3.18.2010

Ο Χάνς από το Γκεσελκίρχεν φταίει!

Μπορείνα μας τσαντίζει η ωμότητα με την οποία αναφέρονται σε μας, και δικαίως, αλλά ούτως ή άλλως οι βόρειοι είναι επιρρεπείς στις χοντράδες.

Με εμάς πρέπει να οργιζόμαστε που τους βάλαμε κεχαγιάδες στο κεφάλι μας. Που βγάλαμε μόνοι μας τα μάτια μας.

Αόμματοι, πολιτικώς οπαδοποιημένοι. Εύκολη λεία.

Ενώ τα σκάνδαλα τις τελευταίες δεκαετίες έσκαγαν το ένα μετά το άλλο, εμείς μαλώναμε για το ποιό χέρι ήταν πιο βαθειά στον μπεζαχτά, το πράσινο ή το μπλέ, αντί να τα κόψουμε από την ρίζα.

Φταίμε που τα είδαμε όλα να εκτυλίσσονται μπροστά στα μάτια μας, και τα κοιτάγαμε σαν τα γελάδια που βλέπουν τα τρένα να περνούν. Φορτωμένα με το βιός το δικό μας και των παιδιών μας.

Κατά τ' άλλα φταίει ο Χάνς και όχι εμείς, που του δώσαμε το δικαίωμα από το Γκεσελκίρχεν να αποφασίζει για το βιοτικό επίπεδο της Μαγδάλως στον Καρβασαρά...

Κανάς ψηλός;

Την ψήφιση νόμου που θα καταργεί τα ψιλά γράμματα στις τραπεζικές συμβάσεις με ιδιώτες, θα προωθήσει η κυβέρνηση.

Πάλι; Έτσι πρόχειρα, θυμάμαι τουλάχιστον δύο φορές να περνά από τη Βουλή ανάλογο νομοσχέδιο να γίνεται νόμος του κράτους, το οποίο κράτος μπορεί να τον έχει να τον χαίρεται.

Στις τράπεζες δεν περνάει ο νόμος αυτός, εκεί είναι ο νόμος του τραπεζίτη.

"Τόσο και έτσι γουστάρω, κι' άμα θες. Έχει μισοπνιγμένους ο κόσμος ένα σωρό. Από δουλειά δεν μένω".

Φαίνεται τα ψιλά γράμματα, οι νομοθέτες τα εξέλαβαν για ψηλά. Με ήτα. Πως λέμε αψηλά; Α γειά σου.

Έτσι ίσως εξηγείται το γεγονός ότι παραμένουν σε ισχύ, καθώς -ατυχώς ακόμη- δεν μας έχει προκύψει πολιτικός τέτοιου ύψους, που να φτάνει εκεί ψηλά.

Κι' έτσι, λεηλατούν τα τελευταία ψιλά του κόσμου.

Μήπως παραγνωριστήκαμε;

- Και 'μεις δηλαδή τι είμαστε; Δεν είμαστε Ευρωζώνη ;

- Θα σε πω. Εμείς είμαστε μια ευρωτιράντα -που χου- που δανείζεται πιο ακριβά απο την ευρωζώνη η οποία της δανείζει και κάνει υπερκέρδη, εις βάρος μέλους της ευρωζώνης, για να διατηρηθεί η σταθερότητα στην ευρωζώνη.

Μήπως παραγνωριστήκαμε; Μήπως μας έχουν για ευρωμαλακούς; Ερωτώ κι' απάντηση δεν παίρνω. (Ποιός ασχολείται με έναν μαλακό, θα πεις και θα' χεις δίκιο).

3.17.2010

Ή ο παίκτης, ή η μπάλλα!


Μπορούν να εκφράσουν τις αντιρρήσεις τους κατά του φορολογικού... νομοσκέδιου οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, δεν μπορούν όμως επ' ουδενί να το καταψηφίσουν, ακόμη και αν διαφωνούν με αυτό.

Αφού εκφέρουν τις αντιρρήσεις τους, στη συνέχεια μπορούν να τις τυλίξουν σε μια κόλλα πρακτικών της βουλής και να τις πετάξουν στον πλησιέστερο κάδο.

Η καταψήφιση ως ενδεχόμενο, ουδόλως εξετάζεται. Προ της κομματικής πειθαρχίας οι συνειδήσεις των βουλευτών να πάνε να κουρεύονται. Εφ' όσον βέβαια εντοπιστούν.

Στο σημείο αυτό και ο κ. Πεταλωτής ήταν κάθετος και τράβηξε κι' αυτός -με την ευκαιρία- μια κόκκινη γραμμή.

Απ' αυτή τη γραμμή, περνάει ή η μπάλλα, ή ο παίκτης. Και τα δυό μαζί δεν περνάνε. Απο 'δω ο βουλευτής, από 'κει η συνείδησή του.

...................................................................................................................................................

Με τόσες κόκκινες γραμμές, εμείς δεν κατοικούμε πια την Ελλάδα, αλλά την Ερυθρά Λογοθάλασσα, όπου κι' εκεί, κάποιοι μας θεωρούν χάνους.

Άντε ρε Μέντιο, ποιός τη χάρη σου. Από υποζύγιο, σε μετατάσσουν σε κακκαβιά.

It takes one to know one, you know..

Σε καλό θα μας έβγαιναν τα σούρτα - φέρτα στη Γερμανία;

Φαίνεται πως για να εισπράξουμε εκείνη τη χλιαρή -έως παγερή- δήλωση στήριξης της Μέρκελ, μεταξύ άλλων, υποχρεωθήκαμε να αγοράσουμε το παγκοσμίως πρωτότυπο υποβρύχιο που γέρνει.

Δεν θα τεθεί σε υπηρεσία λένε, αλλά θα ψάξουμε εμείς για χαζό, να του πουλήσουμε τον Υποβρύχιο Πύργο της Πίζας, που κατασκεύασαν οι κατα τα άλλα μαστοράκλες, οι... "Γερνανοί"

Δεν είναι εύκολο σήμερα να βρίσκεις χαζούς και οι Γερνανοί είναι πολυάσχολοι. Οπότε πιάσαν τον πρώτο χαζό που ξέρουν -εν προκειμένω εμάς- και τον βάζουν να... ξετρυπώσει και τους υπόλοιπους.

It takes one to know one, you know..

3.12.2010

Οι... σωτήρηδες.

Κάποια στιγμή πρέπει να το πούμε στα παιδιά μας.

Δικαιούνται να μάθουν τι λογαριασμό θα αφήσουμε κληρονομιά να πληρώσουν, γιατί εμάς μας δώσαν ένα εκλογικό βιβλιάριο και πήγαμε ντογρού και αγεληδόν στον "έτσι που χαράξε ο τέτοιος".

Στην αρχή ακολουθήσαμε από αγνή πολιτική πεποίθηση και συνεχίσαμε με οπαδικό μονοχνωτισμό.

Εκεί στα 1990, το χρέος μας αναλογούσε σε "ένα εκατομμύριο δραχμές ανά έλληνα" (Κωνσταντίνος Μητσοτάκης).

Δηλαδή κάθε κάτοικος αυτής της χώρας όφειλε τρεις χιλιάδες ευρώ.

Το ποσό αυτό σήμερα -με τα χρέη των ταμείων- φτάνει τις 100.000 ευρώ, δηλαδή τριάντα τέσσερα εκατομμύρια δραχμές.

΄Η αλλιώς, κάθε παιδί που γεννιέται θα χρωστάει τα αποτελέσματα των καμωμάτων μας, για τα επόμενα τριάντα χρόνια.

Κι' έχουμε σήμερα πολιτικούς που κυβέρνησαν αυτήν την εικοσαετία, να είναι περήφανοι για το έργο τους.

Εμείς δε, άααλλοι μπουνταλάδες, επιβραβεύσαμε τους περισσότερους με νέες τετραείες στα βουλευτικά έδρανα.

Κι' έτσι σήμερα όλοι τους μπορούν να έχουν καύχημα, ότι παρέλαβαν τον ΄Ελληνα φορτωμένο με χρέος τριών χιλιάδων ευρώ κατά κεφαλήν, και του έριξαν τριάντα χρόνια χρέος στο κεφάλι.

Οι σωτήρηδες.

O εχθρός του τρίχα είναι η Σύρ(ρ)ιζα

Ποιός είναι ο εχθρός του τρίχα; Ο... Σύριζα.

"Άστραψε και βρόντησε" ο Θεόδωρος, όταν αναφέρθηκε στον Σύριζα.

Αυτό το παιδί τι παθαίνει και μόλις ακούσει Σύριζα γυρίζει το μάτι του;

Που κοιτάς ρε Θόδωρε; Αλλού είναι ο οχτρός.

Πάλι στο γάμο του καραγκιόζη βαράει παιδιά ο Θόδωρος και καλυφθείτε μη σας πάρει καμμιά ξώφαλτση.

Το' χουν οικογενειακό φαίνεται να ασχολούνται με τα πραγματικά προβλήματα του τόπου.

Ο παππούς ως δικτάτορας, μετρούσε το μήκος των γυναικείων φουστανιών, κι' ο Θόδωρος βρίσκει στον Σύριζα τον οχτρό του έθνους.

Πάντως ένα δείχνει σίγουρα.

Δεν πρόκειται ποτέ να πάθε εγκεφαλικό.

Φύσα να δεις την Πόλη.


Τι κάνεις εκεί ρε Νίκο. Βρε σβήσε τα φώτα μη τα δει ο Παπακωνσταντίνου, και μας φορολογήσει για δισεκατομμυριούχους.

Ειδικός φόρος κανατάλωσης, στους λογαριασμούς της ΔΕΗ, και έτσι μπαίνουμε δυναμικά στον χώρο της πράσινης ανάπτυξης, η οποία δεν θα χρειάζεται ηλεκτρισμό, αλλά θα κινείται με την αιολική ενέργεια των μπαρδακίων των προεκλογικών δεσμεύσεων, και της μετεκλογικής αμνηστίας.

Επιστροφή στα μαγκάλια, τη φουφού και τις γκαζόλαμπες, μέχρι η χώρα να βγεί από τη στενωπό (έτσι λέμε εσχάτως to αχαλίνωτο σεχ), γεγονός που προσδιορίζεται χρονικά, στην ίδια πάνω κάτω περίοδο που θα βγάλει ο ήλιος κέρατα.

Γι' αυτό σου λέω Νίκο. Η αιολική ρητορική θα μας σώσει.

Φύσα να δεις την Πόλη.

Παρ' το αλλιώς.

Να δώσουμε ωρέ Γιώργο, αλλά όχι για να τα ρίξεις κι’ εσύ στο σουρωτήρι του αυτού του δημόσιου. Μπάλωσέ το πρώτα και μετά τα λέμε.

Δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει να πάρεις τον νόμιμο 14ο μισθό, για να μπαλώσεις τα αμπάλωτα, και δεν κάνεις κάτι καλύτερο, που θα σε κρατήσει για 20 χρόνια στην πρωθυπουργία. (Εκτός αν είσαι υπεράνω).

Xαρίζουμε στη χώρα, όχι τον 14ο μισθό, που τον χρειαζόμαστε όσο κι' αν πιστεύεις το αντίθετο, αλλά όλα τα παράνομα πανωτόκια που έχουμε πληρώσει στις τράπεζες, που συνεχίζουν να τα εισπράτουν παράνομα, εδώ και χρόνια, όσο δηλαδή καιρό παίζουν κάποιοι τους νομοθέτες στη Βουλή.

Σου υπογράφω εξουσιοδότηση τώρα. Τα πήραν παράνομα, πάνε πάρτα. Μπορείς;

(Να σου θυμίσω τέλος, επειδή δείχνεις να έχεις πρόβλημα προσανατολισμού κι' όλο κατά κρεμμύδι τραβάς, ότι το σκόρδο είναι αριστερά).

3.08.2010

Προϋποθέσεις...

Για να εισπράξεις ΦΠΑ, πρέπει οπωσδήποτε να προηγηθεί αγοραπωλησία.

Για να γίνει αγοραπωλησία στις μέρες μας, επιβάλλεται να συμφωνήσουν επ'αυτού, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το ΔΝΤ, ο ΟΟΣΑ, ο κ. Τρισέ, ο κος Ρεν, η κα Μέρκελ και καμμιά πενηνταριά ακόμη "κεχαγιάδες" που εσχάτως μας προέκυψαν.

Πρέπει πρώτα αυτοί να συμφωνήσουν, οτι ναι, μπορούμε ως έθνος να αγοράσουμε ένα ματσάκι μαϊντανό κι' ένα γιαούρτι 2% (αφού το 98% το χρωστάμε).

Μετά πρέπει να βρούμε έναν έμπορο που να έχει περάσει τις συμπληγάδες των πέτσινων επιταγών, της ανύπαρκτης ή της τοκογλυφικής χρηματοδότησης, τα μπλόκα στην εθνική, τις απεργίες των τελωνειακών, τα εμπόδια του δύσθυμου -μην πω τίπτε βαρύτερο και χαλάσει ο στόμας μου- δημόσιου και όποιου άλλου εμπόδιου προκύψει, μετά τους προσεκτικούς "σκεδιασμούς" της εκάστοτε κυβέρνησης.

'Ετσι ο καταναλωτής των τριών κι' εξήντα -μείον 20%- θα μπορέσει να ψωνίσει και να καταβάλλει στο έμπορο τον σχετικό ΦΠΑ.

Στη συνέχεια, από την κατηγορία των εμπόρων, θα πρέπει να υπολογίσουμε το ποσοστό εκείνων που θα αποδώσουν -όπως οφείλουν- τον ΦΠΑ που έχουν εισπράξει.

Δηλαδή, για να εισπράξουμε τον ΦΠΑ που θα μας σώσει, πρέπει να ισχύουν καμμια δεκαπενταριά προϋποθέσεις, οι οποίες σπανίζουν στην σημερινή πραγματικότητα της αγοράς, πράγμα που ελπίζουμε να γίνει γρήγορα αντιληπτό από τους κυβερνώντες.

Διαφορετικά ελλοχεύει ο κίνδυνος, να μείνουν αδιάθετα τα 2% γιαούρτια στα ράφια και να χρησιμοποιηθούν ως πυρομαχικά 100%.

Share

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More