7.21.2009

Η μύγα του διεθνούς δικαίου

Όπλο μας είναι το Διεθνές δίκαιο, είπε η Ντόρα Μπακογιάννη, για την επίλυση των διαφορών μας με την Τουρκιά. Τώρα δέσαμε.


Αυτό θα πει να έχεις αισιόδοξο υπουργό εξωτερικών και γι' αυτό μάλλον το μόνιμο μητσοτάκειο χαμόγελο στο πρόσωπό της.


Για κάποιον μάλλον απροσδιόριστο λόγο, τα περί διεθνούς δικαίου δεν με πείθουν ιδιαίτερα. (Είμαι δύσπιστος τι να κάνω);


Ας δούμε που χου πόσα ψηφίσματα του ΟΗΕ έχει γράψει η Τουρκία στα παλαιότερα των πασουμιών της, και τι έκανε η διεθνής κοινότητα για να επιβάλλει το διεθνές δίκαιο.


Όταν μάλιστα στο προς επίλυση -μέσω του διεθνούς δικαίου- πρόβλημα, υπεισέρχεται και ο παράγων πετρέλαιο, όπως αυτό που υπάρχει στο Αιγαίο, το δίκαιο πάει περίπατο, όπως κάθε καλό και υπάκουο παιδί.


Αυτό που ως σήμερα γνωρίζουμε ως πρακτική, είναι ότι το διεθνές δίκαιο, πάει με το πετρέλαια και αυτόν που είναι αποφασισμένος να τα διεκδικήσει, όπως η μύγα στο σκατό.

Προς ΗΠΑ: "Μαμά αυτοί βαράνε"


Τους κάναμε τη μούρη κρέας τους Τούρκους.


Εδώ και εβδομάδες αλωνίζουν στο Αιγαίο, παραβιάζουν τον εναέριο χώρο μας, πετάνε πάνω από νησιά μας και ετοιμάζουν έρευνες για πετρέλαιο στην ελληνική υφαλοκρηπίδα.


Στην αρχή τους προειδοποιήσαμε, μα μόλις είδαμε ότι οι απλές προειδοποιήσεις δεν έχουν κάποιο αποτέλεσμα, εκτός από την περαιτέρω αποθράσυνση των γειτόνων μας… τους προειδοποιήσαμε αυστηρά.


Επόρδησαν γεώμηλα οι Τούρκοι στρατηγοί μετά τις αυστηρές μας προειδοποιήσεις, έξυσαν χαλαρά σημείο της ανατομίας τους που η αναφορά του εμπίπτει στον νόμο περί ασέμνων και συνέχισαν το βιολί τους.


Και μετά διαμαρτύρεστε ότι δεν έχουμε συνεπή εξωτερική πολιτική.


Τόσα χρόνια, αντιμετωπίζουμε με τον ίδιο τρόπο τις σχέσεις μας με τη γείτονα.


Οι Τούρκοι κάνουν ό,τι τους καπνίσει, κι' εμείς διαμαρτυρόμαστε, άλλοτε χαλαρά κι' άλλοτε εντόνως και αυστηρά.


Οι γείτονες έχουν την πρωτοβουλία των κινήσεων και εμείς τρέχουμε να προλάβουμε κατόπιν εορτής, κοινοποιώντας νότες διαμαρτυρίας στην Αμερική, του τύπου «μαμά αυτός με βάρεσε».


Δεν γνωρίζω αν κάτι τέτοιο συνιστά εξωτερική πολιτική. Υπερήφανο πάντως, δεν με κάνει.



Η πολιτική του τσιφτετελιού



Πολύ φοβάμαι ότι εμείς εξωθούμε τους Τούρκους στα άκρα.


Μετά τις αυστηρές μας προειδοποιήσεις για το μπάτε σκύλοι αλέστε στο Αιγαίο, που σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες προβλημάτισαν την τουρκική ηγεσία, όσο το αρνί έναν χασάπη, ήρθε ο Καραμανλής, να απευθύνει αυστηρό μήνυμα προς την Άγκυρα, για άμεση επίλυση του κυπριακού.


Μόλις έστειλε το αυστηρό μήνυμα ο πρωθυπουργός, τον έπιασε σύγκρυο τον Τούρκο επιτελάρχη και σύμφωνα με διασταυρωμένες πληροφορίες από το περιβάλλον του, όπως κοιμόταν μπρούμυτα, γύρισε τον ανάσκελο.


Τα' λυσε όλα ο Κωστής, τώρα θα πιάσει και το κυπριακό, και μάλιστα αυτός θα το λύσει, γιατί δεν είναι σαν τον Giorgakis που τους πλάκωσε τους Τούρκους στις ζεϊμπεκιές, πιστεύοντας ότι έτσι χτίζει γέφυρες στις δυο πλευρές του Αιγαίου, θεωρώντας μάλλον ότι ο Τζεμ ήταν ατζέμ.


Ο Καραμανλής έχει παρεμφερές σχέδιο. Θα στείλει την Ντόρα να χορέψει τσιφτετέλι, που ως λιγότερο επιθετικός χορός από τον ζεΪμπέκικο, ίσως πείσει την τουρκική ηγεσία, για τις ειρηνικές διαθέσεις της χώρας μας, και δώσει ένα σαφές μήνυμα -αυστηρό πάντα- για το μέχρι που είμαστε διατεθειμένοι να υποχωρήσουμε, ώστε να κορέσουμε τις ορέξεις του νταή της βαλκανικής μας γειτονιάς.


Σκίζουμε και στην εξωτερική πολιτική.

7.17.2009

Πόσο στοιχίζει μια ανθρώπινη ζωή;


Εξαρτάται. Για το κράτος, παράδειγμα, η ζωή μας αποτιμάται από την φορολογική μας απόδοση, οπότε η αξία μας είναι κυμαινόμενη, όπως είναι και για την εταιρεία δολοφόνων εκβιαστών και μαστροπών του κου Βλαστού.

Η κατώτερη τιμή είναι τα 10.000 και η ανώτερη -μέχρι στιγμής αποκαλυφθείσα- γύρω στα 300.000 εωρώ.

Άλλη μια κατάκτηση του σύγχρονου πολιτισμού μας, που για να τον μεταλαμπαδεύσουμε στους "άγριους" της Ασίας και της Αφρικής, φτάνουμε μέχρι και πολέμους να κάνουμε.

Σκότωσε πριν σε σκοτώσουν και φα' τους πριν σε φάνε, είναι τα κατευθυντήρια δόγματα του δυτικού κόσμου, και τέτοιου είδους συμπεριφορές είναι απόλυτα συμβατές με αυτά.

Εμείς κάναμε τους νόμους της ζούγκλας νόμους της ανθρώπινης επιβίωσης και ζούγλα εισπράττουμε.

Όσο σπέρνουμε θεσμοθετημένη αδικία, βλαστάρια τύπου Βλαστού θα είναι οι καρποί της σποράς μας.

7.09.2009

Που κρύβονται οι άριστοι;

Ξεκίνησα να γράφω τα κείμενα για την σημερινή μου εκπομπή, και γύρισαν τ' άντερά μου.

Εταιρείες δολοφόνων, απαγωγέων, εκβιαστών και μαστροπών, σε συνεργασίες με επίορκους κρατικούς λειτουργούς, κάποιοι ψίθυροι για εμπλοκή πολιτικών προσώπων και σοβαρότερες υποψίες, ένας αχταρμάς βρωμιάς και δυσωδίας.

Σε πιάνει απελπισία. Απο ποιόν να φυλαχτείς και ποιος θα σε φυλάξει; Μέχρι που μπορεί να φτάσει η σαπίλα πριν αποφασίσουμε να κάνουμε κάτι;

Που είναι σήμερα οι άγγελοι της κάθαρσης; Που κρύβονται οι άριστοι; Ποιό σκοτάδι τους κατάπιε; Ποιά ματαιότητα τους έδιωξε στο περιθώριο;

Σήμερα λέω ν' αφήσω τον βόθρο στην ησυχία του. Όσο ανακατεύεις το σκατό, τόσο πιο πολύ βρωμάει.

Ανοίξτε τα παράθυρα να φύγει η μπόχα.

Και επιτέλους, ας τους δείξουμε την πόρτα, πριν μας κανουν σαν τα μούτρα τους.

http://www.youtube.com/watch?v=m_Ru4evXC4I

7.08.2009

H αμάξι αλλάζεις, ή ταχέως τα τινάζεις


Παράταση των κινήτρων για την αγορά νέων αυτοκινήτων ζητούν οι εισαγωγείς, καθώς αποδείχτηκαν σωτήρια για τον κλάδο τους, όπως και για τους Ντήτερ Γιόχαν και Φράντς, που τα κατασκευάζουν στην Εσπερία.

Ζητούν μάλιστα και την εφαρμογή νέων μέτρων που θα βοηθήσουν στην ανανέωση του στόλου των αυτοκινήτων στην χώρα μας, και την διεύρυνση του ελλείμματος συναλλαγών.

Ενώ λένε ο μέσος όρος ζωής των αυτοκινήτων, στην Ευρώπη είναι τα 7 χρόνια, στην Ελλάδα ο χρόνος αυτός φτάνει τα 11, πράγμα που θεωρούν απαράδεκτο.

Μου είναι δύσκολο να πιστέψω ότι στην Πορτογαλία ο χρόνος ζωής είναι τα 7 χρόνια, και γενικότερα στις χώρες που δεν παράγουν αυτοκίνητα, σίγουρα λοιπόν θα αναφέρονται στις χώρες που έχουν αυτοκινητοβιομηχανία και όπου οι εργαζόμενοι αμείβονται με τριπλάσιους μισθούς από τους εδώ.

Συνεπώς δεν μπορούν να μιλούν για τους ίδιους ρυθμούς ανακύκλωσης του στόλου και στην Ελλάδα.

Στην ελεύθερη οικονομία στην οποία προσπαθούμε να ζήσουμε, το γεγονός είναι ότι έχουν ένα προϊόν το οποίο δεν πουλάει, επειδή είναι ακριβό.

Έχουν λοιπόν πρόβλημα, που οφείλουν να λύσουν αυτοί και όχι να το λύσουμε εμείς για χάρη τους, πάλι.

Κανείς μας δεν θέλει να καβαλάει μια σακαράκα.

Ας συνδέσουν τις τιμές τους με τον χώρο στον οποίο δραστηριοποιούνται.

Διαφορετικά, αντί να ζητούν κίνητρα, ας ζητήσουν αυξήσεις μισθών, ώστε να μπορούμε να αγοράσουμε τα πανάκριβα για το βαλάντιο του Έλληνα αυτοκίνητά τους.

Και ας αρχίσουν, δίνοντας αυξήσεις στο προσωπικό τους και προσλαμβάνοντας τους 1.300 που απέλυσαν επικαλούμενοι την κρίση, που τελικά απέφυγαν χάρη στην επιβάρυνση του κρατικού κορβανά. Όλων ημών δηλαδή.

Στα κίνητρα που ζητούν οι έμποροι αυτοκινήτων να δοθούν για την ανανέωση του στόλου, συμπεριλαμβάνεται και η αύξηση των τελών κυκλοφορίας, κλιμακωτά, όσο παλιώνει το αυτοκίνητο.

Αυτοί που δεν έχουν την δυνατότητα να αγοράσουν καινούριο αυτοκίνητο, οι πιο αδύναμοι οικονομικά δηλαδή, θα επιβαρύνονται περισσότερο από εκείνους που είναι σε θέση, να αλλάζουν αυτοκίνητο, στον χρόνο που αρέσει στους αυτοκινητεμπόρους.

Αυτό είναι πράγματι κίνητρο με κοινωνική ευαισθησία.

Δηλαδή ή αμάξι αλλάζεις, ή ταχέως τα τινάζεις, από την φορολογική αφαίμαξη.

Σωστό και δημοκρατικό.

Και να σκεφτείς ότι -μόλις- σώσαμε τα μαγαζιά τους.

7.07.2009

Μήπως είστε μαλάκας;


Ορισμένες φορές οι ερωτήσεις δημοσιογράφων, είναι πραγματικά εμπνευσμένες.

Ρώτησε χθες, ο παρουσιαστής κεντρικού δελτίου ειδήσεων, πρόσφατα βραβευθείς μάλιστα με το σχετικό βραβείο Α(γ)ρίων, το εξής στον βαρυποινίτη Στεφανάκο:

- Είναι αλήθεια ότι οργανώνετε δολοφονίες;

Δηλαδή τι περίμενε να του απαντήσει ο Στεφανάκος;

- Ναι, οργανώνω δολοφονίες, και μάλιστα να το ομολογήσει σε πανεθνικό δίκτυο;

Τετραπέρατος.

Θα μπορούσε να ρωτήσει και έναν φοροφυγά, αν κρύβει εισοδήματα, έναν παιδεραστή αν βιάζει παιδιά, και έναν παράγοντα ομάδας, αν στήνει αγώνες.

Μετά θα μπορούσε να βγάλει και την ετυμηγορία, και με τον τρόπο αυτό να αποσυμφορήσουμε και το δικαστικό σύστημα, πέραν του ανακριτικού.

Τρέμε Αυτιά, ο ανταγωνισμός γίνεται σκληρότερος.

Χίλιες φορές με σφυρί, καλέμι και την αυτοεκτίμησή μου.


Βγήκε τις προάλλες περιχαρής εφευρέτης, ο οποίος ανακάλυψε το μηχάνημα που του βάζεις από τη μία άκρη τα συστατικά και από την άλλη σου βγάζει έτοιμη πίτσα.

Όταν τον ρώτησε ο δημοσιογράφος γιατί θα έπρεπε ο ιδιοκτήτης πιτσαρίας να το αγοράσει, ο κατασκευαστής απάντησε για να μειώσει τα λειτουργικά του έξοδα, αφού το μηχάνημα καλύπτει τις θέσεις δύο εργαζομένων, με αποτέλεσμα το προϊόν να φτάσει φτηνότερο στην κατανάλωση.

Αυτό που δεν έδειχνε να απασχόλησε τον κατασκευαστή, είναι το πως θα γίνει δύο άνεργοι πιτσαδόροι, χίλιοι άνεργοι εργάτες αυτοκινητοβιομηχανίας που τους αντικατέστησαν με ρομπότ, και εκατομμύρια άλλοι πρώην εργαζόμενοι που έχασαν τις δουλειές τους από την επέλαση της τεχνολογίας, θα αγοράσουν το προϊόν της... πιτσομηχανής, όσο φτηνό κι' αν είναι.

Θα μου πεις και τι να κάνουμε; Να μείνουμε στην εποχή των σπηλαίων; Ο κόσμος προχωρά.

Έτσι είναι. Ο κόσμος προχωρά με ρομπότ και αυτοματισμούς, αλλά πίσω του αφήνει ανθρώπους, για λογαριασμό των οποίων τάχα η τεχνολογία θα δούλευε.

Αν λοιπόν η τεχνολογία μου στερεί το δικαίωμα στην τίμια απασχόληση και τον αυτοσεβασμό, να την βράσω, δεν μου χρειάζεται. Είναι αντίπαλός μου.

Χίλιες φορές με σφυρί, καλέμι και την αυτοεκτίμησή μου.

7.01.2009

Μέχρι να κάνεις εμετό.


Χύθηκε άπλετο φως στο σκάνδαλο της SIEMENS.

Τα φράγκα τα πήρε ο Τσουκάτος, σε ότι αφορά τα πολιτικά πρόσωπα, και το όλον σκάνδαλο αφορά έναν ψωροεκατομμύριο ευρώ, η τύχη του οποίου αναζητείται -και αν είναι δυνατόν να γίνεται αυτή η "κολοσσιαία" έρευνα, για ένα τόσο ευτελές ποσόν.

Τα άλλα που ακούγονται, για 170 με 200 εκατομμύρια που κατέληξαν σε τσέπες πολιτικών, είναι φούμαρα και διαδόσεις των κομμουνιστώνε, και των σοσιαλιστικών ψιττακών.

Στοιχεία που να αποδεικνύουν τέτοιους ισχυρισμούς, δεν προκύπτουν από την μέχρι τώρα έρευνα, η οποία δεν περιλαμβάνει βεβαίως όλα τα στοιχεία, αλλά ποιος έχει την διάθεση -και την τόλμη- να ασχολείται με δευτερεύοντα ζητήματα.

Είναι κάτι σαν ο τρίτος δρόμος για την κάθαρση.

Ζιγκ ζαγκ, μπρος πίσω, πάνω κάτω, γύρω γύρω, μέχρι να κάνεις εμετό.

Ο τρίτος δρόμος προς τον φιλελευθερισμό


Θυμάστε, οι παλιότεροι, όταν ξεκινήσαμε το ταξίδι μέσω του τρίτου δρόμου για τον σοσιαλισμό, με το τραίνο της αλλαγής;

Και πηγαίναμε και πηγαίναμε μέχρι που αρχίσαμε να έχουμε τις επιφυλάξεις μας για τα ζιγκ - ζαγκ και τις μανούβρες, πήγαμε να τις εκφράσουμε στον τότε μεγάλο τιμονιέρη, και μας είπε:

-Κατεβάτε ρε από το τραίνο της αλλαγής, άμα δεν σας αρέσει να φτυαρίζετε κάρβουνο.

Δεν ξέρω αν τελικά, ο τρίτος δρόμος προς τον σοσιαλισμό βρέθηκε τελικά, αυτό που ξέρω είναι ότι στο τέλος του, βρήκαμε έναν Γιάννο, έναν Σημίτη, έναν Πρωτόπαππα, έναν Γιαννίτση και κάποιον Σπράο, που μας είπε ότι για να σωθεί η πατρίς, πρέπει να φροντίσουμε να πεθαίνουμε νωρίτερα.

Γιατί τα σκαλίζω αυτά;

Γιατί μετά τον τρίτο δρόμο προς τον σοσιαλισμό η κυρία Σοφία Βούλτεψη φαίνεται πως ανακάλυψε τον τρίτο δρόμο προς τον φιλελευθερισμό, δια του κρατισμού.

Πρότεινε την ενίσχυση των εφημερίδων, με αγορά από το κράτος συνδρομών για λογαριασμό νεαρών αναγνωστών.

Τέλεια.

Μετά την εισφορά υπέρ της ΕΡΤ, τώρα θα έχουμε και εισφορά υπερ Μπόμπολα, Αγγελόπουλου και Τράγκα.

Ο τρίτος δρόμος προς τον φιλελευθερισμό άνοιξε διάπλατα.

Πολιτική: Η τέχνη του εσφικτού


















Ρε παιδιά, όταν λένε ότι η πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού, μήπως θέλουν να πουν ότι η πολιτική είναι η τέχνη του εσφικτού;

Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, όλο για σφίξεις μιλάνε.

Σφίξτε τα ζωνάρια, σφιχτός και φέτος ο προϋπολογισμός, σφιχτά τα έσοδα, σφιχτή εισοδηματική πολιτική.

Σφίξ, κάνει καλό, μια ζωή.

Η άσπρη μέρα έχει γίνει κάτι σαν τον παράδεισο. Πέρνα τη σφίξη εσύ, και όταν θα αποδημήσεις στας αιωνίους μονάς, θα γλυτώσεις τη σφίξη, και τους πειραματισμούς των σκιτζήδων.

Αν αποτέλεσμα άσκησης της τέχνης του εφικτού, είναι η κατάστασή μας, τι μας λέει αυτό για τους ασκούντες την πολιτική;

Εφ' όσον κάτι κρίνεται από το αποτέλεσμα, υποψιάζομαι πως δεν προσλάβαμε μαστόρια, αλλά παραγιούς σκιτζήδες.

Άτολμοι, άνευροι, φοβικοί, εξαρτημένοι, ψεύτες.

Το βρίσκεις άραγε εφικτό, όταν βγαίνουν στα μέσα μαζικής εξημέρωσης, κορδωμένοι και περηφανεύονται για το μπάχαλο που δημιούργησαν, να τους σφίξεις πέντε φάσκελα;

Και κατ' ιδίαν να τα σφίξεις... δεν χαλιέμαι.

Share

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More