Πρέπει να τηρήσουμε κατά γράμμα τις δεσμεύσεις τους, ώστε να "κλειδώσει" επιτέλους η πορεία σύγκλισής μας με την κατήφεια.

Περισσότερα

Όταν η ανεργία βαφτίζεται κινητικότητα, οι μακροχρόνια άνεργοι θεωρούνται υπερκινητικοί;

Περισσότερα

Χρόνος

Περισσότερα

Τσικλιντάν

Έχει σταματήσει να τους ακούει. Μήπως έχει σημασία; Πίσω από το ασταμάτητο μπούρου μπούρου στις οθόνες και τις ίδιες βλοσυρές φάτσες, βλέπει τους αρχικούς του φόβους να επαληθεύονται.

 Όσο και να θέλει να πιστέψει ότι είναι για το καλό της πατρίδας, να χάνει τα νιάτα της με καθημερινές αιμοπτύσεις στα τέσσερα σημεία, δεν του βγαίνει. Κι όταν χάνεις τέτοιο δυναμικό, διπλή η ζημιά.

Χάνεις πολίτες, που με την κατάρτιση το ταλέντο και την όρεξή τους, ξέρουν θέλουν και μπορούν να βγάλουν το κάρο μας από αυτό το ανακυκλούμενο success story.

Κι αφήνεις να χαθούν νιάτα, χώρα ασθενής που της έκοψαν τη μετάγγιση με σφρίγος και την κρατούν στη ζωή με οικονομικά φακιρικά, γενόσημα και πλάσμα αίματος τύπου 0 εις το πηλίκον.

Κάθε τόσο, ένα καινούριο μέτρο που πνίγει, «κλειδώνει». Ό,τι έχει αδικία, αδικία και αδικία, κλειδώνει. Κλειδώνουν σπίτια, επιχειρήσεις, ανεργία.

Ξεκλειδώνουν -είπα ξείπα- για να κλειδώσουν σφιχτότερα στη συνέχεια. Ανοίγουν για παράδειγμα στις -όχι τόσο σπάνιες- έκτακτες περιπτώσεις, όπου πρέπει να κλείσει νέα τρύπα, οφειλόμενη σε λάθος μαθηματικά αυτών που έχουν το κοντρόλ του ταμείου μας. Την κάτσαμε. Κλείδωσε.

Στόχος μας ένας σε κάθε σπίτι να έχει δουλειά, ώστε οι άλλοι με τα 490 ευρώ που θα πληρώνεται θα κάααααθονται. Κλείδωσε. Το σώσαμε κι αυτό. Τι άλλο έχει μείνει για σώσιμο; Οι αναπνοές. Πόσες ανάσες τη μέρα; Επί τόσο, τόσο, συν μια προσαύξηση επειδή έτσι γουστάρουμε, ορίστε ο λογαριασμός, περάστε από το γκισέ για τα περαιτέρω.

Φίλοι καλούνται να πληρώσουν τις μαθηματικές ταρζανιές των ξένων τσάρων και των εγχώριων τσάρεβιτς, με ποσά που θα σκεφτόσουν να τα επιβάλλεις στο Λουξεμβούργο, όχι στην ψωρογιώργαινα, φοραντώναινα. Κοιτάζουν τους λογαριασμούς και γελάνε από νεύρα.

Οι παπαγάλοι βγήκαν στο κλαρί. Είναι, λέει, για το καλό του τόπου να ρημάξει, ώστε μετά άμωμος, ανέστιος και μπατίρης να αναστηθεί και να ανέλθει στους ουρανούς της δυναμικής οικονομίας, της ανάπτυξης και –μη ξεχνιόμαστε!- της προοπτικής.

Κι έτσι, απ’ τα κόκαλα βγαλμένος, θα είναι ισότιμος παίκτης στην τοξική οικονομία των τσακαλιών.

Δεν τους ακούει πια, τα λόγια τους είναι ένα ματζίρικο εσχατολογικό μπουρμπούρ.

Καμιά φορά μόνο, πιάνει σκόρπιες λέξεις, συνήθως τις δυσοίωνες, γιατί τότε οι φωνές τους γίνονται πιο ευδιάκριτες, λες και προσπαθούν να σου καρφώσουν τη μιζέρια μονόδρομο στο κούτελο.

Έφτασε ν’ ακούει πως γίνεται επένδυση και αντί να χαίρεται, κουμπώνεται. Το ψάχνει δυό φορές. Είναι από συνήθεια έτοιμος να καταπιεί μια καταστροφή αμάσητη, αλλά την καλή είδηση τη φιλτράρει.

Τελικά θα γίνει ο ΤΑΠ ή θα έχει επιφυλάξεις το… Ούταρ Πραντές και θα χαλάσει κι εδώ η δουλειά; Το κλειδώσαμε;

Σκάσε και κολύμπα. Κολυμπάς; Φόρο για τα βατραχοπέδιλα. Δε φοράς; Πρόστιμο γιατί δεν φοράς βατραχοπέδιλα. Ο φόρος στα μπρατσάκια του μωρού ένα ευρώ. Για τα τρία μωρά χίλια ευρώ. Θα τα κρατήσεις όλα;

Τσικλιντάν!

Περισσότερα

Η μιζέρια ως μονόδρομος

Παραμένει άξιο απορίας πως γίνεται να περιμένεις να βγουν σωστές οι εκτιμήσεις σου, όταν έχουν βασιστεί σε προβλέψεις ενός «προγράμματος» που σύμφωνα με τους ανθρώπους(;) που το εκπόνησαν, είναι λάθος.

Αυτό μόνο η οικονομική μεταφυσική μπορεί να το απαντήσει, αυτή που σου λέει πως πρέπει να πεινάσεις για να φας, να πεθάνεις για να ζήσουν οι αγορές που έχουν ποντάρει στην δυστυχία σου.

Και οι εδώ εντολοδόχοι τους, να προσπαθούν να σε πείσουν πως είναι για καλό να αφήσεις το γονιό σου χωρίς φάρμακα, το παιδί σου χωρίς σχολείο και αύριο, το γείτονά σου χωρίς δουλειά, για να ηρεμήσουν οι «αγορές» την στιγμή που κερδίζουν από αυτή τη μιζέρια. Και στην επιβάλλουν γι' αυτό το λόγο. Επειδή κερδίζουν.

Αυτός άλλωστε είναι ο λόγος ύπαρξης αυτών των αγορών. Το κέρδος με κάθε θυσία των άλλων. Μονά ζυγά κερδίζουν.

Και έχεις τους εδώ, κάθε που 'ρχεται η τρόικα να τρέχουν αλλόφρονες και την τελευταία στιγμή –οι νοικοκυραίοι- να βρουν επιπλέον πόρους για να καλύψουν τις τρύπες που διαιωνίζουν την ομηρία μας και που ήταν γνωστό μήνες και χρόνια μπροστά πως θα προκύψουν.

- Με το παρδόν, δε μου πιτύχανε οι υπολογισμοί εμού του φτυχιούχου του LSE, οπότε ξηλώσου προνομιούχε άνεργε, υπέρ αναξιοπαθούντων τοκογλύφων, τσακαλιών, ορνέων και των ευρύτερων αντικοινωνικών δυνάμεων. ΄Ιτε λιμοκτονούντες υπέρ πυλώνων της ελεύθερης οικονομίας υπόδουλοι λαοί. Νυν υπέρ πάντων ο Αγών Μου.

Σου πετάνε και ένα «είναι μονόδρομος» αυτή η… πολιτική και πως δε γίνεται να αλλάξει αν θέλουμε να πληρωθούμε μισθούς και συντάξεις και μπλα μπλα μπλα, αμολάνε και πέντε μαϊντανούς -με άγνοια κινδύνου- να τρομάζουν τον κόσμο στα πάνελ και περιμένουμε τρεις μήνες μέχρι να ξανάρθουν οι φίλοι σύμμαχοι και εταίροι να μας πιούνε το αίμα.

Είναι τέτοια η αξία της… πολιτικής που ακολουθούμε, που θεωρούμε μονόδρομο -και συμβιβαζόμαστε με την εικόνα- Άνθρωποι να ψάχνουν σε κάδους σκουπιδιών για αποφάγια, παιδιά να λιποθυμούν, άρρωστοι να πεθαίνουν από… συνάχι και γέροι να ζητιανεύουν τον αγώνα μιας ζωής.

Τέτοια αριθμολαγνεία - τάχα μου πολιτική - να τη βράσω.

Όταν άνθρωποι πεθαίνουν από παθήσεις του 18ου αιώνα, όταν έφηβοι δεν μπορούν να ονειρεύονται, όταν πολίτες στην πιο παραγωγική τους ηλικία περνάνε στ' αζήτητα μιας οικονομίας που συσσωρεύει υπερκέρδη από τη μιζέρια και υπαγορεύει οικονομικές πολιτικές –αντί να συμβαίνει το αντίθετο- αυτό δεν είναι δρόμος προς την ανάκαμψη. Αυτό είναι αποδοχή της μιζέριας. Μονόδρομος προς το μεσαίωνα.

Μονόδρομος είναι η ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Μονόδρομος είναι η ελευθερία. Μονόδρομος είναι η κοινωνία να βοηθά τους βλαστούς της ν' ανθίσουν και να τους κρατήσει εδώ, για να την πάνε πιο μπροστά.

Μονόδρομος είναι η καλπάζουσα προς τα εμπρός κοινωνία να βοηθά αυτούς που δεν μπορούν να ακολουθήσουν τους ρυθμούς της, κι' όχι να τους αντιμετωπίζει σα βάρος. Μονόδρομος είναι η ανθρωπιά.

Τα άλλα είναι σοκάκια γύρω από την Τρούμπα τοξικών αγορών, όπου νταβατζήδες μαχαιροβγάλτες και άλλα λουλούδια, βγάζουν χώρες στη βίζιτα.

Περισσότερα

Τα πιο δημοφιλή "τιτιβίσματα" του 2012 στην Ελλάδα

Χιλιάδες νέοι χρήστες, εκατομμύρια Tweets, ενημέρωση, χιούμορ, καυγάδες και σπαρταριστές ατάκες περιελάμβανε ο κόσμος του ελληνικού Twitter το 2012!



http://news247.gr/eidiseis/afieromata/ta_pio_dhmofilh_titivismata_toy_2012_sthn_ellada.2059925.html

Περισσότερα

Φταίει ο ΣΥΡΙΖΑ

Δεν φταίει η καλπάζουσα ανεργία, το κομμένο ρεύμα στο σπίτι, οι άνεργοι –και παρ’ όλα αυτά- φορολογούμενοι γονείς, ο χωρίς φάρμακα παππούς, τα χωρίς θέρμανση σχολεία, τα χωρίς γιατρούς νοσοκομεία, ή η χωρίς αντίκρισμα πολιτική σιελόρροια…

Δεν φταίει η πολιτική που μας πάει κατά διαόλου, δεν είναι τα 1,7 εκατομμύρια άνεργοι, δεν είναι η αιμορραγία της Ελλάδας που σκορπάει στους πέντε ανέμους τα παιδιά της, δεν είναι το πιάτο στα τρία.

Δεν φταίει η πλήρης αναντιστοιχία προεκλογικών λόγων και κομματικής πρακτικής, ούτε ότι επί τρία χρόνια, παρά τους τόσους σωτήρες που πέρασαν και περνάνε, δεν έχουν κάνει ούτε ΜΙΑ σωστή πρόβλεψη.

Δεν φταίνε τα μέτρα που παίρνονται για να βγούμε από την κρίση και μας βυθίζουν περισσότερο σ΄ αυτήν, δεν είναι ότι γίναμε ο περίγελως του κόσμου, δεν είναι ότι μέσα στην κρίση η διαφθορά στη χώρα αυξάνεται, παρά τις εκ του μακρόθεν φοβέρες των κυβερνώντων.

Δεν φταίει πως για ό, τι τραβάμε κανείς δεν έχει λογοδοτήσει και ούτε φαίνεται πως κάτι τέτοιο θα γίνει τα επόμενα 472 χρόνια.

Δεν φταίει ότι άνθρωποι που δεν μπορούν να προβλέψουν τι θα γίνει την επόμενη εβδομάδα, σχεδιάζουν ερήμην σου το μέλλον σου για τα επόμενα τριάντα-σαράντα χρόνια.

Δεν φταίνε οι πολιτικοί που κυβέρνησαν και κυβερνούν(!) για την πολιτική τους, δεν φταίει ο επίορκος που παραμένει στη θέση του, δεν φταίει το λαμόγιο-στρατιώτης της παράταξης.

Δεν φταίνε οι αόρατες υπουργικές offshores, οι ¨χτενισμένες¨ λίστες των κλεφταράδων, η ατιμωρησία του άδικου.

Δεν φταίει ότι οι νέοι δεν μπορούν να ονειρευτούν.

Φταίει ο ΣΥΡΙΖΑ. 

Περισσότερα

Ο Πυρήνας της ύπαρξης

Το κάθισμα, μεταλλικός σκελετός και πλαστική ψάθα, στρίγγλισε κάτι στα κινέζικα καθώς ο Λάζος με όλα τα 120 κιλά του τεντώθηκε επάνω του λες κι’ ήταν ξαπλώστρα.

Ο Λάζος έπληττε. Έντεκα και κάτι πρωί Πέμπτης και κανείς πρόθυμος γύρω για συζήτηση. Δηλαδή για καυγά. Έτσι γινόταν σχεδόν πάντα. Άνοιγες κουβέντα μ’ ελόγου του; Σε καυγά θα τελείωνε. Εκτός αν συμφωνούσες μαζί του και δεν έβρισκε κάποιο λόγο να διαφωνήσει, επειδή ακριβώς συμφωνείς με τις διαφωνίες του.

Ο Λάζος ήταν από εκείνους που όταν τους μιλάς δεν σε κοιτάζουν, παρά καρφώνουν το βλέμμα στο πουθενά, κουνάνε το κεφάλι καταφατικά για να σε πείσουν ότι σ’ ακούνε, ενώ μέσα τους ασφυκτιούν τα μη, τα όχι και τα ναι μεν αλλά, που ψάχνουν μια παύση του συνομιλητή, για να ξεχυθούν χείμαρρος, τα ποτάμια της άρνησης.

Όση ώρα σε άφηνε να μιλήσεις, χτυπούσε με ανυπομονησία τα δάχτυλα στο μπράτσο του καθίσματος σα να μετρούσε τις συλλαβές σου, σα να συγχρονιζότανε για το ντου. Είχε ένα μα για κάθε συλλαβή, ένα όχι για κάθε λέξη κι ένα είσαι μαλάκας για κάθε ολοκληρωμένη -στο βαθμό που σε άφηνε να την ολοκληρώσεις- πρόταση.

Ευχάριστος τύπος, αν σκεφτείς ότι δεν τον ακούσαμε μέχρι στιγμής -χρόνια τώρα στο ίδιο στέκι- να κλάνει.

Όσοι επιχείρησαν να βγάλουν άκρη σε συζήτηση μαζί του, σύντομα εγκατέλειψαν τις ασκήσεις κοινωνικότητας, προσβεβλημένοι και με αρτηριακή πίεση στα όρια του μοιραίου. Ο μπάρμπα Αντώνης έτσι στράβωσε, λένε.

Χρόνια κομματάρχης ο Λάζος, είχε τον μπάρμπα Αντώνη στα πρωτοπαλίκαρά του. Ο τελευταίος καλός άνθρωπος, πίστεψε πως άνοιξαν επιτέλους οι δρόμοι που χάραξαν οι Κάποιοι και τους πήρε στην αρχή με χαρά, μέχρι που την πήρε χαμπάρι και αποτραβήχτηκε.

Με εγγόνια στα ξένα από την αναδουλειά, τι σκατά καλό κάναμε τόσα χρόνια στον τόπο; σκέφτηκε και υπέστειλε τη σημαία.

Ο Λάζος δεν είδε με καλό μάτι την αποστασιοποίηση του Αντώνη. Ο τόπος περνούσε κρίσιμες στιγμές, κινδύνευαν οι αργομισθίες. Το ίδιο και η παράταξη. Άλλωστε η Παράταξη είναι ο τόπος. Τέτοιοι εργάτες της Υπόθεσης είναι χρήσιμος φερετζές, αφού είναι τίμιοι, δουλευτάρηδες και με λόγο.

Έπεσε με το καλό με το άγριο, στάθηκε αδύνατο να μεταπείσει τον Αντώνη ο Λάζος. Στο τέλος του’ πε κανα δυό βαριές κουβέντες, πληγώθηκε στο φιλότιμο ο Αντώνης, έσκυψε το κεφάλι και τράβηξε για το σπίτι.

Μη μου ξαναμιλήσεις, είπε φεύγοντας και ο Λάζος έξυσε επιδεικτικά τον καβάλο του, αμήχανος από τη σιωπή που έπεσε στα γύρω τραπέζια.

«Μαλάκας» είπε φωναχτά. «Προσπαθώ να του ανοίξω τα μάτια κι’ αυτός μου λέει για ψευτιές και κλεψιές. Τι να κάνουμε αγόρι μου; Κυβερνάμε. Θα γίνουν και δυό τρεις κουτσουκέλες. Κοίτα τη μεγάλη εικόνα αγόρι μου. Κοίτα τη μεγάλη εικόνα…» είπε, ψάχνοντας μάταια γύρω για συγκατάνευση.

Την άλλη μέρα μάθαμε πως ο Αντώνης έπαθε εγκεφαλικό, «έχει στραβώσει το στόμα του» είπαν αυτοί που τον επισκέφτηκαν και πως «οι γιατροί είπαν πως υπάρχει περίπτωση να επανέλθει».

Στο καφέ πάντως δεν επανήλθε και καλά κάνει ο άνθρωπος γιατί ο Λάζος του τα’ χει μαζεμένα, που πήγε και έπαθε εγκεφαλικό μετά τον πολιτισμένο μονόλογο που είχαν, με αποτέλεσμα Αυτόν! Το Λάζο! να θεωρεί «ο μαλάκας ο κόσμος» υπεύθυνο, για την κακοτυχία του «παλιού φίλου και συναγωνιστή».

Τον παλιό φίλο και συναγωνιστή μπάρμπα Αντώνη πάντως, δεν τον επισκέφτηκε, ούτε ένα τηλεφώνημα δεν έκανε ο μπαγάσας για τα «περαστικά».

-Άρα ο Αντώνης είναι ακόμα ζωντανός, είπαμε με ανακούφιση, κάποιοι  γέλασαν και ο Λάζος μας κοίταξε βλοσυρά, γύρισε τον κώλο του κι έκλασε για πρώτη φορά σε ζωντανό κοινό. Ήταν μια μοσχαρίσια μεν, αλλά αδιόρατη ένδειξη ζωής. Πάμε καλά.

Έμεινε αμίλητος κοιτώντας αλλού, κουνώντας το κεφάλι του πάνω κάτω, σε συγχρονισμό με τα μπινελίκια που έριχνε από μέσα του. Δεν μας λείπει ο λόγος του Λάζου. Τον έχει αναλάβει πλέον για λογαριασμό του, ο πυρήνας της ύπαρξής του. Ο κώλος του. 

Περισσότερα

Ταυτόσημες έννοιες

"Το Ολυμπιακό χωριό έχει γεμίσει με ξυπόλητους Ελληνες αθλητές. Μόλις τους βλέπουμε κάνουμε τους μαλάκες, γιατί φοβόμαστε ότι θα μας ζητήσουν δανεικά" έγραψε στο tweeter η σημαιοφόρος της γερνανικής ολυμπιακής ομάδας, κάποια Κέλερ; Κέπλερ; θα σας γελάσω.

Η ίδια υποστηρίζει πως δεν είχε ποτέ λογαριασμό στο tweeter, ενώ την ίδια στιγμή η γερνανική ολυμπιακή ομοσπονδία εξέδιδε ανακοίνωση που έλεγε πως ο "ανύπαρκτος" λογαριασμός της, είχε τρυπηθεί από χάκερς και για τον λόγο αυτό τον έκλεισαν.

Πρόκειται για τη σοβαρή αντίδραση μιας κυρίας που έχει το θάρρος της γνώμης της. Παράλληλα μας δόθηκε πάλι η ευκαιρία, εκτός από το σπάνιας αισθητικής γοτθικό χιούμορ, να θαυμάσουμε για άλλη μια φορά τον περίφημο γερνανικό συντονισμό να κουτουλάει όταν προκύπτει κάτι απρόβλεπτο, κάποιο γεγονός που δεν πρόβλεψαν οι σχεδιαστές των υποβρυχίων της Πίζας.

Καλά κάνουν η σημαιοφόρος της γερνανικής ολυμπιακής ομάδας και οι συναθλητές της που αποφεύγουν τους Ελληνες αθλητές, όπως καλά κάνει ο κάθε τρακαδόρος, όταν αλλάζει δρόμο για να μην περάσει μπροστά από το σπίτι του μαλάκα που του δάνεισε -με το μαχαίρι στο λαιμό- και του πιο μαλάκα που δεν τα ζήτησε πίσω. 

Υπάρχει πάντα ο κίνδυνος να τους ζητήσουν πίσω τα δανεικά κι' αγύριστα και αντίθετα απ' όλα τα άλλα, σε αυτές τις περιπτώσεις η γερνανική συνέπεια πάει περίπατο.

Συνεπώς η φράση "μόλις τους βλέπουμε κάνουμε τους μαλάκες" είναι άστοχη κυρία μου. Μόλις τους βλέπετε, απλώς "κάνετε το Γερμανό". 

Αποδεικνύεται πάντως -ιδιαίτερα τελευταία- πως δεν χρειάζεται μεγαλύτερη προσπάθεια για να επιβεβαιώσετε το ταυτόσημο των εννοιών. Το εμπεδώσαμε.

Περισσότερα

Ωδή στον Ιονέσκο

* Άδωνις Γεωργιάδης: Είναι εξευτελιστικό ένας βουλευτής να παίρνει λεωφορεία. Σωστός ο... λαοπρόβλητος. Πάντως δεν είναι εξευτελιστικό να απολαμβάνει προνόμια που του πληρώνει ο Ελληνας που αγκομαχεί . (Άσε που ο τελευταίος έχει βαρύ χέρι και η καρπαζά είναι απείρως πιο εξευτελιστική από μια διαδρομή με λεωφορείο).

* Πρέπει, λέει το γκοβέρνο, να κάνουμε κι' άλλες θυσίες, για να πείσουμε τους... εταίρους μας ότι βρισκόμαστε στο σωστό λάθος δρόμο. 3.000 νεκροί, 1,5 εκατομμύρια άνεργοι και δυό γενιές στα αζήτητα. ΔΩΣΑΜΕ ΡΕ!

* Χθες οι "αγορές" απένειμαν εύσημα στην Ιρλανδία για την σωστή εφαρμογή του προγράμματος σταθερότητας, το οποίο όμως -οι ίδιες- "αγορές" θεώρησαν σε λάθος δρόμο. Έχω την -αμυδρή- εντύπωση πως μας δουλεύουν.

Περισσότερα