήνει αγώνες.

Μετά θα μπορούσε να βγάλει και την ετυμηγορία, και με τον τρόπο αυτό να αποσυμφορήσουμε και το δικαστικό σύστημα, πέραν του ανακριτικού.

Τρέμε Αυτιά, ο ανταγωνισμός γίνεται σκληρότερος.

Χίλιες φορές με σφυρί, καλέμι και την αυτοεκτίμησή μου.


Βγήκε τις προάλλες περιχαρής εφευρέτης, ο οποίος ανακάλυψε το μηχάνημα που του βάζεις από τη μία άκρη τα συστατικά και από την άλλη σου βγάζει έτοιμη πίτσα.

Όταν τον ρώτησε ο δημοσιογράφος γιατί θα έπρεπε ο ιδιοκτήτης πιτσαρίας να το αγοράσει, ο κατασκευαστής απάντησε για να μειώσει τα λειτουργικά του έξοδα, αφού το μηχάνημα καλύπτει τις θέσεις δύο εργαζομένων, με αποτέλεσμα το προϊόν να φτάσει φτηνότερο στην κατανάλωση.

Αυτό που δεν έδειχνε να απασχόλησε τον κατασκευαστή, είναι το πως θα γίνει δύο άνεργοι πιτσαδόροι, χίλιοι άνεργοι εργάτες αυτοκινητοβιομηχανίας που τους αντικατέστησαν με ρομπότ, και εκατομμύρια άλλοι πρώην εργαζόμενοι που έχασαν τις δουλειές τους από την επέλαση της τεχνολογίας, θα αγοράσουν το προϊόν της... πιτσομηχανής, όσο φτηνό κι' αν είναι.

Θα μου πεις και τι να κάνουμε; Να μείνουμε στην εποχή των σπηλαίων; Ο κόσμος προχωρά.

Έτσι είναι. Ο κόσμος προχωρά με ρομπότ και αυτοματισμούς, αλλά πίσω του αφήνει ανθρώπους, για λογαριασμό των οποίων τάχα η τεχνολογία θα δούλευε.

Αν λοιπόν η τεχνολογία μου στερεί το δικαίωμα στην τίμια απασχόληση και τον αυτοσεβασμό, να την βράσω, δεν μου χρειάζεται. Είναι αντίπαλός μου.

Χίλιες φορές με σφυρί, καλέμι και την αυτοεκτίμησή μου.

7.01.2009

Μέχρι να κάνεις εμετό.


Χύθηκε άπλετο φως στο σκάνδαλο της SIEMENS.

Τα φράγκα τα πήρε ο Τσουκάτος, σε ότι αφορά τα πολιτικά πρόσωπα, και το όλον σκάνδαλο αφορά έναν ψωροεκατομμύριο ευρώ, η τύχη του οποίου αναζητείται -και αν είναι δυνατόν να γίνεται αυτή η "κολοσσιαία" έρευνα, για ένα τόσο ευτελές ποσόν.

Τα άλλα που ακούγονται, για 170 με 200 εκατομμύρια που κατέληξαν σε τσέπες πολιτικών, είναι φούμαρα και διαδόσεις των κομμουνιστώνε, και των σοσιαλιστικών ψιττακών.

Στοιχεία που να αποδεικνύουν τέτοιους ισχυρισμούς, δεν προκύπτουν από την μέχρι τώρα έρευνα, η οποία δεν περιλαμβάνει βεβαίως όλα τα στοιχεία, αλλά ποιος έχει την διάθεση -και την τόλμη- να ασχολείται με δευτερεύοντα ζητήματα.

Είναι κάτι σαν ο τρίτος δρόμος για την κάθαρση.

Ζιγκ ζαγκ, μπρος πίσω, πάνω κάτω, γύρω γύρω, μέχρι να κάνεις εμετό.

Ο τρίτος δρόμος προς τον φιλελευθερισμό


Θυμάστε, οι παλιότεροι, όταν ξεκινήσαμε το ταξίδι μέσω του τρίτου δρόμου για τον σοσιαλισμό, με το τραίνο της αλλαγής;

Και πηγαίναμε και πηγαίναμε μέχρι που αρχίσαμε να έχουμε τις επιφυλάξεις μας για τα ζιγκ - ζαγκ και τις μανούβρες, πήγαμε να τις εκφράσουμε στον τότε μεγάλο τιμονιέρη, και μας είπε:

-Κατεβάτε ρε από το τραίνο της αλλαγής, άμα δεν σας αρέσει να φτυαρίζετε κάρβουνο.

Δεν ξέρω αν τελικά, ο τρίτος δρόμος προς τον σοσιαλισμό βρέθηκε τελικά, αυτό που ξέρω είναι ότι στο τέλος του, βρήκαμε έναν Γιάννο, έναν Σημίτη, έναν Πρωτόπαππα, έναν Γιαννίτση και κάποιον Σπράο, που μας είπε ότι για να σωθεί η πατρίς, πρέπει να φροντίσουμε να πεθαίνουμε νωρίτερα.

Γιατί τα σκαλίζω αυτά;

Γιατί μετά τον τρίτο δρόμο προς τον σοσιαλισμό η κυρία Σοφία Βούλτεψη φαίνεται πως ανακάλυψε τον τρίτο δρόμο προς τον φιλελευθερισμό, δια του κρατισμού.

Πρότεινε την ενίσχυση των εφημερίδων, με αγορά από το κράτος συνδρομών για λογαριασμό νεαρών αναγνωστών.

Τέλεια.

Μετά την εισφορά υπέρ της ΕΡΤ, τώρα θα έχουμε και εισφορά υπερ Μπόμπολα, Αγγελόπουλου και Τράγκα.

Ο τρίτος δρόμος προς τον φιλελευθερισμό άνοιξε διάπλατα.

Πολιτική: Η τέχνη του εσφικτού


















Ρε παιδιά, όταν λένε ότι η πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού, μήπως θέλουν να πουν ότι η πολιτική είναι η τέχνη του εσφικτού;

Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, όλο για σφίξεις μιλάνε.

Σφίξτε τα ζωνάρια, σφιχτός και φέτος ο προϋπολογισμός, σφιχτά τα έσοδα, σφιχτή εισοδηματική πολιτική.

Σφίξ, κάνει καλό, μια ζωή.

Η άσπρη μέρα έχει γίνει κάτι σαν τον παράδεισο. Πέρνα τη σφίξη εσύ, και όταν θα αποδημήσεις στας αιωνίους μονάς, θα γλυτώσεις τη σφίξη, και τους πειραματισμούς των σκιτζήδων.

Αν αποτέλεσμα άσκησης της τέχνης του εφικτού, είναι η κατάστασή μας, τι μας λέει αυτό για τους ασκούντες την πολιτική;

Εφ' όσον κάτι κρίνεται από το αποτέλεσμα, υποψιάζομαι πως δεν προσλάβαμε μαστόρια, αλλά παραγιούς σκιτζήδες.

Άτολμοι, άνευροι, φοβικοί, εξαρτημένοι, ψεύτες.

Το βρίσκεις άραγε εφικτό, όταν βγαίνουν στα μέσα μαζικής εξημέρωσης, κορδωμένοι και περηφανεύονται για το μπάχαλο που δημιούργησαν, να τους σφίξεις πέντε φάσκελα;

Και κατ' ιδίαν να τα σφίξεις... δεν χαλιέμαι.

6.30.2009

Αφέντης για μιά μέρα

Στις επτά του μήνα ήσουν ο αφέντης λαός. Από τις οκτώ, τα πράγματα επανήλθαν στην φυσιολογική τους σειρά.

Εσύ στη θέση του φορολογούμενου υποζύγιου, ο κάθε κομπογιαννίτης "τσάρος" να σου αργάζει την πλάτη με το καμουτσίκι άδικων, μάταιων φόρων και ένας πρωθυπουργός υπεύθυνος και σοβαρός, να σου ψιθυρίζει γλυκά στ' αυτί, πόσο καλά περνάς επί των ημερών του.

Για τον πόνο στην πλάτη μην ανησυχείς. Είναι κληρονομικός. Τον είχαν οι γονείς και οι παππούδες σου.

6.26.2009

Η φιλελεύθερη τροτσκιστική stirella

Παίδες αυτός ο Δούκας, στρατιώτης του κόμματος, αμελής τέως υπουργός και Βατοπεδινός τερματοφύλαξ-τροχονόμος, έχει φοβερές ιδέες και κατά την άποψή μου είναι εθνική απώλεια η μη αξιοποίησή του σε καίριο υπουργείο, εν μέσω μάλιστα της κρίσης.

Χώρια που ο μεταρρυθμιστικός χαρακτήρας των προτάσεών του, μπορεί να αξιοποιηθεί, πολύ περισσότερο τώρα, που βράζει το μεταρρυθμιστικό σίδερο, η φιλελεύθερη τροτσκιστική stirella.

Τώρα που πούλησαν όλα τα τζοβαΐρια της Ελλάδας και έχει μείνει ο κατιμάς των προβληματικών άνευ ελπίδας, να αποτιμηθεί λέει ο εθνικός πλούτος και να μεταβιβαστεί εν είδει μετοχής, ισόποσα σε κάθε έναν από εμάς τα 11 εκατομμύρια των Ελλήνων.

(Ρε συ Μέντιο, πότε φτάσαμε 11 εκατομμύρια; κατούρα και λίγο...)

Δεν φτάνει δηλαδή που πληρώνουμε τους κομματικούς στρατούς των προβληματικών, τώρα που τα χρέη τους έχουν κάνει high score, θα μας δώσουν και μετοχές τους, να τις κορνιζώσουμε δίπλα στον καθρέφτη, να βλέπουμε κάθε πρωί την αφεντομουτσουνάρα -πλέον- τον μαλάκα, και τα έργα του ως ψηφοφόρου.

Ρε τι Δούκας και μαρκήσιος; αυτός πάει για Τσάρος της οικονομίας σούμπιτος. Μαζί της.

Θα εισάγει δηλαδή την οπτικοακουστική αφαίμαξη, στα πλαίσια της μεταρρυθμιστικής μεταρρύθμισης.

Μέχρι τώρα, ακούγαμε μόνο πως χρωστάμε. Τώρα θα το βλέπουμε και κορνιζαρισμένο.

Ως μετοχή μάλιστα, θα έχει και τις διακυμάνσεις της, άρα κάθε μέρα από τις οικονομικές στήλες των εφημερίδων, θα ενημερωνόμαστε πόσο μέσα με τα τσαρούχια μπαίνουμε, και θα έχουμε πλήρη εικόνα ως αφεντικά, του προβληματικού μας κληροδοτήματος.

(Έτσι είναι Γιάννο μου ο λαϊκός καπιταλισμός και κοίτα να μαθαίνεις που πήγες να μας κάνεις πλούσιους με φούσκες και χρηματιστηριακές ματσακονιές).

Στο μεταξύ ο κ. Δούκας μας ενημέρωσε ότι το μέτρο εφαρμόστηκε στην αρχαία Ελλάδα, όπου φαίνεται λειτουργούσε και ο οστρακισμός, αλλά αυτά τα τεχνικής φύσεως δευτερεύοντα ζητήματα, τα τακτοποιεί ο νόμος περί ευθύνης ανευθύνων, οπότε δεν γεννάται θέμα.

Θα ήταν άδικο τέλος, να μην υπενθυμίσουμε ότι τον καιρό που ο κύριος Δούκας ήταν υφυπουργός, πίστευε με ζέση ότι οι τράπεζες θα έδειχναν την κοινωνική τους ευαισθησία, εν όψει της επερχόμενης κρίσης, και θα βοηθούσαν τους Έλληνες στην αντιμετώπισή τους.

Άλλη μια μεταρρυθμιστική μεταρρύθμιση αυτή. Θα βάλουμε φύλακα έναν οικοπεδοφάγο στον Υμητό.

Το ξαναπάμε. Το μήνυμα του '68, "η φαντασία στην εξουσία" βρήκε την εφαρμογή του επι των ημερών της κυβέρνησης. Μόνο που μας προέκυψε καλπάζουσα, κι' άντε πιάστηνε...

Μαχαιρόπιτες τέλος.

Άγαλμα το καναρίνι. Για πότε από το τσάμικο το γυρίζουν στον καλαματιανό οι πολιτικάντηδες, δεν προλαβαίνεις να πεις αποχή.

Συμπαράσταση στην απεργιακή κινητοποίηση των δημοσιογράφων έσπευσαν να εκφράσουν εκπρόσωποι των κομμάτων, μεταξύ αυτών και η εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ, της εν δυνάμει ας πούμε κυβέρνησης αν δεν έχουμε μέχρι τις εκλογές συλλάβει το βαθύτερο νόημα των μεταρρυθμίσεων και θελήσουμε να εκθρονίσουμε τον "Λούθηρο".

Πρπει να γίνει άμεσα είπε, αλλαγή του θεσμικού πλαισίου, ώστε να κατοχυρώνονται τα εργασιακά δικαιώματα.

Τι ακούνε τα γέρικά μου αυτιά, από τους ιεραποστόλους του ελαστικού ωραρίου, της μόνιμης ημιαπασχόλησης, των stage και της ανασφάλιστης εργασίας;

Που είσαι Σημίτη, Γιαννίτση, Σπράο, να ακούσετε τι λένε οι επίγονοί σας.

Αποφασίστε ρε παιδιά του ΠΑΣΟΚ.

Από δώ ή από κεί; Με τον χωροφύλαξ ή με τον αγροφύλαξ; Με την πίτα ή το μαχαίρι;

Οι μαχαιρόπιτες τελείωσαν, ξυπνάτε.

6.25.2009

Τροτσκιστικός Φιλελευθερισμός

Μέχρι σήμερα, γνωρίζαμε τον φιλελευθερισμό, το ριζοσπαστικό φιλελευθερισμό, το νεοφιλελευθερισμό, άντε και τον φιλελευθερισμό αλα καρτ, ως συμπλήρωμα του σοσιαλισμού αλα καρτ, του κ. Σημίτη.

Υπάρχει όμως και ο Τροτσκιστικός φιλελευθερισμός και να σημειωθεί εδώ ότι το "διυλιστήριο" είναι το πρώτο που διέγνωσε το νέο πολιτικό δόγμα.

Χονδρικά, ο Τροτσκισμός θεωρούσε ότι η επανάσταση είναι μια συνεχής παγκόσμια διαδικασία, που εκδηλώνεται όταν οι κοινωνικές εξελίξεις και συγκυρία τη γεννούν ως ανάγκη.

΄Ετσι, όπως ο τροτσκισμός ευαγγελίζεται την 'επανάσταση μέσα στην επανάσταση', και στη Ν.Δ. ζητούν την μεταρρύθμιση της μεταρρύθμισης εν μέσω της μεταρρυθμιστικής διαδικασίας.

Πολύ προχώ.

Θορυβημένα στελέχη της, από το φόβο νέου, οδυνηρότερου εκλογικού πανωλεθρίαμβου, ζητούν αλλαγές, εν μέσω μάλιστα της δεύτερης μεταρρύθμισης, που ως γνωστόν είναι η εκ των υστέρων ρύθμιση της απορρύθμισης

Τα άτομα δεν παίζονται.

Το μήνυμα -λέει- το' πιασαν, η μεταρρύθμιση για την οποία εδέχθησαν την μεγαλοπρεπή μπούφλα στις 7 του μηνός, πρέπει πάσει θυσία να προχωρήσει -έτσι μετέφρασε το μήνυμα ο Μέγας Δραγουμάνος- και επειδή μετέφρασαν πως μας αρέσει, μεταρρυθμίζουν τη μεταρρύθμιση για το καλό μας, όπως πάντα.

Τροτσκιστικός φιλελευθερισμός, ή αλλιώς μεταρρύθμιση μέσα στη μεταρρύθμιση, τύπου η κουφαμάρα μέσα στη γκαβομάρα. Της χαζομάρας.

Του εργολάβου ο τράχηλος, πλαφόν δεν υπομένει.

Πριν 15 χρόνια, σε ποιον θα έλεγες ότι επί κυβερνήσεως Νέας Δημοκρατίας, ο Ελεύθερος Τύπος θα έβαζε λουκέτο και ότι η Αυριανή θα στήριζε την γαλάζια κυβέρνηση και δεν θα σε κοίταζε σαν εξωγήινο, για να μην πω κάτι πιο... νεγκλιζέ.

Στο μεταξύ πως κλείνεις ένα, δύο στην προκείμενη περίπτωση μέσα ενημέρωσης ρε μάστορα;

Συμψήφισε τη χασούρα σου με τα κέρδη από τις κρατικές προμήθειες, που ως ιδιοκτήτης μέσου ενημέρωσης προνομιακώς καταπίνεις δίκην αγλέορος και όλα μέλι γάλα.

Ένας νόμος κομμένος και ραμμένος στα μέτρα σου, ή μερικώς εφαρμοζόμενος, ώστε απρόσκοπτα να εξυπηρετούνται τα συμφέροντά σου, έχει και κάποιο κόστος, πως να το κάνουμε;

Πληρώνουμε που πληρώνουμε τα δημόσια έργα το ένα για τρία, πρέπει κι' εσείς να αναλάβετε το μερίδιο των υποχρεώσεών σας προς το κοινωνικό σύνολο, όπως -ας πούμε- έκαναν και οι τραπεζίτες, λόγου χάρη.

Κι' εδώ είμαστε εμείς. Μη φοβού. Πάλι το 1 για 3 (στην καλύτερη) θα πληρώνουμε, αφού έχουμε πλέον εμπεδώσει πως στον τόπο μας, του εργολάβου ο τράχηλος, πλαφόν δεν υπομένει.

Από λεφτά εσύ δε μένεις. Εμείς μένουμε από δουλειές, κι' άντε μετά να τρέχουμε για δανεικά στην Μιχαλού, για να πληρώσουμε τα φύκια για μεταξωτές κορδέλλες των δημόσιων έργων.

Share

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More