Πρώτα υπογράφω για να σου περάσου(με)ν το χαλκά στη μύτη και μετά σε φωνάζω για καφέ, σχετική ενημέρωση και ανταλλαγή απόψεων επί των ειλημμένων αποφάσεων.
Η πρακτική αντίληψη για την διαβούλευση και τη συναίνεση.
Για ποιό πράγμα να συζητήσουμε; για το αν μου αρέσει ο χαλκάς, ο αρκουδιάρης κι' ο σκοπός που βαράει το ντέφι του, στον ρυθμό του οποίου οφείλω να χορεύω για αδιευκρίνιστο χρόνο;
Ή να συζητήσουμε για διαφορετική πορεία μέσα στο "μονόδρομο". Έχει σημασία πιά; Το πλοίο πήρε τη ρότα που οι αγορές υπαγόρευσαν δια μέσου οικονομικών "σπιτιών", τοκογλυφικών οργανισμών και οικονομικών διακυβερνήσεων. (Η κυβέρνηση γερο Λαδάς, το απαύγασμα της ελεύθερης αγοράς των υπόδουλων λαών).
Η αγωνία μας αυτούς τους μήνες, ήταν να αποκαταστήσουμε την αξιοπιστία μας στον Μαμμωνά, θυσιάζοντας σωρηδόν ανθρώπους για να πετύχουμε χαμηλότερη τοκογλυφία.
Κι' αφού τα μιλήσανε τα συμφωνήσανε και τα ψηφίσανε, για να συρθεί η χώρα και η νέα γενιά της σκλάβες στις αγορές, τώρα μέμφονται τα κόμματα της αριστεράς γιατί δεν θα βρίσκονται στη σημερινή νεκροψία, όπου κατόπιν εορτής η κυβέρνηση κάλεσε τους πολιτικούς αρχηγούς για ανταλλαγή απόψεων επι της κατάστασης.
Διαδικασία που κάνει πιο φαιδρή η υπερψήφιση στη Βουλή του δικαιώματος του εκάστοτε υπουργού οικονομικών, να υπογράφει ερήμην του κοινοβουλίου τις ποικιλλόμορφες δεσμεύσεις που η τρόϊκα μπορεί να του ζητήσει στα πλαίσια του προγράμματος στήριξης της ελληνικής οικονομίας, δια μέσου της αποσταθεροποίησης της ελληνικής κοινωνίας.
Ας μείνει και κάποιος εκτός αυτών των διαδικασιών. Η Ελλάδα τους χρειάζεται, ίσως περισσότερο από τους συναινετικούς, αυτή τη στιγμή που οι αγορές μπήκαν αφηνιασμένες στα σπίτια μας και ζητούν να μας "συνετίσουν" με το βούρδουλα.
Ιδού ο τσάρος.
Θα υπογράφει λοιπόν ο εκάστοτε Παπακωνσταντίνου ή Αλογοσκούφης δεσμευτικές συμφωνίες για την χώρα μας με την τρόϊκα, ερήμην του ελληνικού κοινοβουλίου.
Το οποίο πάντως υποχρεούται ο υπουργός -ενώ έχει υπογράψει- να ενημερώσει, να ζητήσει την άποψή του και να γίνει ανταλλαγή απόψεων στη Βουλή, επι τετελεσμένου. Δη-μο-κρα-τι-κό-τα-τον.
Αν αυτό δεν είναι κατάφωρη προσβολή του πολιτεύματος, εγώ να φάω τις κοτσίδες μου.
Και τους έχεις μετά να σου βγάζουν δεκάρικους λόγους περί σεβασμού ή ασέβειας προς το σύνταγμα, όταν οι ίδιοι το έχουν κάνει λάστιχο.
Το καταστρατηγούν για να κυβερνήσουν και το επικαλούνται για να πολιτευθούν... όπως πολιτεύονται.
Ένας άνθρωπος, εν προκειμένω ο κ. Παπακωνσταντίνου, θα έχει την υπερεξουσία να υπογράφει δεσμευτικές για τη χώρα συμβάσεις με την τρόϊκα, χωρίς προηγουμένως να ενημερώσει τη βουλή -και χωρίς φυσικά τη συγκατάθεσή της.
Ας αναφωνήσωμεν όλοι δια μιάς.
Ζήτω η Δημοκρατία, και χαρά στον που την χαίρεται, διότι εμείς ποσώς.
Εξηγήσου Γιώργη, αλλιώς πάνε μόνος σου.
Τι κοινό έχουμε οι ¨Ελληνες με τις γαλοπούλες; Μέχρι τα Χριστούγεννα τη βγάζουμε δεν τη βγάζουμε, λένε έγκυρες πηγές.
Μέχρι τα Χριστούγεννα απομένουν δύο τρίμηνα, και ποιος ξέρει τι θα υπογράψει εξ' ονόματός μας η κυβέρνηση στη διάρκεια των δύο αποτιμήσεων της τριάδας που θα παρακολουθεί στενά το έργο της κοινωνικής αποδόμησης της χώρας, και ανά τρίμηνο θα αποφασίζει για το αν χρειάζονται ή όχι νέα μέτρα, ώστε ο εξευτελισμός μας να γίνει τέλειος.
Καθώς δεν μπορούμε πλέον να κάνουμε αλλιώς, είναι ανεπίτρεπτο να χάσουμε αυτή την ευκαιρία που μας δίνεται να βάλουμε σε μία τάξη τον τόπο,
Δουλειά που έπρεπε να είχαμε κάνει πριν χρόνια, αλλά ας όψονται οι εκλογικοί (πανωλε)θρίαμβοι, με αντίτιμο μισό εκατομμύριο αργομισθίες στο δημόσιο. Τον Άγιο Παντελεήμονα κάθε λαμόγιου και ωχαδερφιστή.
Κατά εκεί πάμε Γιώργο; Αν πάμε κατά κει, πέστο να ξέρουμε. Μη μας πεις πάλι "πάμε" και βρεθούμε για μια νέα φορά να πηγαίνουμε με την όπισθεν, σε μια νέα αδιαπραγμάτευτη κόκκινη γραμμή, κάποιου νέου μονόδρομου.
Αν είναι έτσι, εγώ δεν έρχομαι. Πάνε μόνος σου.
Ακούς "πάμε"; Ρώτα "για που"
Ωρέ Μέντιο, όταν έλεγε ο πρωθυπουργός "πάμε" κλείνοντας τα προεκλογικά του σπότς, εσύ κατάλαβες πως μας έλεγε "πάμε στο Δ.Ν.Τ.";
Εγώ είχα καταλάβει, καθώς μας έλεγε πως υπήρχαν τα τάλληρα, πως θα οργώναμε τα Φάληρα, για φιλιά, ρετσίνες και λαϊκό τσατσά.
Και βρεθήκαμε υποζύγια εκ νέου, να οργώνουμε ένα χωράφι στέρφο σαν το τριχωτό της φαλακρής κεφαλής του Γκουσγκούνη, (της δικής μου μη εξαιρουμένης).
Αυτά μας είπες ωρέ Γιώργο; Ότι θα κουρεύουμε αυγά για να πουλάμε το μαλλί τους, κι' έτσι θα ξοφλήσουμε τον τοκογλύφο; Άλλα μας έλεγες, έχω μάρτυρες.
Μη μου συγχίζεσαι και μη μου κακιώνεις που έχω πρόβλημα προσαρμογής,.
Εύκολο το' χεις να ξεκινάς για γιορτή με φαγοπότια και στην πορεία να αντιλαμβάνεσαι ότι είσαι το κυρίως πιάτο;
Γι' αυτό σου λέω. Δωσ' μου λίγο καιρό να το χωνέψω πριν με χωνέψουν.
Μη με φάνε ασίτευτο. (Χάλανε τον άχαλο και τελειωμό δεν έχουν. Τα λιγούρια).
