Πενία τέχνας κατεργάζεται

Πενία τέχνας κατεργάζεται, και κάποια καλά παιδιά στην Κρήτη σκέφτηκαν ότι αφού δεν έρχονται οι πελάτες στους οίκους ανοχής, θα πάμε εμείς τους οίκους στους πελάτες.

Μια και δυο λοιπόν, φόρτωσαν σε ένα πούλμαν κάτι αλφαδιασμένα μωρά, και περιφέρονται από χωρίον εις χωρίον, παρέχοντας πολύτιμες υπηρεσίες στην καταπιεσμένη λίμπιντο, του Μανωλιού και του Μιχαλιού, στην περίπτωσή μας.

Έχουν στενάξει λέει η είδηση, οι ράχες και τα ρουμάνια, οι στάβλοι και οι αχυρώνες της λεβεντομάνας Κρήτης.

Οι αρχές, που όταν σε πάρουν χαμπάρι ότι περνάς καλά, κάνουν ότι μπορούν για να στο χαλάσουν, ψάχνουν να εντοπίσουν αυτό το πούλμαν της χαράς, σε όλο το νησί, αλλά μάταια μέχρι σήμερα το πρωϊ.

Κι’ άντε το εντόπισαν. Άμα είναι παρκαρισμένο στα Ζωνιανά τι θα κάνουν; Θα μπουν;

Δύσκολο να σας απαντήσω, γιατί έχω την εντύπωση ότι στην περιοχή συνεχίζει να οπλοφορεί μέχρι κι’ ο τρελός του χωριού.



Μην κάνετε όρεξη.

Θετικά λέει αντέδρασαν οι αγορές στις αποφάσεις της συνόδου των G20.

Μην κάνετε όρεξη.

Αυτοί όταν λένε αγορές, εννοούν τα χρηματιστήρια, κι’ όταν μιλούν για θετικές αντιδράσεις, εννοούν ότι οι λύκοι, χορτασμένοι από τη λεία της παρούσας κρίσης, συνεχίζουν τον τζόγο στην πλάτη της πραγματικής οικονομίας.


Είναι κάτι σαν προμήνυμα μπόρας, όταν βλέπεις τα σύννεφα να μαζεύονται.

Όταν τα χρηματιστήρια ξεσαλώνουν, σε λίγο καιρό οι υπουργοί "υποχρεώνονται" να επιβάλλουν πρόσθετα μέτρα στα αρνιά, για να μπορέσουν να χρηματοδοτήσουν εκ νέου τις επιδρομές των λύκων.

Ο λύκος ξαναμπαίνει στο μαντρί παίδες και το νου σας αυτή τη φορά, μη μας πιάσει πάλι Κώτσους.

Ο τσομπάνης που είναι; Θα σας γελάσω. Κάποιοι λένε τον είδαν να το παίζει Τσάρος στην Αθήνα, κι’ άλλοι να κάνει τον κόκορα στην Ζάκυνθο.


Δυσκολότερα για τους ιπποκόμους.

Οι εργοδότες δια στόματος του προέδρου του Συλλόγου Ελληνικών Βιομηχανιών κου Δασκαλόπουλου, θα τιμήσουν την υπογραφή τους στη ΣΣΕ, που για φέτος προβλέπει αυξήσεις 5,5% στους εργαζόμενους.

Ωραία σκέφτεσαι, βάζουν και οι εργοδότες ένα χεράκι στην προσπάθεια για την καταπολέμηση της κρίσης.

Μέχρι που τον ακούς συνεχίζοντας να λέει: "Δεν είναι κακή εξέλιξη η συμφωνία εργοδότη με εργαζομένους τους, για μείωση του μισθού τους την ώρα της κρίσης, αρκεί να είναι στα πλαίσια του νόμου, και με τη σύμφωνη γνώμη του εργαζόμενου", και μπλα μπλα μπλα.

Το’ μαθε κι’ αυτός το παραμύθι: Δηλαδή τι μας λέει ο κ. Δασκαλόπουλος; Ότι θα πάει στον εργαζόμενο, θα του πει κοίτα, σου μειώνω το μισθό και ο εργαζόμενος, χωρίς να δέχεται καμμία πίεση, θα δεχθεί;

Κι’ αν δεν δεχθεί και σου πει: "δώσε αυτά που συμφωνήσαμε, και για την κρίση, χρησιμοποίησε κέρδη από τις προηγούμενες χρήσεις που γέμιζαν τα ταμεία σου, χρήματα από φοροαπαλλαγές που σου χαρίστηκαν τα προηγούμενα χρόνια, και κεφάλαια από τις επιδοτήσεις που πήρες για επενδύσεις που δεν έκανες", εσύ ο εργοδότης τι θα κάνεις;

Θα τα κάνεις αυτά, βάζοντας το χέρι στην καβουράτη τσέπη σου, ή για άλλη μια φορά θα φορτωθείς στο σβέρκο αυτού που παράγει τον πλούτο σου;

Μπορεί να είναι δύσκολοι οι καιροί για πρίγκιπες, αλλά πιστέψτε με:

Είναι δυσκολότεροι για τους ιπποκόμους.

Περισσότερα

Διότι δεν συνεμορφώθη προς τας υποδείξεις.

Μπορεί οι πολιτικοί μας από το πρωί κάθε μέρα να προσπαθούν να βάλουν τρικλοποδιά στους αντιπάλους τους, καθόσον όλα τα άλλα τα έχουν τακτοποιημένα στην χώρα, αλλά υπάρχουν στιγμές που αίρονται στο ύψος των περιστάσεων, ομονοούν και γίνονται μια γροθιά, εμπρός στον κοινό κίνδυνο.

Ο κοινός κίνδυνος στην προκειμένη περίπτωση, είναι η ενδεχόμενη άρση ασυλίας, συναδέλφου τους βουλευτή, του κ. Παυλίδη εν προκειμένω.

Όλοι οι βουλευτές, όλων σχεδόν των κομμάτων, τα έβαλαν με τον εισαγγελέα που παρέπεμψε το ζήτημα στη Βουλή, όταν προέκυψαν στοιχεία, ότι κάποιοι βάζανε χέρι στο βάζο με το μέλι.

Πέσανε όλοι να τον φάνε, γιατί έθεσε το ζήτημα στη δικαιοδοσία της βουλής, όπως θα έπρεπε να κάνει, αφού υπάρχουν υπόνοιες για ανάμειξη υπουργού ή του περιβάλλοντός του.

Καλά κάνανε και έβαλαν τον λειτουργό στη θέση του. Δεν του είπε κανείς να μη μιλάει όταν το –μακρύ- χέρι εργάζεται; Πως όταν τρώνε δεν μιλάνε;

Αφελέστατος ο εισαγγελεύς και καλά θα κάνει ο κ. Δένδιας να τον διώξει πειθαρχικά, τον απείθαρχο.

Διότι δεν συνεμορφώθη προς τας υποδείξεις.



Νέα τιτανομαχία στη βουλή.

Συζήτηση προ ημερησίας διάταξης σήμερα στη Βουλή, σε επίπεδο πολιτικών αρχηγών, για τη δημόσια ανασφάλεια.

Περιμένω με αγωνία να δω στιγμιότυπα αυτής της νέας επικής σύγκρουσης των κολοσσών της πολιτικής μας ζωής.

Θα είναι μια ακόμη σύγκρουση Καραμανλή – Παπανδρέου, που θα γράψει νέες χρυσές σελίδες στην ιστορία του Ελληνικού Κοινοβουλευτισμού.

-Δεν φταίμε εμείς που κυβερνάμε πέντε χρόνια, φταίτε εσείς που κυβερνούσατε πριν από εμάς.

-Λάθος φταίτε εσείς που δεν κυβερνάτε τώρα, όπως δεν κυβερνούσατε και πριν αναλάβουμε εμείς την καμένη γη που σας παραδώσαμε με τη σειρά μας, όπως οφείλει να κάνει κάθε σοβαρή κυβέρνηση.

-Στο τέλος θα τα βρούνε οι δυο τους, και συνεπικουρούμενοι από Καρατζαφέρη και Παπαρρήγα θα συμφωνήσουν όλοι πως φταίει ο Συνασπισμός.

Πάμε στοίχημα ότι έτσι θα γίνει; Αύριο πάλι εδώ θα’ μαστε και θα το δείτε.

Πάντα φταίει ο Χατζηπετρής σ’ αυτό τον τόπο.

Περισσότερα

Αν μη τι άλλο, προνοούν.

Προλαβαίνω όλα τα τηλεοπτικά μέσα, και ξεκινώ σήμερα πρώτος εγώ, τα ρεπορτάζ από Ρέντη και Μοδιάνο, για τις διακυμάνσεις της τιμής των αμνοεριφίων εν όψει του Πάσχα.

Κατ’ αρχάς, και σύμφωνα με έγκυρες πηγές του ΥΠΑΝ, θα υπάρχει πλήρης επάρκεια σε σφαγμένα, πρώην ζωντανά. Οι τιμές τους θα κυμανθούν στα περσινά επίπεδα λέει, κι’ όποιος θυμάται τις περσινές τιμές, κερδίζει υποδήλατον.

Θα υπάρχει επίσης πλήρης επάρκεια και στα υπόλοιπα αναλώσιμα του Πασχαλινού τραπεζιού με τιμές άκρως ανταγωνιστικές επιβεβαιώνουν οι ίδιες πηγές μου στο ΥΠΑΝ.

Η μόνη διαφορά με την περσινή χρονιά, είναι ότι τα ωά θα πωλούνται βαμμένα και βρασμένα, διότι ωμά δημιουργούν ανεξίτηλους λεκέδες, στα Αρμάνι της εξουσίας.

Αν μη τι άλλο, τώρα που οι βουλευτές θα πάρουν τον δρόμο προς τις περιφέρειές τους, προνοούν.



Η πολύκροτη υπόθεση των έξι αυγών Τουρκίας.

Τι τους πιάνει κάθε που πλησιάζουν γιορτές στα κανάλια, μια μαζική παράκρουση λες.

20 μέρες πριν την ημέρα της γιορτής, Πάσχα, Χριστούγεννα, Καθαρά Δευτέρα κ.λ.π. αμολάνε τα σαΐνια στις αγορές προκειμένου να ρίξουν άπλετο φως στο αγωνιώδες ερώτημα:

-Θα έχουμε επάρκεια στις σκωταριές φέτος;

-Γέννησαν αρκετά αυγά οι κότες μας;

-Ήταν μπόλικο το χορτάρι στα λιβάδια; ο βοσκός έπαιζε την ποιμενική στα ζωντανά του, ώστε να μην αναπτύξουν τοξίνες;

Μέχρι να έρθει το Πάσχα –που είναι το επίκαιρο τώρα- θα ξέρουμε σε τι πλαγιά βοσκούσε ο Μπέτσος που καταβροχθίζουμε στο τραπέζι, πόσα ραπανάκια βγάζει το στρέμμα στη Μακεδονία και τα πάντα γύρω από την πολύκροτη υπόθεση των έξι αυγών Τουρκίας.
Να σας μεταφέρω τέλος, την διαβεβαίωση του ΥΠΑΝ, ότι και φέτος οι έλεγχοι θα είναι συνεχείς στην αγορά, για την πάταξη φαινομένων αισχροκέρδειας.
Τώρα ήρθε η καρδιά μου στη θέση της. Ανάσανα.

Περισσότερα

Σπινάρει η ξανθιά στο οξυζενέ;

Ερώτηση δημοσιογράφου του STAR, στην Τζούλια Αλεξανδράτου. Γνωστή αοιδός για εσάς που δεν την ξέρετε, και λυπούμαι για την άγνοιά σας.

Τραγουδάει η Τζούλια καημένε μου. Χειρότερα από τη Μπεζεντάκου. Από φωνή όμως κορμάρα.

Και ξανθιά. Ξανθιά, κατάξανθη. Μέσα έξω. Ντουμπλ φας. All weather. Με τριπλό αμονιαζόλ.

-Τη ρωτάει, το τσακάλι του STAR.

-G20, G700 και σημείο G.

-Περιμένετε κι’ άλλο; Κακώς. Αυτή ήταν η ερώτηση. Το υπόλοιπο την άλλη εβδομάδα που θα έχουμε τελειώσει το βου και θα πιάσουμε το γου.

-Τι απάντησε η Τζούλια, στην ερώτηση για πούλιτζερ;

-Κι’ εγώ τώρα τι να πώ; Κάτι τέτοιο. Και είχε δίκιο.

Τι να πει για μια ξανθιά που ήρθε να κάνει την μελαχροινή, στη βεριτάμπλ Allweather Τζούλια.

Σπινάρει η ξανθιά στο οξυζενέ;



Κράτει ρε κορίτσια

Στη συνέντευξη πάταγο που παραχώρησε η Τζούλια Αλεξανδράτου στο STAR, που έχει και την αποκλειστικότητα φαντάζομαι, την περιεργάστηκα, όσο μου επέτρεπε το πλάνο του τηλεοπτικού σταθμού.

Ωραία κοπέλα δε λέω. Ψηλή, με όμορφα χαρακτηριστικά, λυγερή, κάτι σαν Barbie.

Άψογα μακιγιαρισμένη θα έλεγα –διότι έχω δουλέψει μπατανόβουρτσα και σπατουλαριστά μικρός- αλλά απωθητική.

Είχες την εντύπωση ότι αν ακουμπήσεις επάνω της, μετά θα κολλάς. Θα έχεις στα ρουθούνια του εκείνη την αποπνικτική σκόνη της πούδρας.

Γυαλιστερή με ματ σημεία.

Νομίζω πως αντίκρυσα το πρότυπο αρκετών νεαρών γυναικών του καιρού μας.

Κράτει ρε κορίτσια. Λες και ψωνίζετε χονδρική τσι πούντρες και τα κραγιόνια.



Κακίες

Έγινε λέει εβδομάδα μόδας στην Αθήνα και οι εντυπώσεις που άφησαν οι νέοι δημιουργοί, ήταν λέει θετικότατες.

Αλλάζει το πλάνο, πασαρέλα δείχνει τώρα, και βγαίνουν κάτι αποβουτυρωμένες υπάρξεις 2%, μοντέλα που λένε, και φοράνε ότι κατεβάσει ο νους σου.

Γιορντάνια, γλάστρες, παστουρμά σε φέτες, μαστίγια, πένσες, σιδηροπρίονα. Ό,τι φανταστείς.

Εντάξει λέω, δεν είσαι και τόσο σχετικός με το είδος, ίσως εκείνοι που ενθουσιάστηκαν με τους νέους σχεδιαστές είναι πιο σχετικοί, και βλέπουν κάτι που σου διαφεύγει.

Κάτι κάνω, χάνω για λίγο τα τεκταινόμενα της υψηλής ραπτικής, επιστρέφω στον δέκτη, και βλέπω τον Λάκη Γαβαλά.

Στο λαιμό φορούσε δυο τσέρκια –παιδιά σοβαρολογώ- από βαρέλι 25λιτρο. Ένα μικρό, κι’ ένα μεγαλύτερο. Γαλβανιζέ. Έτσι έδειχναν.

Εδώ απογοητεύτηκα. Αυτό το fashion symbol δυο χρόνια μετά να μην μπορεί να ξεκολλήσει απ’ το γαλβανιζέ.

Το λέω αυτό γιατί γαλβανιζέ ήταν και το ποτιστήρι –διακοσμημένο με σβαρόφσκι- που κρατούσε αντί τσάντας σε συνέντευξή του.

Αν συμμερίστηκε ο κ. Γαβαλάς τον ενθουσιασμό για τους νέους σχεδιαστές; Θα σας γελάσω.

Κάποιος από αυτούς πάντως φαίνεται να τον ντύνει και πρέπει απαραιτήτως να έχει «Ν» στο παράθυρο του στούντιό του.

Πρέπει να επιβάλλεται, όπως στους νέους οδηγούς.

Περισσότερα

Άναρθρες κραυγές

Τριγύρω δεν τα βλέπεις; Μια απ’ τα ίδια, προς το χειρότερο.

Άναρθρες κραυγές, ναι μεν αλλά, γιατί δεν μου έδωσες όλη την πίτα εμένα το στρατιώτη του κόμματος, τώρα θα σου δείξω εγώ. Άσ' την κάτω ρε, εγώ είμαι λοχαγός. Ξέρεις ποιος είμ’ εγώ; Και τέτοια.

Από πορεία; Καλά λένε πάμε, θα σας γελάσω. Αυτοί που είναι πάνω στο κατάστρωμα λένε πως πάμε καλά. Μόνοι τους τα λένε, μόνοι τα πιστεύουν.

Εμείς εδώ κάτω, καλά είμαστε, λίγο στενάχωρα, αλλά πορευόμαστε στα έγκατα της γαλέρας. Κουπί τραβούσαμε, κουπί τραβάμε.

Πάμε καλά όμως, λέει και ο μαϊντανός στο γυαλί, που ανθίζει σιγά – σιγά, καθώς μαζί με την άνοιξη, μυρίζουν κι’ εκλογές.


Ούνα Φάτσα, ούνα ράτσα

Στην γειτονική Ιταλία, ο αγώνας για τον εντοπισμό διασωθέντων συνεχίζεται. Κάποιοι άνθρωποι αυτή τη στιγμή πασχίζουν να κρατηθούν στη ζωή, και χιλιάδες άλλοι τους αναζητούν μέσα στα χαλάσματα που αφήνει ο σεισμός.

Κατά τ’ άλλα το ούνα φάτσα ούνα ράτσα, επιβεβαιώθηκε πανηγυρικά.

Η επέμβαση του κράτους καθυστέρησε 12 ώρες. Τόσο τους πήρε να καταλάβουν το μέγεθος της καταστροφής.

Οι Ιταλοί σεισμολόγοι τσακώνονται στα κανάλια όπως οι δικοί μας μετά από κάθε σεισμό, για το αν προβλέπονται ή όχι, οι σεισμοί.

Στην Ιταλία όμως έχουν και λάμψη από Καβαλιέρε, που δήλωσε ότι η χώρα του δεν χρειάζεται βοήθεια, τη στιγμή που οι άνθρωποι προσπαθούν να κρατηθούν στη ζωή, και ο χρόνος είναι εις βάρος τους.

Την ίδια ώρα που κάτοικοι της περιοχής, περιφέρονται στα χαλάσματα, πεινασμένοι και χωρίς κατάλυμα 70 ώρες μετά το σεισμό.

Πατριωτική έπαρση; μπορεί. Σίγουρα όμως βλακεία και φανφαρονισμός.

Αρνείσαι βοήθεια την ώρα που φαίνεται πως τη χρειάζεσαι και άνθρωποι χάνονται, γιατί εσύ θέλεις να κάνεις το παγώνι.


Το Τέλος της Μυθολογίας

Θυμάστε τον Φουκουγιάμα, που όταν είχε καταρρεύσει ο υπαρκτός, μιλούσε, για το «τέλος της Ιστορίας», αφού η Δύση είχε επικρατήσει κατά κράτος της Ανατολής, άρα όλα της ήταν καλώς καμωμένα, και απρόσκοπτα θα μπορούσε πια να συνεχίζει στον δρόμο της ελευθεριάζουσας οικονομίας, μέχρι να συναντήσει το πεπρωμένο της.

Την εξαθλίωση του 70% του πληθυσμού του πλανήτη, (κι’ αυτό μέχρι στιγμής).

Γιατί ψάχνω το Φουκουγιάμα και δεν τον αφήνω στην ησυχία του; Θα ήθελα τώρα να μου κάνει ένα σχόλιο για την αποτυχία του καπιταλισμού.

Αν θα μπορούσα να κάνω ένα σχετικό σχόλιο, θα έλεγα για το τέλος της μυθολογίας.

Της μυθολογίας που βλέπει τις ανθρώπινες σχέσεις, σαν επέκταση του νόμου της ζούγκλας και των ωκεανών, όπου το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό με τις ευλογίες του Ποσειδώνα, όπου η συγκέντρωση όλο και περισσότερου πλούτου στα χέρια όλο και πιο λίγων ανθρώπων, θεωρείται γενική προκοπή, και όπου εκλεγμένοι πολιτικοί γίνονται παραδουλεύτρες των εχόντων και κατεχόντων.

Το τέλος της μυθολογίας ήρθε κυρίες και κύριοι, και στο χέρι μας είναι να μην ξαναπέσουμε σε διλήμματα του τύπου: Ποιος θες να σε φάει; Η Σκύλλα ή η Χάρυβδη;

Αρκεί να το πιστέψεις κυρ Μέντιο μου.


Παρ' το αλλιώς

Είπε ένας –κομμουνιστής προφανώς, ή κάποιας άλλης ταραχοποιού κάστας μέλος- ότι αντί να χρηματοδοτούμε την αγορά αυτοκινήτων, διατηρώντας θέσεις εργασίας σε τόπους σχετικά μακρινούς, γιατί να μην κάνουμε το άλλο:

Να χρηματοδοτήσουμε και να δώσουμε κίνητρα, για την μετατροπή των ενεργοβόρων κτιρίων και κατοικιών - παράδειγμα - στην Ελλάδα, ώστε να μην χρειάζονται το καταπέτασμα σε ενέργεια και καύσιμα για την θέρμανση, ψύξη και ηχομόνωσή τους.

Έτσι λέει θα πετύχουμε πολλά πράγματα ταυτόχρονα:

-Πρώτον, θα αναζωογονηθεί το στάσιμος οικοδομικός κλάδος, και χιλιάδες εργαζόμενοι Έλληνες θα κάνουν μεροκάματο ενώ θα δουλέψει το συναφές εμπόριο ο κύκλος του οποίου είναι τεράστιος.

-Δεύτερον, εμείς θα ζούμε και εργαζόμαστε σε πιο ανθρώπινα κτίρια και συνθήκες, κάνοντας παράλληλα οικονομία για μια ζωή.

-Τρίτον η χώρα θα εξασφάλιζε πολύτιμο συναλλαγματικό κέρδος, αφού οι ανάγκες της σε καύσιμα θα μειώνονταν σημαντικά.

Αυτά είπε αυτός ο τύπος, αλλά δεν του έδωσε κανείς σημασία, είχε άλλωστε και μούσια –ύποπτο αυτό- και συνεχίσαμε όλοι να στριμωχνόμαστε στις ουρές για φτηνά αμάξια.


Θέλει κάποιος να κυβερνήσει;

Τελικά θέλει κανείς να πάρει την κυβέρνηση, σε αυτή τη δύσκολη για την Ελλάδα και τον κόσμο συγκυρία;

Να γίνουν δηλαδή εκλογές και να του πούνε πάρε τα κλειδιά, βάλε μπρος.

Που να πας;

Δεξιά σε περιμένει η κομισιόν.

Αριστερά θα σε περιμένει ο κόσμος, για να κάνεις αυτά που είπες. Και για να βγεις κυβέρνηση έχεις πει και λόγου σου...

Πίσω, σε περιμένουν κάτι μαύρες τρύπες νααα, ένας μηχανισμός σε παράλυση, ένα χρέος που είναι τώρα 800 δις ευρώ.

Δηλαδή σα να χρωστάμε σε κάθε κάτοικο του πλανήτη, 130 ευρώ.

- Περάστε κι’ εσείς από το ταμείο, από βδομάδα όμως, σήμερα εξυπηρετούμε το κάπα δηλ. Κονγκό, Καμπότζη κ.λ.π.

Μπροστά;

Μπροστά λεβέντη και εγώ δεν ξέρω πολλά. Εμένα εδώ με άφησε ο προηγούμενος, να σου δώσω τα κλειδιά και να συνεχίσω να σπρώχνω.

Στο μεταξύ μου λες κι’ εμένα για να ξέρω;

Ξέρουμε που πάμε αρχηγέ;



Δεν ασχολούμαι με το θέατρο.

Αυτή την υπόθεση Παυλίδη, δεν την παρακολούθησα σε βάθος, για να λέμε την αλήθεια.
Στα διαδικαστικά της θυμίζει μία από τα ίδια με όλες τις προηγούμενες ανάλογες περιπτώσεις, που τελευταία έχουν μια αυξημένη συχνότητα, αντιστρόφως ανάλογη με την προκοπή του τόπου.

Δεν θα πολυασχοληθώ, αν δεν δω κάποιον πραγματικά εμπλεκόμενο και όχι κάποιον αποδιοπομπαίο, να πληρώνει τις συνέπεις των πράξεών του.

Δεν ξανασχολούμαι με αυτό το θέατρο.

Όταν θα δω περιουσίες φτιαγμένες με κλεψιμαίικα να δημεύονται, και τους κατόχους τους να τιμωρούνται, τότε θα ασχοληθώ.

Είμαι αιθεροβάμων είπατε; Μπορεί. Και παλιά όταν κάποιος έλεγε ότι ο άνθρωπος θα πετάξει, του κρεμούσαν κουδούνια.

Σήμερα κυβερνάει τους ουρανούς.

Περισσότερα

Κάθε μέρα πρωταπριλιά

Αυτά τα αναρτώ λίγο καθυστερημένα, συγχώρεσέ με dirty dozen. (Γειά χαρά Άγγελε και Άντυ).


Νομίζω πως το ημερολόγιο κόλλησε χρόνια τώρα στην πρώτη Απριλίου.

Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς, να ανοίξει η καρδιά του;

Την αλλαγή με τα νέα τζάκια της, το όποιος δεν γουστάρει να κατέβει από τι τραίνο της, τον λαϊκό καπιταλισμό του Παπαντωνίου με το χρηματιστήριο και τα τμήματα πτωχεύσεων των εφοριών, το 0+0=14 του Μητσοτάκη, την επανίδρυση του κράτους των κουμπάρων, θα μπορούσα να μιλάω επί μέρες.

Μπαξές.

365 μέρες το χρόνο, τόσα χρόνια Πρωταπριλιά. Καλό μήνα.



Δηλαδή τι ακριβώς θέλουν οι ΗΠΑ και η Βρεττανία;

Στην ουσία καμμία απόκκλιση από το δόγμα, το μεγάλο ψάρι να τρώει το μικρό, που με τη σειρά του οφείλει να γίνεται ψαροτροφή, χωρίς διαμαρτυρίες και τσιριτσάντζουλες.

Θέλουν Σίτυ και Γουώλ Στρητ να συνεχίζουν τα φιλελεύθερα παιχνίδια τους στην πλάτη των λαών της γής, όπως γίνεται μέχρι σήμερα, που τάχουν κάνει σαν τα μούτρα Αγγλίδας γεροντοκόρης.

Θέλουν να συνεχίσει ο κάθε φαταούλας να συσσωρεύει πλούτο απομυζώντας πόρους από την πραγματική οικονομία, προς δόξαν του ελεύθερου ανταγωνισμού στις άνισες ευκαιρίες.

Να παράγουν τοξικά χρηματιστηριακά προϊόντα, να ληστεύουν τον κόπο των λαών, οι οποίοι στη συνέχεια θα καλύπτουν τις λαδιές τους, με αιματηρές οικονομίες και καταβαράθρωση του βιοτικού επιπέδου του πλανήτη.

Πραγματικοί αγλέορες δηλαδή. Θέλουν, θέλουν, θέλουν, κι' όταν δίνουν, παίρνουν από εμάς, για να μας ξαναπεράσουν τη θηλιά στο λαιμό.

Συνάντηση των G20 σου λέει, για τον τερματισμό της κρίσης.

Το άλλο με τον φιλάνθρωπο χρηματιστή το ξέρετε;


Πέρα βρέχει έξω χιονίζει

Σύμφωνα με τον κυβερνητικό εκπρόσωπο κ. Αντώναρο, δεν υπάρχει ρήγμα στο προφίλ του πρωθυπουργού, την ώρα που ως καταλληλότερος πριν ένα χρόνο έριχνε καμιά δεκαπενταριά μονάδες στον κ. Παπανδρέου, που τώρα τον έχει πλησιάσει στις 2,5 περίπου μονάδες, όπως δείχνει ο μέσος όρος των τελευταίων μετρήσεων.

Για τον κ. Αντώναρο, πέρα βρέχει έξω χιονίζει.

Το προφίλ του πρωθυπουργού παραμένει αλώβητο, τη στιγμή που κοντεύει να τον ξεπεράσει ο αντίπαλός του, που πριν από ένα μήνα, ήταν τρίτος ως προς την καταλληλότητά του να κυβερνήσει, πίσω από τον κ. Καραμανλή και τον κανένα.

Χωρίς αμφιβολία είναι άχαρη δουλειά να είσαι εκπρόσωπος μιας κυβέρνησης όπως η παρούσα. Πρέπει να βαφτίζεις το άσπρο μαύρο, την πανωλεθρία να την κάνεις θρίαβο. Πανωλεθρίαμβο που λέει ο φίλος μου ο Μάκης. Την δουλειά αυτή, λίγοι πράγματι μπορούν να την κάνουν και ακόμη λιγότεροι να θέλουν να την κάνουν.

Και για να την κάνουν σωστά, πρέπει να έχουν ή κάποιο ρήγμα στο εργαλείο παραγωγής σκέψης, ή λοβοτομή.

Δεν εξηγείται αλλιώς ότι μπορεί να λες τέτοιες κοτσάνες, χωρίς να ξεραίνεσαι στα γέλια.




Πρωταπριλιάτικων συνέχεια.

Αυστηρό μήνυμα προς τους εργοδότες απηύθυνε η υπουργός Απασχόλησης κ. Φάνη Πάλλη Πετραλιά, να μην χρησιμοποιήσουν την κρίση ως άλλοθι, για απολύσεις και ελαστικοποίηση του ωραρίου των εργαζομένων.

Μάλιστα.

Βγαίνει ο πρωθυπουργός και λέει ότι η ελαστικοποίηση επιτρέπεται, εφ' όσον πληρούνται συγκεκριμένες προϋποθέσεις, που θέτουν σε κίνδυνο τη βιωσιμότητα μιας επιχείρησης, και για κανέναν άλλο λόγο.

Την επόμενη μέρα, κερδοφόρα βιομηχανία, απολύει εργαζομένους, γίνονται κάποιες νύξεις στην τηλεόραση και τέλος.

Οι εργαζόμενοι παραμένουν χωρίς δουλειά και το υπουργείο Απασχόλησης -όχι Εργασίας πλέον εδώ και χρόνια- δια στόματος της υπουργού, απευθύνει αυστηρές προειδοποιήσεις προς τους εργοδότες, τη στιγμή που είδαν ότι μπορούν να κάνουν ότι τους γουστάρει και λογαριασμό να μην δώσουν πουθενά και σε κανένα.

Πάντως η υπουργός τους προειδοποίησε, άρα είναι τακτοποιημένη ηθικά. Στο πρακτικό μέρος, τι να σας πω, θα σας γελάσω, και δεν κάνει τέτοια μέρα.

Γεγονός είναι ότι η ανεργία αυξάνεται και η υπουργός βγάζει φιρμάνια προς εσωτερική - αυστηρά οπαδική- κατανάλωση.

φωτό:http://www.forthnet.gr/media/PGallery/Kyvernisi/470xN/991Petralia.jpg


Μαμά φοβάμαι

Τη στιγμή που η κ. Πετραλιά προειδοποιεί -σε αυστηρό τόνο είναι αλήθεια, πραγματικά ανατρίχιασαν οι εργοδότες- για την τήρηση του νόμου για την ελαστικοποίση της εργασίας, οι εργατικές ενώσεις καταγγέλουν ότι οι θέσεις εργασίας που χάνονται, πηγαίνουν σε φθηνά εργατικά χέρια.

Δηλαδή απολύονται εργαζόμενοι, τη στιγμή που καλύπτουν βασικές ανάγκες λειτουργίας της επιχείρησης, αφού χρειάζονται νέες προσλήψεις για την κάλυψη των κενών που δημιουργούνται.

Ο νόμος δηλαδή τηρείται κατά γράμμα στη μόνιμή μας πρωταπριλιά.

Και όταν μιλούν για φτηνά εργατικά χέρια, τι πράγμα ακριβώς εννοούν; Μήπως ανασφάλιστη εργασία; Μήπως συμβάσεις τύπου Κούνεβα;

Μπαααα... κάτι τέτοιο δεν περνάει απ' το μυαλό μου.

Η υπουργός ήτο αυστηροτάτη, και σαφής.

Τρόμαξαν τόσο πολύ οι εργοδότες, που φώναξαν τη μαμά τους.



Το σύμπαν πετάει πέτρες; Πετάει.

Πολύ ενθαρρυντικά είναι τα αποτελέσματα των ερευνών για ένα πολυφάρμακο, που μειώνει κατά 50% τις πιθανότητες εκδήλωσης εμφραγμάτων και εγκεφαλικών.

Το φάρμακο ήδη έχει δοκιμαστεί σε ευρεία κλίμακα στην Ινδία από όπου και αντλήθηκαν τα ενθαρρρυντικά συμπεράσματα, και σε λίγα χρόνια θα μπει σε κυκλοφορία.

Αν μπει.

Γιατί είναι τόσο φτηνό, που είναι λέει ασύμφορο για τις φαρμακοβιομηχανίες να προχωρήσουν στην παραγωγή του.

Απόλυτα κατανοητό. Αφού δεν αφήνει ικανοποιητικό κέρδος, δεν πα να πεθάνει το σύμπαν;

Απόλυτα θεμιτό και νεοφιλελεύθερο.

Ας μην κάνουν όμως τις παρθένες, αν το σύμπαν θα τους πάρει με τις πέτρες.

Τη δουλειά τους κάνουν αυτοί, τη δουλειά του κάνει και το... σύμπαν ενίοτε.

το sync προφίλ μου

Περισσότερα

Δώσε και μένα μπάρμπα μου στην Κορώνη

Σύμφωνα με την άτιμη Κομισιόν, το 30% των δαπανών του δημοσίου είναι σπατάλη. Κάπου 12,6 δις ετησίως.

Πολύ χρήμα.

Φανταστείτε φαγοπότι. Δώσε και μένα μπάρμπα μου στην Κορώνη, κι’ εγώ κουμπάρος είμαι.

Σκεφτείτε ότι αυτό το υδροκέφαλο, οκνηρό, αργό, ατελέσφορο δημόσιο, μας στοιχίζει και 30% παραπάνω. Μάλλον μη το σκέφτεστε γιατί ή εγκεφαλικό θα πάθετε, ή στη φυλακή θα πάτε, οπότε πάλι στα νύχια του θα πέσετε.

Θα σας πω μόνο, κάτι που είχε πει ο Λεωνίδας Κύρκος πριν τις εκλογές του ΄81. Ήταν κάπως έτσι:

Έλληνα την Κυριακή θα κληθείς να ψηφίσεις. Βάλε το χέρι στην τσέπη σου και δες πόσα έχεις. Αν σου φτάνουν να ζήσεις αξιοπρεπώς, ξαναψήφισέ τους.

Και θα προσθέσω: Αν το κράτος που πληρώνεις χρυσό σου βγαίνει μπακιρένιο, κι’ αυτός που ανέλαβε να το επανιδρύσει το έκανε τσίγκινο, ξαναψήφισέ τον.

Δικό σου είναι το κεφάλι, κι’ εκεί είναι ο τοίχος.


Είμαστε large και σπόρτηδες

Λοιπόν κυρίες και κύριοι, δεν θα ήθελα να ξανακούσω τη μίρλα σας για κρίση, ανεργία και πτωχή πλην τιμία Ελλάδα.

Είμαστε large και σπόρτηδες και ότι και να πείτε, δεν με πείθετε. Με μια γενναία κίνηση η ελληνική κυβέρνηση αποφάσισε να στηρίξει οικονομικά, αφού μας περισσεύουν και το εξωτερικό ισοζύγιο της χώρας είναι στα χάϊ του –τις παραπαίουσες αυτοκινητοβιομηχανίες της Ευρώπης, Αμερικής και Ασίας, με μείωση των τελών ταξινόμησης έως και κατά 50%.
Με το σύνθημα «πάρε αυτοκίνητο για να μη μείνει το χρέος μας ακίνητο», το Υπ. Οικονομικών πήρε το γενναίο αυτό μέτρο, εξασφαλίζοντας χιλιάδες θέσεις ανέργων στο Βούπερταλ, το Ντητρόϊτ και την Οκινάβα.

Εξ εγκύρων πηγών του υπουργείου, ανακοινώθηκε ότι δεν πρόκειται να προκύψει πρόβλημα με το ισοζύγιο, διότι φέτος αναμένεται αλματώδης αύξηση των εξαγωγών μας, στα αγγούρια τα καλυβιώτικα, τα πεπόνια τα αργείτικα και τα φιρίκια Ευβοίας.

Σπεύσατε λοιπόν, πάρτε δάνεια και αγοράστε αυτοκίνητο πάραυτα. Ούτε ένας εργάτης στο Μάϊνταλ να μη μείνει άνεργος, ώστε να μπορέσει απρόσκοπτα και φέτος να κάνει τις διακοπές του στην Τουρκία, την Ισπανία και το Μαρόκο.

Όποιος δεν αγοράσει, θα θεωρηθεί εθνικός μειοδότης.

http://www.solarnavigator.net/images/poverty_homeless_french_man_shopping_trolley.jpg


Για το βούρστ το επιούσιο

Και άντε, κατεβάσαμε τα τέλη ταξινόμησης, οι έμποροι μείωσαν τα περιθώρια κέρδους τους, οι αυτοκινητοβιομηχανίες τι κάνουν για να στηρίξουν την πτώση των πωλήσεών τους;

Κάνουν κάποιες εκπτώσεις, ή αφήνεται στην προαίρεση των εμπόρων και των κατά τόπους κυβερνήσεων, οι οποίες καλούνται να τους χρηματοδοτήσουν πέρα από γενναίες χρηματοδοτήσεις που οι χώρες προέλευσής τους, έχουν ήδη καταβάλλει;

Και άντε, ας το πάρει κι’ αυτό το ποτάμι, κι ας πάρουμε κι’ ένα αμάξι, αυξάνοντας το χρέος μας. Σιγά τον πολυέλαιο. Τι να καταλάβει το Αιγαίο από τορπίλες.

Έχουμε ζητήσει ανάλογα αντισταθμιστικά οφέλη από τις χώρες προέλευσης των αυτοκινήτων;

Δεν θα μπορούσαμε να πούμε στις κυβερνήσεις αυτές να επιδοτήσουν ισόποσα ή έστω κατά τι, τις διακοπές των πολιτών τους στη χώρα μας; Αφού συμφωνούμε πλέον ότι αυτή είναι η δική μας βιομηχανία;

Στηρίζω τη δική σου, στήριξε τη δική μου.

Γιατί μου είναι δύσκολο να βλέπω τη Μέρκελ να κάνει συστάσεις εν είδει γκαουλάϊτερ στη χώρα μου, για το πώς στο ένα παπούτσι εκτός από τα δύο πόδια μου να βάλω και τα χέρια, κι εγώ να εξοικονομώ από τα ελάχιστα που έχω, για να μη χάσει ο Πέτερ ο Γιόχαν κι’ ο Φράντς το βούρστ το επιούσιο. Στοιχειώδες φίλε μου Γουότσον.

Αφήστε τον ρε να πάει όπου θέλει

«Η Ελλάδα αντιδρά σαν ζηλιάρα γκόμενα», λέει ο τουρκικός τύπος, γιατί στριτζωθήκαμε που ο Ομπάμιας θα πάει στη γείτονα, και δεν θα έρθει εδώ, να μας τιμήσει και εμάς με την υψηλή (κοντά δύο μέτρα είναι ο μπαγάσας), παρουσία του.

Ορίστε, τώρα μας τη λένε και οι Τούρκοι, για το κιμπαριλίκι που εδώ και χρόνια έχουμε χάσει, αφού είναι ντεμοντέ, πασέ και άκρως αντιλαμογικό.

Και δηλαδή γιατί λυσσάξατε να τον φέρετε και εδώ; Μυαλό δεν βάλατε;

Κάθε φορά που αμερικάνος πρόεδρος έρχεται στην Ελλάδα, δεν είναι για καλό.

Δανεικά θα ζητήσει, φανταράκια για τους πολέμους τους θα ζητήσει, θα ξεστοκάρει πανάκριβα την μπαγκατέλα του οπλοστασίου του, θα μας κάνει υποδείξεις για το πώς θα είμαστε καλύτεροι σύμμαχοι, και πως θα περιφρουρούμε τις ελευθερίες στη χώρα μας, που κακώς, πολύ κακώς, δεν έχει ένα Γκουαντάναμο.

Και φεύγοντας, θα μας αφήσει και μια βελτιωμένη έκδοση της Κάμα Σούτρα, ώστε την επόμενη φορά, που θα έρθει να του κάνουμε καλύτερα κουνήματα.

Αφήστε τον ρε να πάει όπου θέλει. Ιδίως εσύ Αυτιά που λύσσαξες. Γιατί όταν ο big boss βγαίνει για πωλήσεις, μια πιθαμή απ’ τον απ' αυτό μας, κι’ ό,που θέλει ας είναι.

Ο σώζων εαυτόν σωθήτω αδελφέ μου μουσούλια, που τρως τα φασούλια. Δύσκολοι καιροί για πρίγκηπες.


Έκανες πολύ κακώς

Τι έκανε λέει; Φοβήθηκες με όσα γίνονται γύρω σου και πήρες σκύλο φύλακα να σε φυλάει; Έκανες πολύ κακώς.

Γιατί αν ο σκύλος τα πάρει στο κρανίο, την ώρα που ο άλλος σε κακοποιεί μέσα στο σπίτι σου, και τον δαγκώσει, την έβαψες.

Σύμφωνα με το νόμο, ο κλέφτης, ο βιαστής ή δολοφόνος που σου την έπεσε, μπορεί να σου κάνει μήνυση, και ακόμη χειρότερα να δικαιωθεί.

Τι να κάνω δηλαδή θα ρωτήσεις; Να πάρω πιστόλι;

Όχι, γιατί η οπλοφορία απαγορεύεται εφ’ όσον ζεις εκτός Κρήτης. Εκεί επιτρέπεται γιατί… έτσι.

Να περιμένω μέχρι η δύναμη Δέλτα ταχείας επέμβασης της αστυνομίας, βγει και εκτός Κολωνακίου;

Σιγά μη θες και δύναμη Δέλτα, εσύ ο εκτός Κολωνακίου πολίτης β’.

Τι να κάνω; Θα ρωτήσεις και θα σου πω.

Θα πάρεις ένα παπαγάλο – φύλακα. Κατ’ αρχάς με το που θα μπαίνει ο κακοποιός στο σπίτι σου, θα μιμείται τον ήχο του συναγερμού. Αν αυτό δεν αποδώσει, θα τον αρχίζει στα μπινελίκια. Ξέρεις καντήλια, μάνες και τέτοιες βαρειές κουβέντες.

Και δηλαδή; Έτσι θα είμαι ασφαλής;

Όχι, αλλά το πρόστιμο για εξύβριση δολοφόνου, είναι φθηνότερο από το πρόστιμο για δάγκωμα σκύλου. (Δεν είναι διασταυρωμένο αλλά είναι είναι μια εκδοχή, δεν συμφωνείς;).



Σας συμφέρω

Επειδή αγαπητή μου κυβέρνηση, σε βρίσκω διστακτική στο να πιέσεις τους τραπεζίτες για τα υπολειπόμενα 18 δις του πακέτου στήριξης της ρευστότητας, που ακόμη δεν έχουν διοχετευθεί στην Σαχάρα της αγοράς.

Λένε πως η οικονομία της Ρουμανίας θα σωθεί και από τις τέσσερις δικές μας τράπεζες, με πόρους που θα αντληθούν από τα κεντρικά τους, πράγμα που κάνει τα φίδια να με ζώνουν, άκου τι σου προτείνω.

Να αγοράσεις από τις τράπεζες, όλα τα δάνεια που δεν εξυπηρετούνται για τίμιους, αξεπέραστους λόγους. Όσα φράγκα περισσέψουν γιατί θα περισσέψουν, θα αγοράσεις ή χρηματοδοτήσεις μερικώς, όλα τα υπόλοιπα δάνεια.

Έτσι θα πετύχεις με ένα σμπάρο, ένα κοπάδι τρυγόνια.

Οι τράπεζες θα έχουν ρευστότητα δικών τους κεφαλαίων και δεν με νοιάζει που θα τα επενδύσουν. Μεγάλα παιδιά είναι, ξέρουν.

Ο κόσμος δεν θα χάσει το σπιτάκι του και εσύ θα εισπράττεις τον φόρο ακινήτου.

Απαλλαγμένος ο δανειολήπτης από τον μηνιαίο βρόγχο εξυπηρέτησης του δανείου του, θα τονώσει την ζήτηση στην αγορά, άρα θα εισπράξεις ΦΠΑ και φόρους.

Τα χρήματα που θα διαθέσεις θα τα πάρεις πίσω –όσα πάρεις- με όρους ευμενείς, με επιτόκια που οι τράπεζές μας (Κτηματική, Ταμιευτήριο θα ορίσουν) και θα είναι στα όρια που ορίζει η επιτροπή ανταγωνισμού.

Θα μου πείτε τι μας τσαμπουνάς τώρα, μας έγινες και οικονομολόγος;

Και θα σας απαντήσω. Εάν θεωρείται οικονομολόγος κάποιος που δεν μπορεί να βγάλει σωστό προϋπολογισμό ούτε με σφαίρες και παραμένει υπουργός, γιατί να μην δοκιμάσω κι’ εγώ;

Κι’ εγώ μάλιστα, δεν κάθομαι στο σβέρκο κανενός.

Σας συμφέρω.


Τους την βγαίνει από δεξιά

Από τα ανέκδοτα του καιρού μας..

Επί χρόνια οι ΗΠΑ και ο δυτικός κόσμος, ζητούσαν από την Κίνα να «παίξει» με τους κανόνες της ελεύθερης οικονομίας, προσδοκώντας κομμάτι από την τεράστια πίτα που θα προέκυπτε από μια κοινωνία που χρειαζόταν από μπρίκι μέχρι αυτοκίνητο.

Τα χρόνια πέρασαν, η Κίνα δέχτηκε να παίξει με τους οικονομικούς κανόνες του δυτικού κόσμου, η οικονομία της αναπτύσσεται ραγδαία τα τελευταία χρόνια, και τα προϊόντα της κατακλύζουν την παγκόσμια αγορά, εκτοπίζοντας σε πολλές περιπτώσεις τα προϊόντα εκείνων που επέμεναν να την κάνουν πελάτη τους.

Εκείνων που την κατηγορούσαν για προστατευτισμό και ζητούσαν να ανοίξει τα σύνορά της, εκτιμώντας ότι η τεράστια αγορά της θα κατανάλωνε παθητικά τα προϊόντα τους, χωρίς να μπορεί να στηρίξει δική της παραγωγή, πόσο μάλλον εξαγωγές.

Οι οικονομικοί εγκέφαλοι της δύσης, έπεσαν για άλλη μια φορά μέσα -για μέσα-, και σήμερα η Κίνα βγαίνει από δεξιά, ζητώντας τους να εφαρμόσουν πλήρως τους κανόνες του ελεύθερου εμπορίου, και να άρουν τους περιορισμούς που σιγά – σιγά επιβάλλουν στα προϊόντα της, που πνίγουν τις αγορές της Δύσης.

Ο κομμουνιστής λοιπόν, ζητάει από τον νεοφιλελεύθερο, να εφαρμόσει όσα ευαγγελίζεται τόσα χρόνια, και που με τόση επιμονή επί δεκαετίες η Κίνα αντιπαλεύει, αντιπάλευε αν θέλετε.

Μύλος.


Ο οικοπεδοφάγος θα φυλάει το δάσος

Συνέρχονται την Πέμπτη στο Λονδίνο, οι ηγέτες των είκοσι μεγαλύτερων οικονομιών του πλανήτη, σε μια προσπάθεια να βρουν από κοινού λύσεις –όπως τουλάχιστον λένε- για την έξοδο από την κρίση και την μείωση των επιπτώσεών της.

Εσείς το καλάθι σας μικρό.

Αυτοί που παίρνουν τις αποφάσεις, οι 7 από τους 20, δηλαδή οι εξής τρεις, ΗΠΑ, Αγγλία, Γερμανία, δεν δείχνουν μέχρι στιγμής να έχουν κατανοήσει τους λόγους δημιουργίας της κρίσης αυτής, και οι αποφάσεις που θα παρθούν, θα πατάνε πάλι στο ίδιο δόγμα. Η ελεύθερη αγορά θεραπεύει πάσαν νόσον και πάσαν μαλακίαν, της δικής τους εξαιρουμένης.

Ρίχνουμε τόνους χρημάτων από το υστέρημα και την υποθήκευση του μέλλοντος των λαών, στο άπατο πηγάδι του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος, που χωρίς να έχει αλλάξει τίποτε στους θεσμούς που διέπουν τη λειτουργία του, θα συνεχίσει να πίνει το αίμα του κοσμάκη, αφού αυτή είναι η δουλειά του.

Όχι να παράγει γενικό πλούτο, αλλά να τον συγκεντρώνει σε όλο και λιγότερα χέρια, με τοξικά ομόλογα, παράγωγα και λοιπές πανάκριβες αρλούμπες.

Συνεχίζουν να πιστεύουν ότι στηρίζοντας τον κλέφτη, θα νοικοκυρευτούμε.

Θα βάλουμε δηλαδή τον οικοπεδοφάγο να φυλάει το δάσος, για άλλη μια φορά.

Και μετά απορούν γιατί ξεσηκώνεται ο κόσμος. Κι’ ακόμη δεν είδαμε τίποτε.



Τι σκέφτεστε για την ψήφο των ομογενών;

Προσωπικά βλέπω λίγο δύσκολη την ζύμωση του Τζών Πάπας από το Οχάϊο με τα προβλήματα και τις αγωνίες της σύγχρονης Ελλάδας, και κατά συνέπεια μου είναι δύσκολο να πιστέψω στην αντικειμενικότητα της ψήφου του.

Θα ήταν σαν να καλούμασταν εμείς για να ψηφίσουμε κυβερνήτη στο Άϊνταχο, πράγμα κομμάτι δύσκολο.

Έχοντας ζήσει σε αλλοδαπό τόπο, με έντονο ελληνικό στοιχείο, είμαι σε θέση να γνωρίζω ότι οι Έλληνες του εξωτερικού, οι πρώτης γενιάς είναι πιο πατριώτες από εμάς, αυτό όμως δεν τους κάνει και ειδήμονες ή έστω σχετικούς με την πραγματικότητά μας.

Μπορεί τώρα ο τρίτης γενιάς Έλληνας από τη Μελβούρνη να αποφασίσει για τον Μήτσο από τα Δριμίγκλαβα;

Τι ξέρει από Αλογοσκούφη, δομημένα ομόλογα και υπεύθυνους και σοβαρούς κυβερνήτες; Τίποτε, και είναι πιθανόν να μη θέλει να ξέρει, και καλά κάνει. Έχει τα δικά του προβλήματα ο άνθρωπος, τον δικό του αγώνα.

Θα αποφασίζει κάποιος που δεν ζει στην Ελλάδα, για το πώς θα ζει ο Έλληνας.

Τι είπατε; Ότι αυτό γίνεται χρόνια τώρα και μάλιστα από μη Έλληνες;

Ε! είστε αδιόρθωτα ταραχοποιά στοιχεία, δια να μην είπω και κομμουνισταί και χαλάσει ο στόμας μου.

Περισσότερα

Είναι αποφασισμένος να ολοκληρώσει

Πέφτει και ο τελευταίος φερετζές της κυβέρνησης, καθώς στην τελευταία δημοσκόπηση που έγινε για λογαριασμό του ΕΘΝΟΥΣ της Κυριακής, στο ερώτημα ποιος είναι καταλληλότερος για πρωθυπουργός, ο κ. Παπανδρέου ξεπέρασε τον κανένα, και απειλεί την συνεχή πρωτιά του κ. Καραμανλή, αφού τον έφτασε στη μιάμιση μονάδα.

41,6% ο υπεύθυνος και σοβαρός, 40,1% ο αφήστε και σε μένα το τιμόνι ρε παιδιά.

Πάντως ο πρωθυπουργός διασκέδασε τις ανησυχίες μας περί την κούρασή του, και συνεχίζει σεμνά και ταπεινά το έργο του, όπως μας διαβεβαίωσε από τη Ζάκυνθο.

Δυστυχώς, είναι αποφασισμένος να ολοκληρώσει κι' αυτός. Και σας έλεγα μη τον ξυπνάτε, εσείς επιμένατε.

Συνεχίστε μπρούμυτα, μέχρι να ολοκληρώσει η κυβέρνηση.


Με το συμπάθειο κύριε πρωθυπουργέ

"Είμαι αποφασισμένος να προχωρήσω σταθερά στο δρόμο της ευθύνης", δήλωσε από τη Ζάκυνθο ο κ. Καραμανλής, και όλη η Ελλάδα ανάσανε με ανακούφιση.

Μια εβδομάδα κρεμόμασταν από τα χείλη του κάθε πολιτευτή, βουλευτή, καμαριέρας, μπάτλερ, για να μάθουμε:

Είναι κουρασμένος ο πρωθυπουργός ή δεν είναι; Ζεί ο βασιλιάς Αλέξανδρος ή υπεύθυνα και σοβαρά, σεμνά και ταπεινά, κάηκε στο ζέσταμα;

"Είμαι αποφασισμένος να προχωρήσω σταθερά στο δρόμο της ευθύνης" , είπε ο πρωθυπουργός. "Στο δρόμο που πίστεψα και πιστεύω, για το καλό της πατρίδας μας, στο δρόμο που μαζί συμφωνήσαμε" συνέχισε.

Με το συμπάθειο κύριε πρωθυπουργέ, αλλά δεν θυμάμαι ποτέ να συμφωνήσαμε για τον διπλασιασμό του εξωτερικού χρέους της χώρας, εκτός αν δεν θυμάμαι καλά.

Αυτό στο οποίο είχαμε συμφωνήσει, ήταν ότι μέχρι σήμερα θα είχατε μειώσει -αφού με την επανίδρυση θα εξοικονομούσαμε 10,5 δις ετησίως- το εξωτερικό χρέος κατά ένα τρίτο.

Για να σας φρεσκάρω τη μνήμη, θα σας θυμίσω ότι το 2004 που αναλάβατε, το εξωτερικό μας χρέος ήταν 186 δις ευρώ, και σήμερα, μετά από 5 χρόνια υπεύθυνης και σοβαρής διακυβέρνησης, φτάνει τα σεμνά και ταπεινά 365 δις ευρώ, και το 2009 τρέχει ακόμη.

Κύριε πρωθυπουργέ, με όλο το θάρρος, εκτιμώ ότι έχουμε τελείως διαφορετικές απόψεις γύρω από την σοβαρότητα και την υπευθυνότητα.

Έτσι όπως πάμε, σε λίγο θα χρωστάμε και στον μπατζανάκη της Μιχαλούς.

Και καλά εσείς. Αν δεν επανεκλεγείτε, αν λέω, θα πάτε να διδάξετε στο πανεπιστήμιο όπου φοιτήσατε, το ΤΑΦΤ. Εμείς θα έχουμε το πρόβλημα ξέρετε, που σεμνά και ταπεινά ΤΑΦΤύνουμε.


Για τη φουκαριάρα τη γη μας

600.000 νοικοκυριά στη χώρα μας κατέβασαν τον γενικό, συμμετέχοντας στην παγκόσμια "Ώρα της γης", εκφράζοντας έτσι την αντίθεσή τους, στην καταστροή του περιβάλλοντος.

Η Ελλάδα αποδείχθηκε παγκόσμια πρωταθλήτρια σε συμμετοχή αναλογικά με τον πληθυσμό της, πράγμα που πρέπει να μας κάνει αρκετά περήφανους.

Ας συνεχίσουμε όμως, να μην αφήσουμε την συμμετοχή μας αυτή, να γίνει άλλοθι και κολυμπήθρα του Σιλωάμ, να μας τακτοποιήσει ηθικά δηλαδή ότι κάναμε κάτι για το περιβάλλον. Το πρόβλημα υφίσταται, οξύνεται καθημερινά, όσο δεν αλλάζουμε τις συνήθειές μας.

Σύμφωνα με τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Περιβάλλοντος, από το 1990 ως το 2005, η χώρα μας ήταν τρίτη στην αύξηση οικιακής κατανάλωσης ηλεκτρικού ρεύματος, ξεπερνώντας πολλές από τις βιομηχανικές χώρες της Ευρώπης.

Μειώνοντας την κατανάλωσή μας στα μέσα ευρωπαϊκά επίπεδα, θα απαλλάσσαμε την ατμόσφαιρα από χιλιάδες τόνους ρύπανσης, θα κάναμε οικονομία εμείς, ως πολίτες αλλά και η Ελλάδα, η οποία θα εξοικονομούσε περίπου 300 εκατομμύρια ευρώ το χρόνο.

Ο μόνος ζημιωμένος σε αυτή την περίπτωση θα ήταν ο διοικητής της ΔΕΗ που θα έχανε το μπόνους του.

Χμμμ. Δελεαστικό έστω και για αυτόν μόνο το λόγο.


Deja vu

Οι παππούδες μας, καλούνταν να ψηφίσουν κατά κύριο λόγο, ένα Καραμανλή ή έναν Παπανδρέου. (Οι υπόλοιποι ήταν στα ξερονήσια, δεν ψηφίζανε).

Μεταξύ Καραμανλή και Παπανδρέου ήταν οι επιλογές που είχαν και οι γονείς μας, το ίδιο και εμείς.

Σήμερα που τα παιδιά μας ψηφίζουν, καλούνται πάλι να διαλέξουν ανάμεσα στα δύο αυτά ονόματα.

Αυτοί, όταν αναλαμβάνουν την διακυβέρνηση της χώρας, καταρτίζουν υπουργικά συμβούλια, με ονόματα τόσο παλιά, όσο οι παππούδες μας.

Βαρβιτσιώτης, Μητσοτάκης, Παπαληγούρας, Αλευράς, Γεννηματά, Καλαντζάκου, Κεφαλογιάννη, Καλογιάννης και πάει λέγοντας.

Ακούγοντας όλα αυτά τα ονόματα, νομίζει κανείς ότι βρισκόμαστε 3 με 4 δεκαετίες πίσω, όσα περίπου χρόνια πίσω βρίσκεται η χώρα μας, στους περισσότερους τομείς, από τους Γερμανούς ας πούμε, τους Γάλλους ή τους Άγγλους, που δεν χρειάστηκε ποτέ να ξαναψηφίσουν κάποιον Αντενάουερ, κάποιον Ντε Γκώλ ή κάποιον Ουϊλσον.

Και διερωτώμαι ο άφρων: Αυτή η Ελλάδα κατοικείται από 10.000.000 ανίκανους, βλάκες και μέτριους;

Τόσα χρόνια δεν μας προέκυψε ένας, πέντε, τριακόσιοι Έλληνες που να μπορούν να αναλάβουν τις τύχες της χώρας, αλλάζοντας αυτό το κουρασμένο και κουραστικό συνάμα σύστημα;

Αυτήν την κοινοβουλευτική ολιγαρχία; Νισάφι πια.

Μιλάω με τον γιο μου για πολιτική και νομίζω πως ακούω τον πατέρα μου με τον παππού μου.


Μάγκες; Κάποτε τους λέγαμε κλεφταράδες

"Έχουν εξαντληθεί τα αποθέματα εμπιστοσύνης των Ελλήνων απέναντι στο πολιτικό σύστημα", γράφει ο Συνήγορος του Πολίτη στην ετήσια έκθεσή του.

"Αν και η κοινή γνώμη βομβαρδίζεται επί μίαν εικοσαετία συνεχώς με καταγγελίες για πολιτική διαφθορά, δεν επέρχεται καμία κάθαρση, καθώς οι παραδοσιακοί μηχανισμοί ελέγχου της εκτελεστικής εξουσίας, ο δικαστικός και κοινοβουλευτικός έλεγχος, δεν φαίνονται ικανοί να ανταποκριθούν στη συνταγματική τους αποστολή", προσθέτει και επισημαίνει ότι "η δικαστική εξουσία -με λίγες τιμητικές εξαιρέσεις από το Συμβούλιο της Επικρατείας και κάποιους μεμονωμένους εισαγγελείς- παρεμβαίνει με μεγάλη καθυστέρηση ή δεν παρεμβαίνει καν στις υποθέσεις αυτές".

Και όταν ο άλλος γνωρίζει εκ των προτέρων ότι θα κάνει την κουτσουκέλα και θα μείνει ατιμώρητος, γιατί να μην την κάνει; Την κάνει ο δίπλα και ο παραδίπλα. Γιατί όχι και αυτός;

Αλλάξαμε όμως και εμείς ως κοινωνία. Παλιά κάτι τέτοιους τους λέγαμε κλεφταράδες, αλήτες και δάγκες.

Σήμερα τους λέμε μάγκες.

Τους λέμε μάγκες ενώ κλέβουν από τις σπουδές των παιδιών μας, την περίθαλψη των γονιών μας, από την δημόσια περιουσία όλων μας, ενώ λεηλατούν μέρες και χρόνια της ζωής μας.

Τους λέμε μάγκες. Αφού εκεί έφτασε η ξεφτίλα μας, καλά μας κάνουν.

Μη λες κουβέντα. Σκάσε και πλήρωνε τις μαγκιές τους. Όταν θα απαιτήσουμε την πραγματική κάθαρση, τότε θα έρθει και το τέλος αυτής της σύγχρονης ελληνικής τραγωδίας μας.

Περισσότερα

Τους το λέγανε

Τους το λέγανε. Να πείς πως δεν τους το λέγανε, θα μπορούσες να δεχτείς -λέμε τώρα- την ανικανότητά τους να συντάξουν ένα προϋπολογισμό, που να έχει επαφή με την πραγματικότητα.

Τους το λέγανε οι κάμποι των προβληματικών καλλιεργειών, τα βουνά των δημοσίων χρεών και οι ραχούλες-Έβερεστ της διαφθοράς και της ρεμούλας.

Δεν γίνεται εν μέσω κρίσης, με την κατανάλωση μειωμένη κατά 30 με 40%, με διογκούμενο δημόσιο έλλειμμα και δημόσιο τομέα υπο διάλυση, εσύ να προσδοκάς αυξημένα έσοδα, σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά, που η ανάπτυξη έτρεχε με 4%.

Αυτό δεν είναι προσδοκία, είναι ευχολόγιο. Μπορεί και κάτι άλλο. Σχεδιασμός πάντως, και πολύ περισσότερο προϋπολογισμός, δεν είναι.

Αλλά τι περιμένεις; Ενώ γύρω το σύμπαν της αυταρέσκειας και αυτοϊκανοποίησης τους -ακόμα και αυτό- καταρρέει, αυτοί εδώ και μία εβδομάδα ασχολούνται με το αν και πόσο κουρασμένος είναι ο πρωθυπουργός.

Πάτε του ένα κανάτι νερό βρε παιδιά αν είναι κουρασμένος. Κι' αν δεν ξαποστάσει με αυτό, περιλούστε τον μπας και ξυπνήσει και θυμηθεί -άλλη προσδοκία αυτή- γιατί τον ψηφίσαμε τον νοικοκύρη.

Αυτό πια δεν είναι κράτος, είναι το σπίτι της μαντάμ Ορτάνς, που σημειωτέον, ήταν και ξύπνια και ξεκούραστη.

http://www.gaszappers.com/wp-content/uploads/2007/04/3-lazy-polar-bears.jpg

Βλέποντας και κάνοντας. Το νέο οικονομικό δόγμα.

Δεν πρόκειται να αυξηθεί ο Φ.Π.Α. -τουλάχιστον με αυτά που ισχύουν σήμερα, γιατί μέχρι αύριο τι να προβλέψεις, όταν το βλέποντας και κάνοντας, είναι το κυρίαρχο δόγμα στους σχεδιασμούς της κυβέρνησης.

Και γιατί να αυξηθεί τάχα; Μήπως το εισπράττουν; Από ότι αποδεικνύεται μέχρι σήμερα, Φ.Π.Α. πληρώνουν όσοι δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς.

Οι υπόλοιποι περιμένουν την αναδιάρθρωση του εξαρθρωμένου εισπρακτικού μηχανισμού του κράτους, όταν γίνει με το καλό, να κάνουν ένα συμβιβασμό όπως γίνεται σε ανάλογες περιπτώσεις, κι αν δεν λέγεται συμβιβασμός κάποιο όνομα θα βρουν να τον βαφτίσουν.

Σ' αυτά, οι κυβερνήσεις μας έχουν γίνει μανίτσες. Έχουν ξεπεράσει κι' εκείνους τους καλόγερους του μεσαίωνα, που βάφτιζαν στις νηστείες τα γουρουνόπουλα... φακές, και στέναζαν τα χοιροστάσια εν μέσω νηστειών βοήθειά μας.

Τέλος πάντων για την ώρα δεν αυξάνεται ο Φ.Π.Α.

Για την ώρα. Αύριο, βλέπουμε και κάνουμε. Ανάλογα τι τούμπες θα μας ζητήσει να κάνουμε η κακιά η κομισιόν.

Α! ναι. Και στις κωλοτούμπες είμαστε τυχεροί.

Έχουμε πολιτικούς που κάνουν τον Ταμπάκο να ωχριά. Και για την ταμπακέρα της μόνιμης μιζέριας του τόπου, σε παραπέμπουν στους προηγούμενους κατά κανόνα, που όταν θα έρθουν στα πράγματα θα μας παραπέμπουν σ’ αυτούς που τώρα κυβερνάνε.

http://www.steadyburn.net/wp-content/uploads/2008/12/lazy-cat5.jpg

Βρε μπες στο κόμμα να σωθείς έρμε...

Ο πρωθυπουργός περιέγραψε με σαφήνεια τις προϋποθέσεις, κάτω από τις οποίες μπορεί να ισχύσει το καθεστώς των ελαστικών εργασιακών σχέσεων.

Με την ίδια - ίσως και με περισσότερη- σαφήνεια οι βιομήχανοι του είπαν, ότι γράφουν αυτές τις προϋποθέσεις, όχι τον πρωθυπουργό, προς Θεού, στα παλαιότερα των μηχανημάτων και εργαλείων τους.

Κερδοφόρες επιχειρήσεις μειώνουν τις μέρες απασχόλησης εργαζομένων, προσβάλλουν την συλλογική σύμβαση, απολύουν όποιους διαμαρτύρονται ενώ πληρώνουν μειωμένους φόρους τα τελευταία χρόνια, με την προϋπόθεση αν όχι να αυξήσουν, να συντηρήσουν τις υπάρχουσες θέσεις εργασίας.

Τι κάνει το υπουργείο Εργασίας; Θα σας γελάσω και δεν είναι του χαρακτήρα μου.

Μείωσε λέει την ανεργία από 11,5% στο 7% βάσει των επίσημων στοιχείων, τα οποία προσμετρούν ως μη άνεργο αυτόν που εργάζεται και μία μόνο ώρα το μήνα.

Βέβαια αν είσαι κυβερνητικό λαμόγιο, δεν τρέχει τίποτε και με καμία ώρα εργασίας το μήνα, βολεύεσαι με μηνιάτικο ίσο με 130 μηνιαία επιδόματα ανεργίας, χώρια τα τυχερά του επαγγέλματος.

Βρε μπες στο κόμμα να σωθείς έρμε... που πας και μου ξεροσταλιάζεις στον Ο.Α.Ε.Δ.

Πανωλεθρίαμβος

Μπορεί κυβέρνηση να μην έχουμε μπόλικη, αλλά από αξιωματική αντιπολίτευση δεν πρέπει να έχουμε παράπονο. Στα καλάθια δεν χωρεί στα κοφίνια περισσεύει.

Σε ανηλεές σφυροκόπημα -σύμφωνα με τον αντιπολιτευόμενο τύπο- προχώρησε η κα Λούκα Κατσέλη, λέγοντας μεταξύ άλλων πως όταν γίνει κυβέρνηση το ΠΑΣΟΚ, θα απορρίψει τις απαιτήσεις της Ε.Ε. για εφαρμογή της ελαστικοποίησης των εργασιακών σχέσεων.

Ο νόμος αυτός βέβαια, ανήκει στην κυβέρνηση Σημίτη, πράγμα για το οποίο συνεχώς κατηγορεί το ΠΑΣΟΚ η Ν.Δ., η οποία τον εφαρμόζει, κατηγορούμενη για το λόγο αυτό, από το ΠΑΣΟΚ.

Τρεις λαλούν και δυο χορεύουν δηλαδή, ή αλλιώς μας έχουν για τελείως μακάκες.

Πάντως η κα Κατσέλη, δείχνει να έχει δίκιο όταν λέει ότι μόνο το επίτευγμα της κυβέρνησης στην οικονομία, είναι ότι μέσα σε πέντε χρόνια, την έθεσε δύο φορές υπό την επιτήρηση της Ε.Ε., και πως σε ότι αφορά την Ελλάδα, οι συστάσεις της τελευταίας λίγα έχουν να κάνουν με τη διεθνή κρίση, και περισσότερο αφορούν την αδυναμία της κυβέρνησης να εισπράξει φόρους και να μειώσει τις δαπάνες.

Να συμπεριφερθεί ως κυβέρνηση που ανέλαβε να νοικοκυρέψει τον τόπο δηλαδή.

Προσωπικά πιστεύω, ότι η αποτυχία της κυβέρνησης έγκειται στο ότι της τη λέει το ΠΑΣΟΚ της Ολυμπιάδας των 14 δις που γίνανε 42, του λαϊκού καπιταλισμού και του χρηματιστηριακού πανωλεθρίαμβου, που έτσι πρόχειρα μού’ ρχονται στο νου.

Τσου ρε Πάκη

Προκόπης Παυλόπουλος, σε δήλωσή του στην T.V.:

Η κυβέρνηση μπορεί να υπερηφανεύεται για 5 χρόνια σωστής οικονομικής πολιτικής.

Μάλιστα. Όταν σας λέω ότι τα άτομα είναι εκτός τόπου και χρόνου, εσείς μου λέτε πως είμαι εμπαθής και υποκινούμενος.

Αυτή ρε παιδιά δεν είναι κυβέρνηση. Είναι η χαρά των γελοιογράφων και των σκωπτικών εκπομπών.

Όχι, δεν έκανε τη δήλωσή του έξω από γραφείο του Ο.Α.Ε.Δ., ούτε από τμήμα πτωχεύσεων κάποιας εφορίας. Την έκανε ασφαλής από το γραφείο του, όπου μπορεί να χορεύει τσάμικο, χειροκροτούμενος από την υπουργική αυλή.

Όταν βγει έξω, αν βγει, -γιατί θέλει κότσια να βγεις και να πεις τέτοιες κοτσάνες εν μέσω ανέργων και δανειοληπτών- και μιλήσει με αυτούς που υφίστανται τις συνέπειες της σωστής οικονομικής πολιτικής τους, τότε θ' αρχίσει τον καρσιλαμά και τις κωλοτούμπες.

Το ίδιο περήφανος πιστεύω ότι θα είναι και για τις επιδόσεις του στο ζήτημα της δημόσιας ασφάλειας.

Τσου ρε Πάκη.

Τζιτζιμιντζικόντζιρας ο εραστής.

Εννέα μόνο από τα 28 δις που θα διατίθεντο για την ενίσχυση της ρευστότητας στην αγορά, έχουν μέχρι στιγμής διοχετευθεί από τις τράπεζες, πράγμα που ως ένα βαθμό εξηγεί την αναδουλειά και την στάση εμπορίου.

Βέβαια η κυβέρνηση ασκεί πιέσεις προς τις τράπεζες να επισπεύσουν τις διαδικασίες, αλλά οι κυβερνητικές πιέσεις προς το κεφάλαιο, έχουν τα αποτελέσματα που θα είχε η προσπάθεια να καταστήσει έγκυο έναν αρσενικό ελέφαντα, ο Τζίντζιρας, ο μίντζιρας, κι’ ο τζιτζιμιτζικόντζιρας.

Έχουν οριστεί πάντως κυβερνητικοί επίτροποι, οι οποίοι επιβλέπουν τη διαδικασία παροχεύτευσης ρευστού στην αγορά.

Λέγεται για πρώην διοικητή δημόσιου οργανισμού από τον οποίο έφυγε λόγω ανικανότητας, άλλος είναι αποτυχήσας να κατακτήσει το βουλευτικό αξίωμα πολιτευτής και πάει λέγοντας.

Πέσαν τα στελέχια πάνω από τα προβλήματά μας, όλα θα πάνε καλά. Εσύ σφίγγε το ζωνάρι. Σφίξ, κάνει καλό. Στους άλλους.

Σταμάτα να γεμίσω

Το έχουμε διαπιστώσει. Στις πραγματογνωμοσύνες οι πολιτικοί μας είναι τζιμάνια.

Τους παίρνει βέβαια λίγο καιρό είναι αλήθεια, αλλά κάλλιο αργά, παρά ποτέ. Τους παίρνει περισσότερο καιρό να αποφασίσουν βάσει των διαπιστώσεων που έχουν κάνει, κι' εδώ - ίσως - είναι που χαλάμε τις καρδιές μας.

Από το 2008 ήταν εμφανής η ραγδαία αύξηση της εγκληματικότητας, κατά το τέλος του χρόνου το πήρε χαμπάρι η κυβέρνηση -το παραδέχτηκε αν θέλετε- και από τότε ενώ το πρόβλημα γιγαντώνεται, αυτή ακόμα δεν ξεμπέρδεψε με τις αναδιαρθρώσεις. Σταμάτα να γεμίσω δηλαδή.

Το ότι μέχρι να ολοκληρώσει τις αναδιαρθρώσεις της η κυβέρνηση, μερικές δεκάδες ακόμη πολίτες θα δολοφονηθούν, θα πέσουν θύμα ληστείας ή κακοποίησης, μικρή σημασία έχουν για τους κρατούντες.

Η καλή δουλειά αργεί να γίνει, κι' άμα δε γίνει, δε χάθηκε ο κόσμος. Μόνο λίγες ζωές, κι' αυτές σε λαϊκές συνοικίες, θα χαθούν. Σιγά τον πολυέλαιο.

Περισσότερα

Αγάλλου Ελλάς

Τα χρηματιστήρια ανά τον κόσμο αντέδρασαν θετικά στα νέα μέτρα Ομπάμα, και οσονούπω τα γρανάζια της ελεύθερης οικονομίας θα επαναλειτουργήσουν, θέτοντας σε κίνηση τις χρυσές μασέλες του ελεύθερου ανταγωνισμού στις άνισες ευκαιρίες.

Στην Αγγλία και την Ισπανία βγάζουν τα σπίτια τους σε λοτταρία.

Η θωράκιση της εργασίας προκύπτει από την ελαστικοποίσή της και συ με τα νεύρα λάστιχο διερωτάσαι που θα φτάσει ο μπαγάσας ο Dow Jones.

Μέχρι στιγμής πάντως έχει φτάσει για τα καλά στην τσέπη σου και προχωρά ακάθεκτος προς σημεία της ανατομίας σου, που διαφύλασσες ως κόρην οφθαλμού μέχρι πρότινος.

Πίσω γορίλες.


Η χαρά των παπατζήδων


Χαράς ευαγγέλια για τα χρηματιστήρια όλου του κόσμου - άρα κάντε ένα καλό μπανάκι καλού κακού - μετά την ανακοίνωση της πρόθεσης της αμερικανικής κυβέρνησης, να αγοράσει τα τοξικά χρηματιστηριακά απόβλητα, σε συνεργασία με ιδιώτες επενδυτές.

Οι αγορές αναθάρρησαν -λένε τα σχετικά δελτία- σε τέτοιο βαθμό, ώστε να σημειωθούν άνοδοι ρεκόρ σε αρκετές περιπτώσεις.

Αυτό βέβαια που παραμένει αδιευκρίνιστο, είναι αν οι νέες πιένες του χρηματιστηρίου, αφορούν προϊόντα που δημιουργούν με τη σειρά τους νέα χρηματιστηριακά απόβλητα.

Μέσα σε όλο τον ορυμαγδό των τελευταίων μηνών για την κρίση και τα κακά golden boys, ακούστηκαν πολλές φωνές να μιλούν για την ανάγκη θωράκισης της κοινωνίας με θεσμούς, οι οποίοι στο μέλλον θα αποτρέπουν την αχαλίνωτη, αήθη κερδοσκοπία.
Θα αποτρέπουν την επανάληψη φαινομένων όπως αυτά που ζούμε τώρα -λέγε με κρίση- εκλογικεύοντας το χρηματιστηριακό παιχνίδι- λέγε με κουμάρι.

Τέτοιοι κανόνες όμως δεν θεσπίστηκαν μέχρι στιγμής τουλάχιστον, άρα θα μου επιτρέψετε να μη συμμεριστώ την χαρά των παπατζήδων, που είναι πολύ πιθανόν - έξις δευτέρα φύσις λένε - να επενδύσουν σε νέα χρηματιστηριακά τοξικά απόβλητα.

Γιατί άλλωστε να κωλώσουν; Θα υπάρχουν πάντοτε βλίτα που θα πληρώνουν τα απόβλητά τους.


Καραμπουζουκλήδες και καραμπουζούκηδες


Υπεύθυνης και σοβαρής κυβέρνησης το ανάγνωσμα, συνέχεια.

Στα 20 υπό είσπραξη δίς, βάλε 10 εσύ, γιατί από τότε που εκκρεμούν οι υποθέσεις, οι μισές εταρείες έχουν κλείσει, οι υπόλοιπες έχουν πτωχεύσει και οι ρέστες δεν υφίστανται πλέον, αφού τα αφεντικά τους έχουν αποδημήσει εις τς αιωνίους μονάς, ένθα ουκ εστί πόνος και έκτακτες εισφορές.

Στα 10 λοιπόν δίς, συμπεριλαμβάνονται και 3,5 από 50.000 επιχειρήσεις, οι οποίες διαπιστώθηκε ότι παίρνουν και δίνουν εικονικά τιμολόγια.

Ωραία, θα σκεφτεί κάποιος, τώρα που τους ξέρουμε, μπορούμε να πάρουμε τα λεφτά που χρωστάνε. Μπα; Από πότε αυτός που κλέβει το δημόσιο πληρώνει κι' όλας;

Αντίθετα, οι 50.000 αυτές επιχειρήσεις, δικαιούνται περαίωσης, σύμφωνα με τις εν ισχύ διατάξεις.

Πας λοιπόν, δίνεις 500 ευρώ και μην τον είδατε μην την απαντήσατε το Μήτσο το λεβέντη τον καραμπουζουκλή.

Μένουν βέβαια οι Κώτσοι, που θα καλύψουν για άλλη μια φορά, αυτοί και τα παιδιά τους, τα κατορθώματα του καραμπουζουκλή, ως είθισται να κάνουμε χρόνια τώρα εμείς οι καραμπουζούκηδες.


Ντινόπουλος ο αισιόδοξος


Αυτός ρε παιδιά, νομίζει ότι είναι ακόμη στην αντιπολίτευση και κυβερνάει το ΠΑΣΟΚ.

Έλεγε προχθές, αναφερόμενος στην αδυναμία της κυβέρνησης να συμμαζέψει το ασυμμάζευτο κράτος, που εξέθρεψε αυτή και ο "προαιώνιος εχθρός της", το ΠΑΣΟΚ:

Η αλήθεια είναι πως δεν κάναμε πολλά προς αυτή την κατεύθυνση, αλλά επί ΠΑΣΟΚ συνέχισε με τη γνωστή καραμέλα, για να καταλήξει: Από δω και πέρα όμως όλα αλλάζουν... μπλα, μπλα, μπλα... υπεύθυνα και σοβαρά.

Δηλαδή μέχρι σήμερα τι έκανε η κυβέρνηση; Το αγροτικό της; που κι' εκεί μπάχαλο το έκανε.

Κι' αν σου πήρε 5 χρόνια για να καταλάβεις ότι δεν έκανες πολλά πράγματα, τι με πείθει ότι στα τρία -λέμε τώρα- χρόνια διακυβέρνησης που απομένουνε, θα διορθώσεις ότι στράβωνες περισσότερο επί 5 χρόνια.

Μην απαντάς, ξέρω τι θα πεις.

Όταν ήταν το ΠΑΣΟΚ στα πράγματα....


Ρε συ, θα πλερώσεις για το κοινό - τους - καλό;


Πρέπει να πεισθεί ο Έλληνας πολίτης να μη φοροδιαφεύγει, και να αντιληφθεί ότι τα χρήματά του, πηγαίνουν για το κοινό καλό είπε ο τσάρος της Ελληνικής οικονομίας.

Συμφωνούμε απόλυτα.

Δεν θα πεισθεί όμως με καταχωρήσεις στον τύπο, και τηλεοπτικές επικλήσεις στον πατριωτισμό και το φιλότιμό του.

Θα πεισθεί όταν δει τους πολιτικούς ή τα λαμόγια τους να μη βάζουν ατιμώρητοι το χέρι στο μέλι, όταν η δωρεάν παιδεία δεν θα χρειάζεται μια υποθήκη για φροντιστήρια, η δημόσια περίθαλψη δεν θα καρκινοβατεί την στιγμή που μας στοιχίζει ο κούκος αηδόνι, και οι καταχραστές και επίορκοι λειτουργοί θα πηγαίνουν στα σπίτια τους, μετά την επιστροφή των κλεψιμαίικων και μια εκπαιδευτική εκδρομή στο Γεντί Κουλέ.

Θα πεισθεί όταν τα 20 δις της φοροδιαφυγής, θα μπούνε στον κρατικό κορβανά, και θα γυρίσουν πίσω στην κοινωνία, υπο μορφή σχολείων, νοσοκομείων, υποδομών, ασφάλειας.

Δεν μπορείτε εσαεί να του ζητάτε να χρηματοδοτεί τις κουτσουκέλες σας, και την αδυναμία σας να μοιράσετε σε δυό γαϊδούρια άχυρο.


Τώρα πες μου. Κοιμάσαι ή θυμάσαι;


Μάθατε τίποτε από το μέτωπο της μάχης του ΥΠΑΝ με το καρτέλ των καυσίμων;

Θυμάστε φαντάζομαι τον ΥΠΑΝ κ. Χατζηδάκη να προαναγγέλι την μετωπική του σύγκρουση με το καρτέλ του πετρελαίου, πριν από ένα μήνα.

Θυμάστε είπατε; Ξεχάστε το, γιατί είναι σίγουρο πως το ξέχασε και ο υπουργός.

Όλοι σ' αυτόν τον κόσμο φαίνεται, έχουμε μνήμη χρυσόψαρου, άλλωστε.

Αυτό είναι και το πρόβλημά μας όταν ψηφίζουμε, Ότι δεν θυμόμαστε πόσες φορές ξέχασαν αυτά που υποσχέθηκαν να θυμηθούν να εφαρμόσουν, όταν γίνουν κυβέρνηση.

Τώρα πες μου. Κοιμάσαι ή θυμάσαι;

Περισσότερα