Κυβερνήσεις γιουσουφάκια

Ωραίο πράγμα να είσαι αγορά, την ώρα που επικρατούν οι νόμοι σου.

Να’ χεις την πολυτέλεια κυβερνήσεις να σου κάνουν κουνήματα, για να σου γίνουν αρεστές, ώστε να καταληστεύσεις τον λαό τους.

Κι’ αφού τον ξεζουμίσεις με τοξικά προϊόντα και αέρα κοπανιστό, να ζητάς από τις κυβερνήσεις γιουσουφάκια, να τον αφαιμάξουν περισσότερο, για να μπορέσεις απρόσκοπτα να συνεχίσεις το παρασιτικό έργο σου, σε κάποια άλλη γωνιά του πλανήτη.

Όταν λέμε αγορά βέβαια, δεν εννοούμε αυτήν που διέπεται –σε θεωρητικό πάντα επίπεδο- από τους κανόνες της προσφοράς και τη ζήτησης. Αυτή είναι η αγορά της πραγματικής οικονομίας, και ας μη τη συγχέουμε με την άλλη αγορά, της μουσαντένιας οικονομίας –και της απροκάλυπτης αρπαχτής- Καμία σχέση, η μία με την άλλη.

Ελεύθερη αγορά σήμερα σημαίνει ότι μπορούμε πέντε καιροσκόποι με κεφάλαιο στα χέρια μας, να αποφασίζουμε ποια θα είναι η χρηματοδότηση του εμπορίου στη Χιλή, πόσο θα κάνει το αλεύρι στην Τανζανία και αν σήμερα θα πιούνε γάλα, εκατομμύρια παιδιά που λιμοκτονούν.

Κινητήρια δύναμη της αγοράς αυτής , είναι το κλασσικό δόγμα:

«Τα λεφτά μου είναι στην τσέπη σου. Εγώ απλώς πρέπει να βρω τρόπο να σου τα πάρω».

Κι’ επειδή είμαι φοβερά απασχολημένος με την καταμέτρηση της λείας μου, βάζω τις κυβερνήσεις γιουσουφάκια, να τα μαζέψουν για λογαριασμό μου.

Αυτός είναι ο πολιτισμός της Δύσης σήμερα, και θέλουμε να τον κάνουμε κι’ εξαγωγή, τρομάρα μας.

Περισσότερα

Σύρμα, ήρθε ο Ρεν.

Και μετά σου λένε arbeit macht frei, η εργασία σε απελευθερώνει δηλαδή.

Μπά; τι μο λες;

Και τι κάναμε όλα αυτά τα χρόνια που χτυπούσαμε ορθοπεταλές; Χαρταετό καντηλιάζαμε;

Και να θα βγούμε από το τούνελο, βάλτε όλοι ένα χέρι να βγούμε από τη στενωπό, κι’ εκείνο το φως που βλέπετε στο βάθος, δεν είναι το τέλος του τούνελου, αλλά τα αστράκια που θα δείτε με το νέο σταθεροποιητικό πρόγραμμα, που θα εφαρμόσουμε μόλις φτάσουμε εκεί, και πάει λέγοντας.

Ποια είναι η ελευθερία που μας εξασφάλισε λοιπόν η εργασία μας, όλα αυτά τα χρόνια, από μεταπολίτευση και μετά; Αυτή του Τρισέ του Μανιαμούνια και των αγορών;

Το δεξί μας χέρι δουλεύει σήμερα για να στηρίξει την οικονομία των λίγων, το αριστερό για να αποπληρώσει δάνεια και τοκοχρεωλύσια από τα οποία δεν είδαμε δεκάρα τσακιστή, το αριστερό μας πόδι στο πετάλι, δουλεύει για να πληρώσει την χασούρα τάχα των αγορών, μετά την τελευταία αφαίμαξη του πλανήτη από αυτές , και το δεξί πόδι για να πληρώσει έναν δημόσιο τομέα, που θεωρεί κεκτημένο του δικαίωμα, να δουλεύουν όλοι οι άλλοι για πάρτη του.

Γι’ αυτό σου λέω Μέντιο, σήμερα που έρχεται ο ομπερφύρερ Όλι Ρεν, κάνε τον φοβερά απασχολημένο, γιατί με αυτούς που μπλέξαμε, δεν ξεμπλέκουμε εύκολα.

Κάνε πως δουλεύεις, όπως αυτοί κάνουν πως μας πληρώνουν.


Τι άλλο;

Τι άλλο μπορεί να είναι η οικονομία, από μία οργανωμένη προσπάθεια, για να καλυτερεύει την ζωή του ο άνθρωπος;

Κι’ όμως, αυτό που ζούμε ως πραγματικότητα είναι το ακριβώς αντίθετο. Η οικονομία δείχνει να ενδιαφέρεται περισσότερο για την εξισορρόπηση των αριθμών, και των ισοζυγίων, σε βάρος της κοινωνικής ισορροπίας.

Έχει διάφορους χαρτογιακάδες αποκομμένους από κάθε πραγματικότητα, να παραδίδουν στον αρχηγό της χώρας σου, δίκην δέκα εντολών, ένα κατάλογο με πρέπει και μη για το λαό της και για αδιευκρίνιστο διάστημα..

Βάρα εσύ κουπί, θα σου πούμε πότε να σταματήσεις.

Αφού όμως η δημοκρατία δεν έχει αδιέξοδα, τα πράγματα είναι απλά.

Δεν έχει παρά να χρησιμοποιήσει το εργαλείο οικονομία, για να χαρίσει τα αγαθά αμφοτέρων, δημοκρατίας και οικονομίας, στον κόσμο που απαρτίζει την πρώτη και κινεί τη δεύτερη.

Αλλιώς αυτό που ζούμε είναι «κάτι σαν» δημοκρατία, στην κεφαλή της οποίας βρίσκονται κάποιοι που «σαν να κυβερνούν», βασιλείς, ελέω Τρισέ και Αλμούνια και κάποιων «αόρατων» funds.

Περισσότερα

Οδοντογλυφίδες με ονομασία προέλευσης

Μπορεί να πάσχει από διάφορα η Ευρώπη, εκεί που δεν πιάνεται είναι στους κανονισμούς. Οδοντογλυφίδα να πουλήσεις σήμερα, χρειάζεται να πληροί αυστηρότατες προδιαγραφές. Πρέπει να έχει διαπίστευση CE.

Ερωτώ ο αφελής. Γιατί δεν μπορεί να γίνει κάτι ανάλογο και για τα τραπεζικά προϊόντα; Η νομική υπηρεσία της Ένωσης δεν θα μπορούσε να θέσει τις προϋποθέσεις εκείνες, που θα τα εξανθρώπιζαν;

Προς Θεού, δεν λέω να υποβάλλουμε τις τράπεζες σε έλεγχο. Κάτι τέτοιο στις μέρες μας θα αντιστοιχούσε με εσχάτη προδοσία. Απλώς εκείνα τα τραπεζικά προϊόντα που είναι συμφέροντα και όχι απροκάλυπτα μονομερή, να έχουν κι’ αυτά μια σήμανση.

Δεν είναι δυνατόν να έχουμε σήμανση για το σχήμα, το μέγεθος και το είδος ξύλου μιας οδοντογλυφίδας και να μην έχουμε κάτι ανάλογο για μια πράξη, όπου κάποιος βάζει υποθήκη το σπίτι του.

Περισσότερα

EIN SCHWEIN IN DER INTERNATIONALEN FAMILIE

Περισσότερα

Ένα γουρούνι ανάμεσά μας

Περισσότερα

Ανεμογκάστρια.

"Να έρθουμε λέει" ο Ψωμιάδης, νουθετών τον Καραμανλή "πιο κοντά στο λαό, όπως πριν τις ευρωεκλογές".

- Κοπιάστε κύριοι, να κάνουμε αγκαλίτσες και φιλάκια, ξανά μανά. Στο τέλος θα πιάσουμε κορέους. Πέφτουν βλέπεις κολλητά οι εκλογές, κι' όλο στο σοροπάτο θα είμαστε με τους πολιτικούς.

Και πρόσθεσε ο νομάρχης των απανταχού καταφρονεμένων:

"Να μην τους παρατήσουμε, πάλι", εννοώντας ότι μετά τις ευρωεκλογές, κόψανε τα πολλά πάρε δώσε και τώρα η σχέση μας διέρχεται περίοδο ψυχρότητας; δυσαρέσκειας; δυσανεξίας; θα σας γελάσω.

Μια περίοδος μη παραγωγική τέλος πάντων, γιατί αν δεν έχεις δίπλα σου τον πολιτικό, να κάνει τη δουλειά του, πως θα παραχθεί πολιτικό έργο;

Να εξηγούμαστε. Πολιτικό έργο δεν παράγεται εξ αποστάσεως.

Δεν υφίσταται πλατωνικό πολιτικό έργο. Πρέπει να έχεις τον πολιτικό τσιμπούρι, να σου ψιθυρίζει γλυκόλογα στην αρχή και να σου φέρεται πρόστυχα στη συνέχεια. (Τι σου κάνω μάνα μου, Who's your daddy, τέτοια συνθηματικά λένε).

Στο μεταξύ, να γινόταν και κάτι; Τζούφιες ρίχνουν. Λόγια, λόγια, λόγια του αέρα. Ανεμογκάστρια.

Αφού μου' ρχεται όταν βλέπω πολιτικό, να του ζητώ το... πολιτικό του έργο -αντιλαβού- για να φουσκώσω τα λάστιχα.

Περισσότερα

Κάτι σαν Γαλλικό καμπόικο

Ο Ψωμιάδης, την έχει δει Νέστορας (συγγνώμη Νίκο). Κάτι σαν η φωνή της συνείδησης της παράταξης.

Τα' βαλε πάλι με τους υπουργούς που ευθύνονται για φτωχές επιδόσεις της κυβέρνησης στους τομείς τους, και οι οποίοι με μία συνέντευξη, νομίζουν ότι περνούν απο την κολυμπήθρα του Σιλωάμ και αναβαπτίζονται. Λέγε με Ντόρα, Βουλγαράκη, κτλ, κτλ.

"Θα καθήσετε στο σκαμνί" συνέχισε, έλα είπα, θα μας πει κι' αυτός εκείνα τα ανατριχιαστικά για μαχαίρια στα κόκκαλα, πηρούνια στα μάτια κλπ., κλπ, αλλά με διέψευσε.

"Θα καθήσετε στο σκαμνί, το κομματικό" -για να συνεννοούμαστε- "και θα κριθείτε", είπε και πήγε η καρδιά όλων στη θέση της. Στην ανάγκη θα γίνει μία επιτροπή που θα το τακτοποιήσει κι' αυτό.

Μέχρι όμως να γίνει, είπε ο Παναγιώτης πρέπει λέει "ο Καραμανλής να πάρει το μαστίγιο", προφανώς για να ξυπνήσει κάποιους που κοιμούνται, τη στιγμή που η παράταξη διασχίζει κάπως... νεγκλιζέ τον αγγουρώνα που έσπειρε.

Έχει κάποια κλίση στα σαδομαζοχιστικά η ΝΔ ή μου φαίνεται; Ο Βουλγαράκης αυτομαστιγώνεται, ο Καραμανλής να πάρει το μαστίγιο, ο Πάντσον ντύνεται Ζορρό, τον Παυλίδη έχουν ακόμη στην κοινοβουλευτική ομάδα...

Πολύ βίτσιο. Κάτι σαν Γαλλικό καμπόικο.

Περισσότερα

Έτοιμη για νέο άρμεγμα Κλάραμπελ;

Φεγγαράκι μου λαμπρό, Φέγγε μου να βρω μυαλό.

"Προχωράμε καλά, πάμε καλά, έχουμε πολλή δουλειά μπροστά μας", είπε ο Αντώνης ο Σαμαράς, χρυσή εφεδρεία του κόμματος, που ανεδύθη εσχάτως, για να βοηθήσει το κόμμα μας, στη δύσκολη συγκυρία.

Προχωράμε καλά, πάμε καλά, είπε ο υπουργός. (Μήπως αναφερόταν στον Ολυμπιακό);

Μη του δίνετε και πολλή σημασία, ακόμη, μόλις βγήκε από τη ναφθαλίνη και είναι ζαλισμένος. Έπεσε και πάνω στον κακό καιρό, τι να σου κάνει ο άνθρωπος; Είναι ψιλοντεφορμέ. Για μισό ημίχρονο και βλέπουμε.

"Έχουμε πολλή δουλειά μπροστά μας". Άντε ρε, το θυμήθηκαν.

Τους πήρε κάποια τέρμινα, αλλά ξύπνησε ο κυβερνητικός Ραν Ταν Πλαν, και τρέχει σα να του βάλαν νέφτι.

Τουλάχιστον έτσι δείχνουν. Υπουργοί πάνε κι' έρχονται, δηλώσεις γίνονται, παχειά λόγια λέγονται, για να μας πείσουν τελικά ότι οι ισχνές αγελάδες είναι μονόδρομος.

- Είσαι έτοιμη για το νέο άρμεγμα Κλάρα Μπέλ;

Περισσότερα

Αρρωσταίνετε με τάξη επιτέλους!

Έχουμε σχέδιο για την αντιμετώπιση της πανδημίας που προβλέπει κάθε ενδεχόμενο, λέει ο Μητσάρας, εκτός από την περίπτωση που ο καθένας αποφασίσει να αρρωστήσει εκτός σχεδίου.

Και έχει δίκιο ο άνθρωπος.

Που πας και μου αρρωσταίνεις ότι ώρα σου καπνίσει βρε άνθρωπε;

Διάβασες το σχέδιο; όχι. Ε πως πας κι΄ αρρωσταίνεις;

Θα αρρωσταίνουμε εκ περιτροπής και λίγοι-λίγοι, όσους προβλέπει το σχέδιο ανά ημέρα, ώστε να μην προκαλούμε συμφόρηση στο νεομονταρισμένο, δια χειρός Αβραμόπουλου, σύστημα υγείας.

Έτσι, θα περάσουμε όλοι από τα νοσοκομεία της χώρας, και θα πάρουμε νούμερα που θα αναφέρουν πότε ακριβώς μπορούμε να νοσήσουμε βάσει σκεδίου.

Όποιος νοσεί εκτός σκεδίου, κακό του κεφαλιού του, Πασόκος θα είναι, που κάνει αντιπολίτευση με 40 πυρετό και το πλεμόνι στο χέρι.

Είπαμε. Το σχέδιο αντιμετώπισης της γρίπης, είναι ελεύθερο σχέδιο, όπως όλα τα «βλέποντας και κάνοντας» σχέδια της κυβέρνησης. Κάνεις ό,τι σου κατέβει, και προσεύχεσαι να μην σου τύχει το κακό, γιατί -βάσει του σχεδίου- υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να είναι το τελευταίο -κακό ή καλό- που θα σου συμβεί.

Σας υπενθυμίζω ότι από σήμερα και μέχρι την Κυριακή, δικαίωμα έχουν να νοσήσουν οι έχοντες τους αριθμούς από 408 ως 412. Έχουμε 5 νούμερα αυτές τις ημέρες -αντί τα προβλεπόμενα τέσσερα- καθώς το νο 405 της Δευτέρας, βγήκε τζακ ποτ.

Περισσότερα

Che fa? Artiste.

Τελικά πρέπει να αληθεύει ότι στο καλλιτεχνικό στερέωμα, για να πας μπροστά, καλό είναι -όταν μάλιστα δεν ξεχειλίζεις ταλέντο- να περάσεις από τον πάγκο.

Πάρτε για παράδειγμα την κυρία Ντ' Αντάριο, που τόση αντάρα σήκωσε πρόσφατα, στην πολιτική σκηνή της Ιταλίας.

Αφού άρχισε τις αποκαλύψεις της, για νύχτες μαγικές κι' ονειρεμένες που πέρασε με τον Μπερλουσκόνι, κάνοντας επανάληψη ξανά και ξανά, όλα τα κεφάλαια της κάμα σούτρα, δηλώνει σήμερα ότι δεν είναι πλέον κωλ γκέρλ, αλλά καλλιτέχνις. Αρτίστα.

Είναι φως φανάρι. Για να πας μπροστά ως καλλιτέχνης, κόβοντας δρόμο, είναι χρήσιμο –αν όχι επιβεβλημένο- κάποιος σε κάποιο πάγκο, να σε σπρώξει, εσένα και την καρριέρα σου προς τα ομπρός.

Κι' αμέσως, από κωλ γκέρλ γίνεσαι αρτίστα.

Μου θυμίζει εκείνη την παλιά ιταλική ταινία, μου διαφεύγει ο τίτλος της, όπου η αστυνομία έχει κάνει ντου και έχει μαζέψει τα κορίτσια από την πιάτσα.

Γίνεται αναγνώριση στοιχείων και ο αξιωματικός ρωτά την κοκότα:

- Che fa? "Τι δουλειά κάνεις";

- Artiste, απαντά η κοκότα.

Ο αξιωματικός, γυρνά βαριεστημένα στο γραμματέα που σημείωνε και του λέει:

- Scrive Jiacomo, putana. Δηλαδή, "Σημείωνε Τζιάκομο…". Tο άλλο δεν μπορώ να το πω στα ελληνικά.

Περισσότερα