Απειλεί(;) να φύγει ο Θόδωρας

Αρνείται λέει ο Θόδωρας να είναι πολίτης της χώρας της παπάρας.

Και γιατί δεν μας αδειάζει τη γωνιά; θα μπρούσε να πει κάποιος, αλλά θα ήταν σα να παίζαμε με τη φωτιά. Θα ήταν τεράστια εθνική απώλεια αν πραγματοποιούσε την απειλή του ο αντιπρόεδρος και μας άφηνε χωρίς τις καίριες παρεμβάσεις του, αυτές τις δύσκολες για τον τόπο στιγμες.

Δυσθεώρητο το μέγεθος τις απώλειας αν μέναμε -τέτοιες ώρες!- χωρίς τα σχόλια του Θόδωρα. Ποιός θα μας υπενθυμίζει π.χ. ότι μαζί τα φάγαμε; Και ποιός θα το γυρίζει απ' τον τσάμικο στον καλαματιανό, με πομφολυγικές πιρουέτες, όταν καλείται να απαντήσει πως γίνεται ενώ τα φάγαμε μαζί, να πεινάμε χώρια;

Κάποιοι κακεντρεχείς θα πούνε ότι αυτά -τα περι παπάρας- τα λέει, γιατί σιγά σιγά την παίρνει χαμπάρι ότι ο καιρός που οι παπαριές περνούσαν εκπνέει, οπότε -ακόμη και αυτός ο Θόδωρας- αντιλαμβάνεται ότι λόγω ανεργίας θα πρέπει να αναζητήσει άλλο παχνί.

Το δικό μας άλλωστε δεν παρουσιάζει πλέον κανένα πρακτικό ενδιαφέρον, ξεκοκκαλισμένο μέχρι τους μεντεσέδες, και μ' εμάς τους υπόλοιπους να τη σπάμε κι' από πάνω με τις παπαριές μας, στον αντιπρόεδρα.

Όπως και να' χει πάντως, όταν ο Θόδωρας μιλάει περί παπάρας, εγώ τον ακούω με θρησκευτική ευλάβεια. Ο άνθρωπος είναι βαθύς γνώστης και είμαι ο τελευταίος που θα θέσω σε αμφισβήτηση τις βαθυστόχαστες παπαριές του αντιπρόεδρου του Παπαριστάν.

Κι' εμείς πάντως Τεό, μη νομίζεις πως στριμωχνόμαστε για το ποιός θα μείνει τελευταίος για να κλείσει την πόρτα στο Παπαριστάν που βαράει φαλημέντο, επειδή ο κάθε παπάρας παριστάν' τον πολιτικό. (Και εμείς οι πιό παπάρες τον ψηφίζουμε).

Ώρα καλή στην πρύμνη σου Θόδωρα και να βλεπόμαστε σπανίως.

Περισσότερα

Γοτθικό χιούμορ και Γερνανική τεχνολογία.

Βραβείο απεικονίζον τέσσερα πράσ(σε)ινα άλογα, που τραβούν μία άμαξα με υπερήφανον αναβάτη, κραδαίνοντα το επίσης υπερήφανον λάβαρον της Μετά Μνημόνιον Αλήθειας, ο οποίος μαστιγώνει με χαρακτηριστική γοτθική λεπτότητα τα δύσμοιρα ζωντανά του Θεού -διότι βιάζεται να κερδίσει γωνιακό γραφείο εκ δεξιών του οξαποδώ- απένειμε ο σαράφης μας, στον άνθρωπό του στην Αθήνα.

Το παρέλαβε, περιχαρής για το χτύπημα στην πλάτη ο άνθρωπός μας και έσπευσε να το απονείμει σε εμάς, αναγνωρίζοντας τον συμβολισμό με την πρώτη ματιά.

Τα τέσσερα άλογα είναι προφανές ότι συμβολίζουν εξ αριστερών προς τα δεξιά –κατά πως πάμε- τον νέο, τον άνεργο, τον μικρομεσαίο, τον συνταξιούχο.

Το άρμα-κράτος που σέρνουν τα τέσσερα αλόγατα βρίσκεται κολλημένο στη λάσπη -λεπτομέρια η οποία δυστυχώς δεν απεικονίζεται στο βραβείο- δι΄αυτό και ο μόνιμος αναβάτης υποχρεούται -δεν θέλει αλλά τι να κάμει- να μαστιγώνει αλύπητα τα υποζύγια, ώστε να φτάσουμε -όσοι φτάσουμε- στην ώρα μας, για την καταβολή της επόμενης τοκογλυφικής δόσης.

Οι Γερμανοί αποδεικνύονται εσχάτως πολύ καλαμπουρτζήδες. Μας έχουν δροσίσει με τα καλά τους λόγια και του γοτθικού τακτ σχόλια των πολιτικών, των περιοδικών και διαφόρων ΜΜΕ της φίλης, συμμάχου και εταίρου, με αφορμή την κρίση.

Πραγματικά αισθάνομαι πολύ καλά που σε αυτή την δύσκολη για τον τόπο μου ώρα, έχω συμπαραστάτη μου έναν φίλο αυτής της αξίας.

Επειδή εμείς οι Έλληνες είμαστε τεμπέληδες, λαμόγια και εν γένει παλιοχαρακτήρες, όμως ματζίρηδες και τρακαδόροι -όρα επανορθώσεις- όπως εκείνοι δεν είμαστε, προτείνω του χρόνου στη ΔΕΘ να έχουμε την Γερμανία τιμώμενη χώρα.

Το περίπτερο να είναι αφιερωμένο στην Γερμανική τεχνολογία αιχμής -εκεί τους πονάει κι' εκεί μας κάνουν τον ενάμιση- όπου θα παρουσιάσουμε τα τελευταία επιτεύγματά της.

Θα παρουσιάσουμε το C4I για παράδειγμα, που ενώ δεν λειτούργησε ποτές, σήμερα δανειζόμαστε -όπως δανειζόμαστε- από τους Γερμανούς, για να τους αποπληρώσουμε τον ματρακά.

Θα μπορούσαμε επίσης να παρουσιάσουμε το νέο σύστημα στόχευσης του άρματος Leopard που παραλάβαμε και λέγεται πως εσένα βλέπει, εμένα κοιτάζει.

Κεντρικό έκθεμα θα πρέπει να είναι το παγκοσμίως πρωτότυπο υποβρύχιο που γέρνει και που μας διαβεβαίωσαν οι... μαστοράντζες ότι δεν πρόκειται να πνίξει τα παιδιά (τους).

Το κτίριο στο οποίο θα εκτεθούν αυτά τα αριστουργήματα της σύγχρονης γερμανικής τεχνολογικής σκέψης, να χτίσει Γερμανός αρχιτέκτονας με κλίση ανάλογη αυτής των υποβρυχίων, ώστε να υπάρχει μία στοίχιση και μια τάξη, πράγματα που γοήτευαν ανέκαθεν τους φίλους μας.

Στην μετώπη του κτιρίου να αναρτηθεί πινακίδα ευμεγέθης, η οποία θα γνωστοποιεί ότι εντός εκτίθενται "Γερνανικά προϊόντα αιχμής".

Να καλέσουμε δε τη Μέρκελ στα εγκαίνια της έκθεσης, όπου θα της χαρίσουμε αγαλματίδιο απεικονίζον το πείραμα των Ημισφαιρίων του Μαγδεμβούργου, όπου οκτώ άλογα -και όχι τέσσερα παρακαλώ- προσπάθησαν να αποκολλήσουν Γότθο τοκογλύφο-βεντούζα από την πλάτη δύσμοιρου, πλην όμως στάθηκε αδύνατο, για να τεκμηριωθεί και επιστημονικώς, ότι λιγούρης δεν αφήνει την κουτάλα, δε πα να τον βαράς με ματσακόνι.

Τι λέτε; θα αρέσει στον Πέτρο τον Γιόχαν και τον Φραντς το καλαμπούρι; Πιστεύω πως ναι. Το' χουν το χιούμορ στο αίμα τους.

Περισσότερα

Προϋποθέσεις

Για να εισπράξεις ΦΠΑ, πρέπει οπωσδήποτε να προηγηθεί αγοραπωλησία.

Για να γίνει αγοραπωλησία στις μέρες μας, επιβάλλεται να συμφωνήσουν επ' αυτού, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το ΔΝΤ, ο ΟΟΣΑ, ο κ. Τρισέ, ο κος Ρεν, η κα Μέρκελ και καμμιά πενηνταριά ακόμη "κεχαγιάδες" που εσχάτως μας προέκυψαν, της Σλοβακίας μη εξαιρουμένης.

Πρέπει πρώτα -όλοι αυτοί- να συμφωνήσουν, ότι ναι, μπορούμε ως έθνος να αγοράσουμε ένα ματσάκι μαϊντανό κι' ένα γιαούρτι 2% (αφού το 98% το χρωστάμε), υπό την προϋπόθεση βέβαια πως μια τέτοια καταναλωτική μας αποκοτιά, δεν θα φέρει σε δοκιμασία το ευρωπαϊκό –και όχι μόνο- τραπεζικό σύστημα.

Μετά πρέπει να βρούμε έναν έμπορο που να έχει περάσει τις συμπληγάδες των πέτσινων επιταγών, (50-50 να πάρεις τα λεφτά σου, όταν τα πάρεις), της ανύπαρκτης ή της τοκογλυφικής χρηματοδότησης, τα μπλόκα στην εθνική, τις απεργίες των τελωνειακών, τα εμπόδια του δύσθυμου -μην πω τίποτε βαρύτερο και χαλάσει ο στόμας μου- δημόσιου και όποιου άλλου εμπόδιου προκύψει, μετά τους προσεκτικούς "σκεδιασμούς" της εκάστοτε κυβέρνησης, που ακούραστα εκγυμνάζει μαθητευόμενους αλχημιστές, τα στελέχια της, στου κασίδη το κεφάλι.

Αφού ισχύσουν όλα τα παραπάνω, ο καταναλωτής των τριών κι' εξήντα -μείον 20%- θα μπορέσει να ψωνίσει και να καταβάλλει στο έμπορο τον σχετικό ΦΠΑ.

Στη συνέχεια, από την κατηγορία των εμπόρων, θα πρέπει να υπολογίσουμε μόνο το ποσοστό εκείνων που θα αποδώσουν -όπως οφείλουν- τον ΦΠΑ που έχουν εισπράξει.

Διότι οι υπόλοιποι όχι μόνο τον εισπράττουν και δεν τον καταβάλλουν, αλλά προσθέτουν περισσότερη πίεση στην δοκιμαζόμενη αγορά, με στρεβλώσεις στον ανταγωνισμό, πλαστά ισοζύγια και διάφορα άλλα τέτοια συνθηματικά που γνωρίζουν οι οικονομολόγοι και δε μας τα εξηγούν για να μη μελαγχολήσωμε έτι περαιτέρω.

Δηλαδή, για να εισπράξουμε ως κράτος τον ΦΠΑ που θα μας σώσει, πρέπει να ισχύουν καμμιά δεκαπενταριά προϋποθέσεις, οι οποίες σπανίζουν στην σημερινή πραγματικότητα της αγοράς, όσο σπανίζει αγοραστής με μετρητό και βάλε.

Αυτό ελπίζουμε να γίνει γρήγορα αντιληπτό από τους κυβερνώντες, διαφορετικά ελλοχεύει ο κίνδυνος να μείνουν αδιάθετα στα ράφια τα γιαούρτια 2%, με συνέπεια να χρησιμοποιηθούν –όχι πολύ- αργότερα, ως πυρομαχικά 100%.

Περισσότερα

Το κωλοσφούγγι ως τεκμήριο

Στην ανώτατη -για την ώρα- κατηγορία του Φ.Π.Α, θα υπαχθεί οσονούπω και το χαρτί υγείας, μαζί με το 30% των ειδών πρώτης ανάγκης που παίρνουν τον τιμαριθμικό ανήφορο, για το καλό μας και προς θρίαμβο του σοσιαλισμού σε βάρος της νεοφιλελεύθερης βαρβαρότητας.

Δίκαιη η φορολόγηση του κωλόχαρτου ως είδος πολυτελείας, αφού με τα νέα μέτρα του Τσάρεβιτς της οικονομίας (όπου Τσάρος η Τρόϊκα), όποιος τρώει ώστε να έχει την ανάγκη χρήσης του κωλοσφουγγίου, θα είναι σίγουρα έχων και ίσως παραέχων.

Επιβεβαιώνεται έτσι ο λαϊκός φιλόσοφος που είπε πως "αν τα σκατά είχαν αξία, οι φτωχοί δεν θα είχαν αφεδρώνες".

Παλιά λέγανε για τα αριστερά αναθεωρητικά κόμματα, ότι στη θέση του σφυροδρέπανου, έπρεπε να βάλουν το Black and Decker. Στην περίπτωση του ΠΑΣΟΚ, στη θέση του σοσιαλιστικού ήλιου καταλληλότερο έμβλημα θα ήταν το σολάριουμ.

Εμπρός λοιπόν στον έτσι που χάραξε ο τέτοιος και σφιξ, κάνει καλό στις τράπεζες.

Περισσότερα

Βασιβουζούκοι

Υπ΄όψιν Γ. Παπανδρέου
Διεύθυνση: Κάπου αλλού


Πριν ένα χρόνο, ως αρχηγός της τότε αξιωματικής αντιπολίτευσης, ζητούσατε απο τον μέγα μεταρρυθμιστή Κωστάκη Καραμανλή -τον επονομαζόμενο και Μουγγό- να διευκρινήσει αν θα επέλεγε τον σοσιαλισμό ή την βαρβαρότητα, εν όψει αποφάσεων για την "διαχείρηση" των αποκαϊδιών που άφησε στον τόπο η διακυβέρνηση των κομμάτων σας, την λήψη δηλαδή νέων μέτρων που θα έρχονταν να προστεθούν στα ήδη ληφθέντα αναποτελεσματικά... χιλιόμετρα των τάχα μου πολιτικών σας.

Το δίλημμα θέσατε και στον Έλληνα ψηφοφόρο, που έχοντας βαρεθεί να κάνει το πειραματόζωο στους μεταρρυθμιστικούς πειραματισμούς μιας ανεκδιήγητης κυβέρνησης ενός ράθυμου φαφλατά, σας τίμησε με την εμπιστοσύνη του στις εκλογές.

Σήμερα, με τη χώρα μου υπό τριπλή κατοχή χάριν των επιλογών σας, στο ίδιο ερώτημα σοσιαλισμός ή την βαρβαρότητα θα ήθελα την δική σας απάντηση πολυχρονεμένε μου Ταμερλάνε, τώρα που -ενδεχομένως- να είδατε πόσα απίδια πιάνει ο σάκκος.

Δούλος σας (δικός σας, καθώς και της Τρόϊκας, της Μέρκελ, της Ντόϊτσε Μπανκ, της Μούντυς και εσχάτως της ... Σλοβακίας).

Περισσότερα

Photo finish

Μάλλον είναι μια κούρσα. Εσύ και η μια και μοναδική ζωή σου, απέναντι στα όνειρα, τα σχέδια και τα προβλήματα που συνακόλουθα προκύπτουν, αφού no man is an island. Όλα τελειώνουν με το μοιραίο, κι' όλα κρίνονται σε photo finish, μόνο που είμαστε απόντες στην ανακόινωση του αποτελέσματος.

Περισσότερα

Imagine

(Του Βασίλη Καρδάση στην Ελευθεροτυπία)

Διεκδικούμε τη δημιουργία πάρκου ενώ την ίδια στιγμή απαξιώνουμε να ποτίσουμε το δένδρο του πεζοδρομίου μας.

Μια παράκρουση ιδεών και συντηρητικά μυαλά. Ενα μίζερο ρούχο που συνεχίζουν να μας το φοράνε. Κλεμμένες ιδέες και νοικιασμένα όνειρα.

Περιμένουμε τα πάντα από τους άλλους και τίποτα από εμάς. Ολα αυτά είναι η κρίση. Ενας ύπουλος επίπλαστος ιός που κινδυνεύει να γίνει επιδημία.

Imagine-Πολίτες Αγίου Δημητρίου

.... Στις μίζερες μέρες μας, όπου η τοπική αυτοδιοίκηση κυριαρχείται από χοντροκομμένους και άξεστους παραγοντάρες που διαθέτουν ταλέντο να πλασάρονται ως δήθεν επαΐοντες, με όχημα τη βαθιά φιλοσοφημένη σαχλαμάρα «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα», οι φίλοι από το Μπραχάμι, χωρίς ίχνος οίησης, δείχνουν ζωντάνια, δημιουργικότητα και τόλμη

ΟΤΑΝ και όποτε η ενασχόληση με την αυτοδιοίκηση υπακούει σε σκοπιμότητες προσωπικών φιλοδοξιών και προτεραιότητες κομματικών θριάμβων, τότε η 4ετία της δημοτικής αρχής καθίσταται ο επιθανάτιος ρόγχος της τοπικής κοινωνίας. Στο υφιστάμενο σύστημα ο δήμαρχος, οιονεί απόλυτος άρχων, είναι το κεντρικό πρόσωπο της δημοτικής διοίκησης. Ο πολλά υποσχόμενος υποψήφιος μετατρέπεται άρδην σε έναν δήμαρχο ανακόλουθο στα στοιχειώδη, ανήμπορο σε νεοτερισμούς, ανίκανο σε εμπνεύσεις, θιασώτη των γελοίων παρελάσεων, πιθηκίζοντα των τελετών, λάτρη των γάμων και μνημοσύνων των συμπολιτών. Επαίρεται για τα ελάχιστα, διατυμπανίζει τα αυτονόητα, καυχιέται για τα προφανή. Και όταν έρχονται τα δύσκολα, τότε πάντοτε ευθύνονται οι τρίτοι, το υπουργείο, ο νομάρχης, ο περιφερειάρχης, ο δασάρχης, ποτέ ο κυρ δήμαρχος.

ΟΙ ΔΗΜΟΙ και η διαχείρισή τους μπορεί να γίνουν πολύ απλή υπόθεση। Αρκεί ο επικεφαλής δήμαρχος να διαθέτει νουν και φαντασία, να επιλέγει συνεργάτες με γνώμονα τη δουλειά που πρέπει να γίνει κι όχι με κριτήριο την ισορροπία ανάμεσα στα κόμματα και την αρμονία με τις οικογενειοκρατικές παραδόσεις। Να θεωρεί ανάσα ζωής την επικοινωνία με τους πολίτες, όχι διαδικασία εξαπάτησης με στόχο την ικανοποίηση της αρρωστημένης φιλαρέσκειάς του. Να δραπετεύει από τα στερεότυπα που προκαλούν ανείπωτη μελαγχολία και συσσωρευμένη ανία, να διασκελίζει το άγνωστο, να προσεγγίζει το θεωρούμενο ανέφικτο........

(Ολόκληρο το άρθρο στο: http://www.enet.gr/?i=arthra-sthles.el.home&id=185410 )

Περισσότερα

Ιφιγένεια εν Θερμοπύλαις

"Προέχει η σωτηρία της Ελλάδος" μας είπε ο πρωθυπουργός και προκειμένου αυτός ο ιερός σκοπός να επιτευχθεί, πρέπει να θυσιάσουμε μερικά εκατομμύρια Έλληνες.

Δηλαδή τι είναι η Ελλάδα; Η γη και ο αέρας της; Μια γεωγραφική οντότητα; Ή το σύνολο των Ελλήνων; Να σώσουμε τα χωράφια μας, ναι, μα ποιοί θα τα οργώνουν;

Οι πατρίδες είναι οι άνθρωποί τους. Δεν νοείται σωτηρία τους μέσα από τον κοινωνικό θάνατο και την περιθωριοποίησή τους. Το ένα αναιρεί το άλλο.

Αν το νέο μας ταξίδι στηνΤροία των ελεύθερων αγορών των υπόδουλων λαών, απαιτεί κανα δυό εκατομμύρια Ιφιγένειες, να πάει να κουρεύεται. Θα κάτσω στις Θερμοπύλες μου.

Περισσότερα

Επιτέλους φως!

Μετά από χιλιάδες ώρες σιελόρροιας και επτά μήνες μαραθωνίων συνεδριάσεων, το σκάνδαλο της Siemens διελευκάνθηκε πλήρως. Αποφασισμένοι να βάλουν "το μαχαίρι στο κόκκαλο" και να "ματώσουν" οι πολιτικοί μας, έπεσαν με τα μούτρα (μονοί-ζυγοί, αυτοί και τα μισαδάκια τους) και άπλετο φως έπεσε, γύρω από το μοναδικό -όπως φάινεται- σκάνδαλο που πληγώνει τον τόπο.

Ψάχνανε για πολιτική συμμετοχή στην Ελλάδα και ανακάλυψαν λαυράκι international. Ένα... ντουλαπιτζή σε κάποιο "Bατραχονήσι" στις ΗΠΑ, που έλαβε 10.000 ευρώ από "ύποπτο" -να' χαμε να λέγαμε- λογαριασμό.

Μας λείπουν 300 δις, ένα πήρε ο Τσουκάτος, 200.000 ο Μαντέλης, 10.000 ο ντουλαπιτζής στο Frog Island, σύνολο 1.210.000. Λείπουν 299.998.790.000. Με ρυθμό 1.210.000 ανά χρόνο -του Τσουκάτου είχε βγεί από την εξεταστική της Ν.Δ.- θα χρειαστούμε 247.932 -και κάτι ψιλά- χρόνια για να βρούμε που πήγαν τα λεφτά.

Σημαδιακή ημερομηνία। Είναι τότε πάνω κάτω που θα πάρουμε σύνταξη ό,τι περσέψει.

Περισσότερα

Γκόιμ

"Τρώνε" ανθρώπους, αλλά δεν τρώνε γουρούνια. Ίσως γιατί δεν είναι καννίβαλοι.

Περισσότερα