12.17.2013

Live από τη Λαϊκή

Χρονιάρες μέρες έρχονται. Περιμένω με ανυπομονησία τα ρεπορτάζ από τη Βαρβάκειο και το Καπάνι, λόγω των τελευταίων μεταρρυθμίσεων στα κριτήρια των δεικτών κατανάλωσης.

Έγινε δηλαδή γνωστό πως οι δείκτες σύγκρισης της κατανάλωσης κρίθηκε αναγκαίο να αναθεωρηθούν βάσει μνημονίου, επειδή είμαστε υπεραπασχολούμενοι τεμπελχανάδες και υποαμοιβόμενοι κοπρίτες και καλά να πάθουμε.

Μέτρο σύγκρισης με τις άλλες χρονιές δεν είναι πλέον οι τιμές της γαλοπούλας και της σκωταριάς, αλλά αυτές της θρούμπας, του σπαθόχορτου (που τσίμπησε λίγο σε σχέση με πέρσι, το παραδέχτηκε μέχρι και ο Pretender), της κουκουνάρας και του σανού με ονομασία προέλευσης.



Του σανού, που βάσει νέας απαίτησης φίλων εταίρων και συμμάχων, αντικαθιστά το σούσι ως εθνικό μας πιάτο.

Δυσκολία προέκυψε με τα νέα κριτήρια αξιολόγησης του βιοτικού επιπέδου, αφού στοιχεία παλιών ετών δεν υπάρχουν για σύγκριση, επειδή τα ¨τρόφιμα¨ αυτά έως πέρυσι, τα χρησιμοποιούσαμε για να παχαίνουμε τα ζωντανά, που παραδοσιακά την πληρώνουν τέτοιες μέρες.

Αναγκαία κρίθηκε η σύσταση του Παρατηρητήριου Τιμών Ζωοτροφών για την συλλογή των απαραίτητων στοιχείων.

Σύμφωνα με τις πρώτες ενδείξεις οι τιμές κρίθηκαν υψηλές, με αποτέλεσμα να επιβληθεί έκτακτη εισφορά στα μποστάνια και τις αυλές άνω των 2,17 τ.μ. με ζαρζαβατικά.

Η είδηση προκάλεσε αλυσιδωτές αντιδράσεις. Στη λαϊκή αγορά Κολοπετεινίτσας με το που τέλειωσαν τα φιρίκια Αγουλινίτσας, αντέδασε σπασμωδικά η Διεθνής της Χρηματαγοράς, κλονίστηκε ο δείκτης Mulele Mumboto της Δυτικής Ζάμπια, με συνέπεια νέα αύξηση του δικού μας χρέους.

Στο εσωτερικό, φανερές είναι οι επιφυλάξεις των καταναλωτών για το κόστος του γιορτινού τραπεζιού, (για όσους δεν έχουν ακόμη κάψει την επίπλωση του σπιτιού τους), ή του γιορτινού πατώματος, (για όσους ακόμη έχουν έστω τα σπίτια τους).

Ανήσυχοι είναι και οι χασάπηδες γιατί φέτος όλα τα ζωντανά φέξανε. Βλέπετε, το βάσει μνημονίου ¨ευθυγραμμισμένο, ευέλικτο, εξορθολογισμένο¨ διαιτολόγιό μας, συμπίπτει με αυτό των κατσικοπροβάτων, με αποτέλεσμα να ανέβει η ζήτηση και να ακριβύνουν οι περσινές ζωοτροφές και φετεινή εθνική δίαιτα.

Πολλοί παραγωγοί αναφέρουν πως βρίσκουν πιο συμφέρον να δίνουν στα ζωντανά από ένα τάληρο για να τρώνε σε all you can eat salad bars, παρά να αγοράσουν ένα δεμάτι σανό.

Κάτω από αυτές τις εξελίξεις, από τις αρχές του μήνα στην εξοχή και υπό τον αίθριο ουρανό, πλακώνονται κάτισχνοι καταναλωτές εναντίον συνασπισμένων πουλερικοαιγοπροβάτων, για δυό καντάρια άχυρο.

Αυτό το μπαΐρι ήταν του παππού μου υποστηρίζουν οι μεν. Ήταν και του παππού μας που φάγατε πρόπερσι βελάζουν οι δε. ¨Αυτό το χόρτο είναι δικό τους και δικό μας¨ παίζουν οι Locomondo και είναι το hit των Χριστουγέννων, για τις ανάγκες του οποίου θα κυκλοφορήσει και διασκευή σε δημοτικό.

Τσάμικος με ζουρνάδες και τσαμπούνες για την Ελλάδα και καρσιλαμάς ατζέμικος με ορχήστρα πνευστών για το εξωτερικό.

Την επιμέλεια της δημοτικής εκδοχής έχει ο πρώην αντιπρόεδρας που τέτοιες διασκευές τις κατέχει από την εποχή που τραγουδούσε στο κουτούκι του Γκένσερ.­

Περνάμε τώρα στην υπόλοιπη επικαιρότητα. Η κυβέρνηση ανακοίνωσε πως δεν προτίθεται να λάβει τα νέα μέτρα που πήρε ή πρόκειται να πάρει…

(rewrite)

8.07.2013

Προσδεθείτε, απογειωνόμαστε!

Ένα δύο, ένα δύο… φου…φου…

Σας ομιλεί ο κυβερνήτης του αεροσκάφους. Όπως έχω προβλέψει -από τον Απρίλιο- ¨καβατζάραμε τον Ιούνιο¨. Ακόμη και ο πιο κακόπιστος, μπορεί να το εξακριβώσει, διότι πιάσαμε Αύγουστο.

Πρόκειται καταφανώς για ένα ακόμη success story. H κυβέρνηση πάντως δεν επαναπαύεται στις δάφνες της και εργάζεται συντονισμένα για την έγκαιρη άφιξη του Σεπτέμβρη, που προβλέπεται να γίνει μέσα στις ημερομηνίες που ενέκρινε η τρόικα, μετά την τελευταία μας σκληρή διαπραγμάτευση.

Τα σχετικά υπομνήματα έχουν κατατεθεί εγκαίρως και πιστεύεται πως όλα θα εξελιχθούν ομαλά, κυρίως επειδή ο Σεπτέμβρης συμπίπτει συμπτωματικά να είναι και μήνας παχέων εισπρακτικών αγελάδων κι έχουμε φούριες.

Την στιγμή αυτή αγαπητοί επιβάτες, αφού ¨καβατζάραμε τον Ιούνιο¨, έχουμε μπει στον διάδρομο όπου θα τροχοδρομούμε Ιούλιο και Αύγουστο –για να πάρουμε πολλή φόρα- και να περάσουμε στην απογείωση του Σεπτεμβρίου, Θεού θέλοντος και Σόϊμπλε επιτρέποντος.

Φως φανάρι λοιπόν, το Σεπτέμβρη θα πετάμε στα 10.000 πόδια αέρος κοπανιστού, και θ’ αγναντεύουμε από ψηλά με το μετέωρο βλέμμα του λωλού, την απογείωση της ανάφτυξης. Σε το λέω, για να μη λες μετά πως δε σε το είπα.



Απογειωνόμαστε. Παρακαλούμε προσδεθείτε, μη καπνίζετε και μη λύσετε –ούτε για πλάκα- τη ζώνη αφελείας σας.

7.25.2013


Πρέπει να τηρήσουμε κατά γράμμα τις δεσμεύσεις τους, ώστε να "κλειδώσει" επιτέλους η πορεία σύγκλισής μας με την κατήφεια.

7.24.2013

Όταν η ανεργία βαφτίζεται κινητικότητα, οι μακροχρόνια άνεργοι θεωρούνται υπερκινητικοί;

7.05.2013

Χρόνος


7.01.2013

Τσικλιντάν



Έχει σταματήσει να τους ακούει. Μήπως έχει σημασία; Πίσω από το ασταμάτητο μπούρου μπούρου στις οθόνες και τις ίδιες βλοσυρές φάτσες, βλέπει τους αρχικούς του φόβους να επαληθεύονται.

 Όσο και να θέλει να πιστέψει ότι είναι για το καλό της πατρίδας, να χάνει τα νιάτα της με καθημερινές αιμοπτύσεις στα τέσσερα σημεία, δεν του βγαίνει. Κι όταν χάνεις τέτοιο δυναμικό, διπλή η ζημιά.

Χάνεις πολίτες, που με την κατάρτιση το ταλέντο και την όρεξή τους, ξέρουν θέλουν και μπορούν να βγάλουν το κάρο μας από αυτό το ανακυκλούμενο success story.

Κι αφήνεις να χαθούν νιάτα, χώρα ασθενής που της έκοψαν τη μετάγγιση με σφρίγος και την κρατούν στη ζωή με οικονομικά φακιρικά, γενόσημα και πλάσμα αίματος τύπου 0 εις το πηλίκον.

Κάθε τόσο, ένα καινούριο μέτρο που πνίγει, «κλειδώνει». Ό,τι έχει αδικία, αδικία και αδικία, κλειδώνει. Κλειδώνουν σπίτια, επιχειρήσεις, ανεργία.

Ξεκλειδώνουν -είπα ξείπα- για να κλειδώσουν σφιχτότερα στη συνέχεια. Ανοίγουν για παράδειγμα στις -όχι τόσο σπάνιες- έκτακτες περιπτώσεις, όπου πρέπει να κλείσει νέα τρύπα, οφειλόμενη σε λάθος μαθηματικά αυτών που έχουν το κοντρόλ του ταμείου μας. Την κάτσαμε. Κλείδωσε.

Στόχος μας ένας σε κάθε σπίτι να έχει δουλειά, ώστε οι άλλοι με τα 490 ευρώ που θα πληρώνεται θα κάααααθονται. Κλείδωσε. Το σώσαμε κι αυτό. Τι άλλο έχει μείνει για σώσιμο; Οι αναπνοές. Πόσες ανάσες τη μέρα; Επί τόσο, τόσο, συν μια προσαύξηση επειδή έτσι γουστάρουμε, ορίστε ο λογαριασμός, περάστε από το γκισέ για τα περαιτέρω.

Φίλοι καλούνται να πληρώσουν τις μαθηματικές ταρζανιές των ξένων τσάρων και των εγχώριων τσάρεβιτς, με ποσά που θα σκεφτόσουν να τα επιβάλλεις στο Λουξεμβούργο, όχι στην ψωρογιώργαινα, φοραντώναινα. Κοιτάζουν τους λογαριασμούς και γελάνε από νεύρα.

Οι παπαγάλοι βγήκαν στο κλαρί. Είναι, λέει, για το καλό του τόπου να ρημάξει, ώστε μετά άμωμος, ανέστιος και μπατίρης να αναστηθεί και να ανέλθει στους ουρανούς της δυναμικής οικονομίας, της ανάπτυξης και –μη ξεχνιόμαστε!- της προοπτικής.

Κι έτσι, απ’ τα κόκαλα βγαλμένος, θα είναι ισότιμος παίκτης στην τοξική οικονομία των τσακαλιών.

Δεν τους ακούει πια, τα λόγια τους είναι ένα ματζίρικο εσχατολογικό μπουρμπούρ.

Καμιά φορά μόνο, πιάνει σκόρπιες λέξεις, συνήθως τις δυσοίωνες, γιατί τότε οι φωνές τους γίνονται πιο ευδιάκριτες, λες και προσπαθούν να σου καρφώσουν τη μιζέρια μονόδρομο στο κούτελο.

Έφτασε ν’ ακούει πως γίνεται επένδυση και αντί να χαίρεται, κουμπώνεται. Το ψάχνει δυό φορές. Είναι από συνήθεια έτοιμος να καταπιεί μια καταστροφή αμάσητη, αλλά την καλή είδηση τη φιλτράρει.

Τελικά θα γίνει ο ΤΑΠ ή θα έχει επιφυλάξεις το… Ούταρ Πραντές και θα χαλάσει κι εδώ η δουλειά; Το κλειδώσαμε;

Σκάσε και κολύμπα. Κολυμπάς; Φόρο για τα βατραχοπέδιλα. Δε φοράς; Πρόστιμο γιατί δεν φοράς βατραχοπέδιλα. Ο φόρος στα μπρατσάκια του μωρού ένα ευρώ. Για τα τρία μωρά χίλια ευρώ. Θα τα κρατήσεις όλα;

Τσικλιντάν!


4.04.2013

Η μιζέρια ως μονόδρομος


Παραμένει άξιο απορίας πως γίνεται να περιμένεις να βγουν σωστές οι εκτιμήσεις σου, όταν έχουν βασιστεί σε προβλέψεις ενός «προγράμματος» που σύμφωνα με τους ανθρώπους(;) που το εκπόνησαν, είναι λάθος.

Αυτό μόνο η οικονομική μεταφυσική μπορεί να το απαντήσει, αυτή που σου λέει πως πρέπει να πεινάσεις για να φας, να πεθάνεις για να ζήσουν οι αγορές που έχουν ποντάρει στην δυστυχία σου.

Και οι εδώ εντολοδόχοι τους, να προσπαθούν να σε πείσουν πως είναι για καλό να αφήσεις το γονιό σου χωρίς φάρμακα, το παιδί σου χωρίς σχολείο και αύριο, το γείτονά σου χωρίς δουλειά, για να ηρεμήσουν οι «αγορές» την στιγμή που κερδίζουν από αυτή τη μιζέρια. Και στην επιβάλλουν γι' αυτό το λόγο. Επειδή κερδίζουν.

Αυτός άλλωστε είναι ο λόγος ύπαρξης αυτών των αγορών. Το κέρδος με κάθε θυσία των άλλων. Μονά ζυγά κερδίζουν.

Και έχεις τους εδώ, κάθε που 'ρχεται η τρόικα να τρέχουν αλλόφρονες και την τελευταία στιγμή –οι νοικοκυραίοι- να βρουν επιπλέον πόρους για να καλύψουν τις τρύπες που διαιωνίζουν την ομηρία μας και που ήταν γνωστό μήνες και χρόνια μπροστά πως θα προκύψουν.

- Με το παρδόν, δε μου πιτύχανε οι υπολογισμοί εμού του φτυχιούχου του LSE, οπότε ξηλώσου προνομιούχε άνεργε, υπέρ αναξιοπαθούντων τοκογλύφων, τσακαλιών, ορνέων και των ευρύτερων αντικοινωνικών δυνάμεων. ΄Ιτε λιμοκτονούντες υπέρ πυλώνων της ελεύθερης οικονομίας υπόδουλοι λαοί. Νυν υπέρ πάντων ο Αγών Μου.

Σου πετάνε και ένα «είναι μονόδρομος» αυτή η… πολιτική και πως δε γίνεται να αλλάξει αν θέλουμε να πληρωθούμε μισθούς και συντάξεις και μπλα μπλα μπλα, αμολάνε και πέντε μαϊντανούς -με άγνοια κινδύνου- να τρομάζουν τον κόσμο στα πάνελ και περιμένουμε τρεις μήνες μέχρι να ξανάρθουν οι φίλοι σύμμαχοι και εταίροι να μας πιούνε το αίμα.

Είναι τέτοια η αξία της… πολιτικής που ακολουθούμε, που θεωρούμε μονόδρομο -και συμβιβαζόμαστε με την εικόνα- Άνθρωποι να ψάχνουν σε κάδους σκουπιδιών για αποφάγια, παιδιά να λιποθυμούν, άρρωστοι να πεθαίνουν από… συνάχι και γέροι να ζητιανεύουν τον αγώνα μιας ζωής.

Τέτοια αριθμολαγνεία - τάχα μου πολιτική - να τη βράσω.

Όταν άνθρωποι πεθαίνουν από παθήσεις του 18ου αιώνα, όταν έφηβοι δεν μπορούν να ονειρεύονται, όταν πολίτες στην πιο παραγωγική τους ηλικία περνάνε στ' αζήτητα μιας οικονομίας που συσσωρεύει υπερκέρδη από τη μιζέρια και υπαγορεύει οικονομικές πολιτικές –αντί να συμβαίνει το αντίθετο- αυτό δεν είναι δρόμος προς την ανάκαμψη. Αυτό είναι αποδοχή της μιζέριας. Μονόδρομος προς το μεσαίωνα.

Μονόδρομος είναι η ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Μονόδρομος είναι η ελευθερία. Μονόδρομος είναι η κοινωνία να βοηθά τους βλαστούς της ν' ανθίσουν και να τους κρατήσει εδώ, για να την πάνε πιο μπροστά.

Μονόδρομος είναι η καλπάζουσα προς τα εμπρός κοινωνία να βοηθά αυτούς που δεν μπορούν να ακολουθήσουν τους ρυθμούς της, κι' όχι να τους αντιμετωπίζει σα βάρος. Μονόδρομος είναι η ανθρωπιά.

Τα άλλα είναι σοκάκια γύρω από την Τρούμπα τοξικών αγορών, όπου νταβατζήδες μαχαιροβγάλτες και άλλα λουλούδια, βγάζουν χώρες στη βίζιτα.

12.23.2012

Τα πιο δημοφιλή "τιτιβίσματα" του 2012 στην Ελλάδα

Χιλιάδες νέοι χρήστες, εκατομμύρια Tweets, ενημέρωση, χιούμορ, καυγάδες και σπαρταριστές ατάκες περιελάμβανε ο κόσμος του ελληνικού Twitter το 2012!



http://news247.gr/eidiseis/afieromata/ta_pio_dhmofilh_titivismata_toy_2012_sthn_ellada.2059925.html

12.06.2012

Φταίει ο ΣΥΡΙΖΑ


Δεν φταίει η καλπάζουσα ανεργία, το κομμένο ρεύμα στο σπίτι, οι άνεργοι –και παρ’ όλα αυτά- φορολογούμενοι γονείς, ο χωρίς φάρμακα παππούς, τα χωρίς θέρμανση σχολεία, τα χωρίς γιατρούς νοσοκομεία, ή η χωρίς αντίκρισμα πολιτική σιελόρροια…

Δεν φταίει η πολιτική που μας πάει κατά διαόλου, δεν είναι τα 1,7 εκατομμύρια άνεργοι, δεν είναι η αιμορραγία της Ελλάδας που σκορπάει στους πέντε ανέμους τα παιδιά της, δεν είναι το πιάτο στα τρία.

Δεν φταίει η πλήρης αναντιστοιχία προεκλογικών λόγων και κομματικής πρακτικής, ούτε ότι επί τρία χρόνια, παρά τους τόσους σωτήρες που πέρασαν και περνάνε, δεν έχουν κάνει ούτε ΜΙΑ σωστή πρόβλεψη.

Δεν φταίνε τα μέτρα που παίρνονται για να βγούμε από την κρίση και μας βυθίζουν περισσότερο σ΄ αυτήν, δεν είναι ότι γίναμε ο περίγελως του κόσμου, δεν είναι ότι μέσα στην κρίση η διαφθορά στη χώρα αυξάνεται, παρά τις εκ του μακρόθεν φοβέρες των κυβερνώντων.

Δεν φταίει πως για ό, τι τραβάμε κανείς δεν έχει λογοδοτήσει και ούτε φαίνεται πως κάτι τέτοιο θα γίνει τα επόμενα 472 χρόνια.

Δεν φταίει ότι άνθρωποι που δεν μπορούν να προβλέψουν τι θα γίνει την επόμενη εβδομάδα, σχεδιάζουν ερήμην σου το μέλλον σου για τα επόμενα τριάντα-σαράντα χρόνια.

Δεν φταίνε οι πολιτικοί που κυβέρνησαν και κυβερνούν(!) για την πολιτική τους, δεν φταίει ο επίορκος που παραμένει στη θέση του, δεν φταίει το λαμόγιο-στρατιώτης της παράταξης.

Δεν φταίνε οι αόρατες υπουργικές offshores, οι ¨χτενισμένες¨ λίστες των κλεφταράδων, η ατιμωρησία του άδικου.

Δεν φταίει ότι οι νέοι δεν μπορούν να ονειρευτούν.

Φταίει ο ΣΥΡΙΖΑ. 

8.23.2012

Ο Πυρήνας της ύπαρξης


Το κάθισμα, μεταλλικός σκελετός και πλαστική ψάθα, στρίγγλισε κάτι στα κινέζικα καθώς ο Λάζος με όλα τα 120 κιλά του τεντώθηκε επάνω του λες κι’ ήταν ξαπλώστρα.

Ο Λάζος έπληττε. Έντεκα και κάτι πρωί Πέμπτης και κανείς πρόθυμος γύρω για συζήτηση. Δηλαδή για καυγά. Έτσι γινόταν σχεδόν πάντα. Άνοιγες κουβέντα μ’ ελόγου του; Σε καυγά θα τελείωνε. Εκτός αν συμφωνούσες μαζί του και δεν έβρισκε κάποιο λόγο να διαφωνήσει, επειδή ακριβώς συμφωνείς με τις διαφωνίες του.

Ο Λάζος ήταν από εκείνους που όταν τους μιλάς δεν σε κοιτάζουν, παρά καρφώνουν το βλέμμα στο πουθενά, κουνάνε το κεφάλι καταφατικά για να σε πείσουν ότι σ’ ακούνε, ενώ μέσα τους ασφυκτιούν τα μη, τα όχι και τα ναι μεν αλλά, που ψάχνουν μια παύση του συνομιλητή, για να ξεχυθούν χείμαρρος, τα ποτάμια της άρνησης.

Όση ώρα σε άφηνε να μιλήσεις, χτυπούσε με ανυπομονησία τα δάχτυλα στο μπράτσο του καθίσματος σα να μετρούσε τις συλλαβές σου, σα να συγχρονιζότανε για το ντου. Είχε ένα μα για κάθε συλλαβή, ένα όχι για κάθε λέξη κι ένα είσαι μαλάκας για κάθε ολοκληρωμένη -στο βαθμό που σε άφηνε να την ολοκληρώσεις- πρόταση.

Ευχάριστος τύπος, αν σκεφτείς ότι δεν τον ακούσαμε μέχρι στιγμής -χρόνια τώρα στο ίδιο στέκι- να κλάνει.

Όσοι επιχείρησαν να βγάλουν άκρη σε συζήτηση μαζί του, σύντομα εγκατέλειψαν τις ασκήσεις κοινωνικότητας, προσβεβλημένοι και με αρτηριακή πίεση στα όρια του μοιραίου. Ο μπάρμπα Αντώνης έτσι στράβωσε, λένε.

Χρόνια κομματάρχης ο Λάζος, είχε τον μπάρμπα Αντώνη στα πρωτοπαλίκαρά του. Ο τελευταίος καλός άνθρωπος, πίστεψε πως άνοιξαν επιτέλους οι δρόμοι που χάραξαν οι Κάποιοι και τους πήρε στην αρχή με χαρά, μέχρι που την πήρε χαμπάρι και αποτραβήχτηκε.

Με εγγόνια στα ξένα από την αναδουλειά, τι σκατά καλό κάναμε τόσα χρόνια στον τόπο; σκέφτηκε και υπέστειλε τη σημαία.

Ο Λάζος δεν είδε με καλό μάτι την αποστασιοποίηση του Αντώνη. Ο τόπος περνούσε κρίσιμες στιγμές, κινδύνευαν οι αργομισθίες. Το ίδιο και η παράταξη. Άλλωστε η Παράταξη είναι ο τόπος. Τέτοιοι εργάτες της Υπόθεσης είναι χρήσιμος φερετζές, αφού είναι τίμιοι, δουλευτάρηδες και με λόγο.

Έπεσε με το καλό με το άγριο, στάθηκε αδύνατο να μεταπείσει τον Αντώνη ο Λάζος. Στο τέλος του’ πε κανα δυό βαριές κουβέντες, πληγώθηκε στο φιλότιμο ο Αντώνης, έσκυψε το κεφάλι και τράβηξε για το σπίτι.

Μη μου ξαναμιλήσεις, είπε φεύγοντας και ο Λάζος έξυσε επιδεικτικά τον καβάλο του, αμήχανος από τη σιωπή που έπεσε στα γύρω τραπέζια.

«Μαλάκας» είπε φωναχτά. «Προσπαθώ να του ανοίξω τα μάτια κι’ αυτός μου λέει για ψευτιές και κλεψιές. Τι να κάνουμε αγόρι μου; Κυβερνάμε. Θα γίνουν και δυό τρεις κουτσουκέλες. Κοίτα τη μεγάλη εικόνα αγόρι μου. Κοίτα τη μεγάλη εικόνα…» είπε, ψάχνοντας μάταια γύρω για συγκατάνευση.

Την άλλη μέρα μάθαμε πως ο Αντώνης έπαθε εγκεφαλικό, «έχει στραβώσει το στόμα του» είπαν αυτοί που τον επισκέφτηκαν και πως «οι γιατροί είπαν πως υπάρχει περίπτωση να επανέλθει».

Στο καφέ πάντως δεν επανήλθε και καλά κάνει ο άνθρωπος γιατί ο Λάζος του τα’ χει μαζεμένα, που πήγε και έπαθε εγκεφαλικό μετά τον πολιτισμένο μονόλογο που είχαν, με αποτέλεσμα Αυτόν! Το Λάζο! να θεωρεί «ο μαλάκας ο κόσμος» υπεύθυνο, για την κακοτυχία του «παλιού φίλου και συναγωνιστή».

Τον παλιό φίλο και συναγωνιστή μπάρμπα Αντώνη πάντως, δεν τον επισκέφτηκε, ούτε ένα τηλεφώνημα δεν έκανε ο μπαγάσας για τα «περαστικά».

-Άρα ο Αντώνης είναι ακόμα ζωντανός, είπαμε με ανακούφιση, κάποιοι  γέλασαν και ο Λάζος μας κοίταξε βλοσυρά, γύρισε τον κώλο του κι έκλασε για πρώτη φορά σε ζωντανό κοινό. Ήταν μια μοσχαρίσια μεν, αλλά αδιόρατη ένδειξη ζωής. Πάμε καλά.

Έμεινε αμίλητος κοιτώντας αλλού, κουνώντας το κεφάλι του πάνω κάτω, σε συγχρονισμό με τα μπινελίκια που έριχνε από μέσα του. Δεν μας λείπει ο λόγος του Λάζου. Τον έχει αναλάβει πλέον για λογαριασμό του, ο πυρήνας της ύπαρξής του. Ο κώλος του. 

7.29.2012

Ταυτόσημες έννοιες

"Το Ολυμπιακό χωριό έχει γεμίσει με ξυπόλητους Ελληνες αθλητές. Μόλις τους βλέπουμε κάνουμε τους μαλάκες, γιατί φοβόμαστε ότι θα μας ζητήσουν δανεικά" έγραψε στο tweeter η σημαιοφόρος της γερνανικής ολυμπιακής ομάδας, κάποια Κέλερ; Κέπλερ; θα σας γελάσω.

Η ίδια υποστηρίζει πως δεν είχε ποτέ λογαριασμό στο tweeter, ενώ την ίδια στιγμή η γερνανική ολυμπιακή ομοσπονδία εξέδιδε ανακοίνωση που έλεγε πως ο "ανύπαρκτος" λογαριασμός της, είχε τρυπηθεί από χάκερς και για τον λόγο αυτό τον έκλεισαν.

Πρόκειται για τη σοβαρή αντίδραση μιας κυρίας που έχει το θάρρος της γνώμης της. Παράλληλα μας δόθηκε πάλι η ευκαιρία, εκτός από το σπάνιας αισθητικής γοτθικό χιούμορ, να θαυμάσουμε για άλλη μια φορά τον περίφημο γερνανικό συντονισμό να κουτουλάει όταν προκύπτει κάτι απρόβλεπτο, κάποιο γεγονός που δεν πρόβλεψαν οι σχεδιαστές των υποβρυχίων της Πίζας.

Καλά κάνουν η σημαιοφόρος της γερνανικής ολυμπιακής ομάδας και οι συναθλητές της που αποφεύγουν τους Ελληνες αθλητές, όπως καλά κάνει ο κάθε τρακαδόρος, όταν αλλάζει δρόμο για να μην περάσει μπροστά από το σπίτι του μαλάκα που του δάνεισε -με το μαχαίρι στο λαιμό- και του πιο μαλάκα που δεν τα ζήτησε πίσω. 

Υπάρχει πάντα ο κίνδυνος να τους ζητήσουν πίσω τα δανεικά κι' αγύριστα και αντίθετα απ' όλα τα άλλα, σε αυτές τις περιπτώσεις η γερνανική συνέπεια πάει περίπατο.

Συνεπώς η φράση "μόλις τους βλέπουμε κάνουμε τους μαλάκες" είναι άστοχη κυρία μου. Μόλις τους βλέπετε, απλώς "κάνετε το Γερμανό". 

Αποδεικνύεται πάντως -ιδιαίτερα τελευταία- πως δεν χρειάζεται μεγαλύτερη προσπάθεια για να επιβεβαιώσετε το ταυτόσημο των εννοιών. Το εμπεδώσαμε.



7.13.2012

Ωδή στον Ιονέσκο

* Άδωνις Γεωργιάδης: Είναι εξευτελιστικό ένας βουλευτής να παίρνει λεωφορεία. Σωστός ο... λαοπρόβλητος. Πάντως δεν είναι εξευτελιστικό να απολαμβάνει προνόμια που του πληρώνει ο Ελληνας που αγκομαχεί . (Άσε που ο τελευταίος έχει βαρύ χέρι και η καρπαζά είναι απείρως πιο εξευτελιστική από μια διαδρομή με λεωφορείο).

* Πρέπει, λέει το γκοβέρνο, να κάνουμε κι' άλλες θυσίες, για να πείσουμε τους... εταίρους μας ότι βρισκόμαστε στο σωστό λάθος δρόμο. 3.000 νεκροί, 1,5 εκατομμύρια άνεργοι και δυό γενιές στα αζήτητα. ΔΩΣΑΜΕ ΡΕ!

* Χθες οι "αγορές" απένειμαν εύσημα στην Ιρλανδία για την σωστή εφαρμογή του προγράμματος σταθερότητας, το οποίο όμως -οι ίδιες- "αγορές" θεώρησαν σε λάθος δρόμο. Έχω την -αμυδρή- εντύπωση πως μας δουλεύουν.


7.12.2012

Στη χώρα της φαιδράς παλιοπαρέας


Μπορεί από διακυβέρνηση να μη σκαμπάζουν πολλά οι πολιτικοί μας, μπορεί με τις παλλινωδίες, την ατολμία και τα ανεξόφλητα γραμμάτια στην εκλογική τους πελατεία να μας έχουν στοιχίσει οι κούκοι αηδόνια, δεν μπορούμε ομως να παραβλέψουμε πως φροντίζουν καθημερινά την ψυχαγωγία μας.

Για παράδειγμα, ποιός δεν γελά -μέχρι δακρύων, κυριολεκτικά- όταν ακούει το κάθε κοτόπουλο που στέλνουμε για μάδημα στις Φριξέλλες, να μας διαβεβαιώνει ότι δεν πρόκειται να κάνει σπιθαμή πίσω από τις κόκκινες γραμμές που χάραξαν οι εντολείς του, εμείς(;) δηλαδή. Ποιός δεν λύνεται στα γέλια όταν ακούει πως "η κυβέρνηση τραβάει κόκκινη γραμμή" στους τοκογλύφους;

Αμ το άλλο; το ισοσκελισμένος προϋπολογισμός δεν σου ρίχνει το νεφρί;

Και σκέτο "προϋπολογισμό" όταν ακούς, δεν ξεκαρδίζεσαι; Το κυβέρνηση ευθύνης τι σου λέει; Καλόοοο! Να σε πω κι' ένα ακόμη; Αξιοκρατία. Καλό επίσης. Το άλλο με την ειλικρίνεια και που πρέπει ο λαός να μάθει την αλήθεια, το ξες; Δεν το ξες; χάνεις... Απορώ πως δεν το ξέρεις. Είναι πολύ παλιό.

Έχω κι' άλλο. Εξεταστική επιτροπή. Άπαιχτο! Το "θα χυθεί άπλετο φως" τι σου λέει; δεν έχει κάτι από Μελ Μπρουκς; Θες κι' άλλα μαζοχάρα μου;

"Πρώτη προτεραιότητα της κυβέρνησης είναι η ανακούφιση των ευπαθών ομάδων". Αυτό κι' αν είναι -μαύρο- χιούμορ. Για το σκοπό αυτό θα προκυρήξει διαγωνισμό για την προμήθεια καθικιών, καθώς τα υπάρχοντα στους κομματικούς στρατούς δεν επαρκούν για να καλύψουν τον αριθμό των χρειαζομένων... ανακούφιση. Βλέπεις οι τελευταίοι αυγάτισαν, παρά το γεγονός ότι στήθηκαν εγκαίρως πίσω από τις κόκκινες γραμμές που χάραξαν οι κότες.

Πρέπει να πεθάνουν οι συνταξιούχοι και οι μισθωτοί για να σωθούν οι μισθοί και οι συντάξεις, δεν θυμίζει Ιονέσκο; Όπως και το ότι για να σωθεί η Ελλάδα πρέπει να την ξεπουλήσουμε; Ή πως για να σωθεί η Ελλάδα πρέπει να πεθάνουν όσοι Έλληνες δεν έχουν μεταναστεύσει; Ιλαρότης! Τόσο γέλιο, σε καλό να μας βγει...

Έχω και κάτι καλά για το τέλος: Διαπραγματευτής Βενιζέλος, φιλολαϊκός Σαμαράς, αριστερή ΔΗΜ.ΑΡ, και Άδωνις. Δε λέω GAP γιατί είναι πολύ παλιό.

Δε θα πλήξουμε ποτέ, στη χώρα της φαιδράς παλιοπαρέας.

5.14.2012

Η εαρινή σύναξις των παπατζήδων



Έλα ρε Αλέξη, κάνε πέτρα την καρδιά, κλείσε τη μύτη σου και πιάσε στασίδι αριστερά της υψίστου τρόικας, αριστερός ψάλτης στην Ακολουθία υπέρ Σωτηρίας των Θεϊκών Αγορών και των κατά τόπους Ιερών Πολιτικών Γελαδιών τους.

Τον φάγαμε το γάιδαρο -με όοοολες τις κρυφές του χάρες- ρε Αλέξη, η ουρά μένει. Δώσε μας ένα φερετζέ να τους τελειώνουμε.




5.13.2012

Ρε άει σα πέρα..



Έχει πλάκα. Oι απερχόμενοι πιστεύουν πως εξιλεώνονται με πέτσινες συγγνώμες και την επίκληση των αναιμικών εκλογικών επιδόσεών τους.

Τους βλέπεις κορδωμένους στο γυαλί, πουκάμισα αδειανά -δεκαεπτά βασικοί μισθοί χώρια κρατήσεις, το κάθε κοστούμι- να σου λένε πως είμαστε πάτσι, επειδή δεν ψήφισες για μια ακόμη φορά, τον αυτοδύναμο αυτισμό τους.

Σου πετάνε ένα γενόσημο συγγνώμης και καθάρισαν με το νου τους. Ωραίος κι παστρικός τρόπος να αναλαμβάνεις τις ευθύνες σου. Σου λένε:

"Σε γελοιοποίησα παγκοσμίως, σε έβρισα, σου έκοψα τη ζωή στα δύο, έστειλα τα παιδιά σου γιουσουφάκια στον τοκογλύφο, και απαίτησα από τη μάνα σου να ζει λιγότερο, γιατί δεν φτάνουν -για τους δυό μας- τα λεφτά της σύνταξής της.. Νταξ μωρέ, ψιλοπαραφέρθηκα. Συγγνώμη. Έλα να στο κάνω μάκια να περάσει".

Και αφού προηγηθεί η τηλεοπτική αυτομαστίγωση με κίβδηλη μετάνοια και παραταξιακές κλάψες, σου ζητούν να εμπιστευτείς τους ίδιους, για να εφαρμόσουν την ίδια πολιτική που μας έφερε εδώ.

Σα να λέμε: πάει ένας αύριο στην τράπεζα, ζητά συγγνώμη που δεν είναι -πλέον- σε θέση να ανταποκριθεί στην αποπληρωμή των υποχρεώσεών του και γι' αυτό το λόγο, να πιστεύει πως είναι δικαιούχος νέου δανείου, επικαλούμενος τη... φερεγγυότητά του και την μακρόχρονη εμπειρία του στο παπατζιλίκι.

Τα άτομα αποτελούν εγγύηση. Μιλάμε για εθνικό πολιτικό κεφάλαιο το οποίο απορώ πως αφήνουμε αναξιοποίητο ρε αχάριστοι, άχρηστοι, τεμπέληδες, κλέφτες και Έλληνες.

Ρε άει σα πέρα..

4.19.2012


Θυμόταν τους ανθρώπους που θυσίασε, για να μείνει τελικά μισή ψυχή. Ένα προσωπικό Βερντέν. Κι' ήταν αυτός που φώναξε επίθεση...
Ύπνο πάντως, δεν έχασε.

4.18.2012

Στο καλό Μητσάρα


ΠΑΝΤΑ ΓΕΛΑΣΤΟΙ



Της νύχτας οι αμαρτωλοί και της αυγής οι μόνοι

θέλουν βαρύ ζεϊμπέκικο και νευρικό τιμόνι
σε τόπους τριγυρίζουνε σβησμένους απ' το χάρτη
για μια σταγόνα ουρανό για μιαν αγάπη σκάρτη



Όσοι με το Χάρο γίναν φίλοι
με τσιγάρο φεύγουνε στα χείλη
στα τρελά τους όνειρα δοσμένοι
πάντα γελαστοί, πάντα γελαστοί
πάντα γελαστοί και γελασμένοι



Τα νιάτα μας διαδρομή Αθήνα - Σαλονίκη
μια πόλη χτίσαμε μαζί κι ακόμα ζω στο νοίκι
έπεσα να σ' ονειρευτώ σε ψάθα από φιλύρα
κι είδα πως βγάζει η νύχτα φως και τ' όστρακο πορφύρα



Όσοι με το Χάρο γίναν φίλοι
με τσιγάρο φεύγουνε στα χείλη
στα τρελά τους όνειρα δοσμένοι
πάντα γελαστοί, πάντα γελαστοί
πάντα γελαστοί και γελασμένοι


(Άλκης Αλκαίος)

4.12.2012

Αγάπησα το κελί μου


Κάθε ωραίο, έστω και όμορφο, θεωρείται βάσει μοντέρνων νόμων και αυτιστικών μονόδρομων, ουτοπία.

Κρανίου τόπος είναι η ουτοπία, λένε όσοι πέρασαν από αυτήν μέσα από εφηβική υποχρέωση, ή από απέναντι, όσοι την πήραν χαμπάρι, κόβοντας δρόμο για τη ματαιότητα. Οι δεύτεροι έγιναν καλοί στην αριθμητική. Οι πρώτοι κάνανε δυό γύρους το τετράγωνο και μετά έγιναν καταπαξιωμένοι πολιτικοί.

Η ουτοπία πάντως, κατέβασε ένα τετράποδο από τα δέντρα, στη συνέχεια το έβγαλε από τις σπηλιές και σήμερα το στέλνει στον πιό μακρινό γαλαξία.

Παρ' όλα αυτά, ακόμη μας φοβίζουν αυτά που -αποδεδειγμένα- μας πάνε μπροστά. Το άγνωστο και η θέληση να τρέξεις την απόσταση.

Μήπως αγαπήσαμε υπερβολικά τις σπηλιές μας;


http://preraphaelitepaintings.blogspot.com/2011/01/john-william-waterhouse-vanity-c1908-10.html

4.04.2012

Οι εμποράκοι της δυστυχίας

Γράφει ο Σταύρος Θεοδωράκης στο protagon.gr 


Ιδού λοιπόν τι έχουμε καταφέρει. Στην Αυστραλία μαζεύουν ρούχα στις εκκλησίες για τους έλληνες που κρυώνουν. «Ένα μπουφάν για τους Έλληνες»! Όπου νάναι θα φτάσουν τα κοντέινερ. Τα αμερικάνικα κανάλια υποστηρίζουν ότι «ο φωτορεπόρτερ που γύρισε όλο τον κόσμο ζει σε ένα παγκάκι στην Αθήνα». Ούτε όνομα δίνουν βέβαια, ούτε άλλα στοιχεία. Η Γαλλική τηλεόραση κάνει ρεπορτάζ στην πλατεία Θεάτρου και αποκαλύπτει ότι η πορνεία στην Ελλάδα αυξήθηκε κατά 80%. Όχι γιατί είναι ορεξάτοι οι έλληνες αλλά γιατί πεινάνε οι ελληνίδες. Στην Ισπανική τηλεόραση παρουσιάζουν ως μαρτυρία ντοκουμέντο την αφήγηση ενός Έλληνα που δεν έχει περίθαλψη, δεν έχει ασφάλιση, δε έχει σπίτι, δεν έχει δουλειά, δεν έχει επίδομα ανεργίας. Μικρή λεπτομέρεια ο «Έλληνας» είναι ένας μετανάστης –μάλλον Μαροκινός -που μιλάει σπαστά ελληνικά. Οι Τούρκοι δείχνουν τα συσσίτια στην Πειραιώς και ισχυρίζονται ότι ένας στους δέκα έλληνες τρώει όρθιος σε πλαστικό πιατάκι. «Στείλτε κονσέρβες».

Αυτή λοιπόν είναι η Ελλάδα; Αυτή είναι η Αθήνα; Αυτήν την εικόνα θέλουμε να έχουνε οι ξένοι για εμάς; Στη λύπησή τους στοχεύουμε; Μήπως μας κόψουν κανένα επιτόκιο; Ή δεν μας ζητήσουν πίσω τα δανεικά;


http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.8emata&id=14041

3.24.2012

Γιατί τώρα ρε Θόδωρα;

«Αποσύρομαι. Δεν θα δώσω την δυνατότητα στον λαό να με ψηφίσει. Δεν θα είμαι υποψήφιος μπορώ να σας δώσω έναν τυπικό λόγο. Είμαι 74 ετών και 32 χρόνια στο Κοινοβούλιο και θεωρώ ότι κάποτε αυτή η δυνατότητα ανταλλαγής ατόμου και του λαού λήγει», είπε το πρωί ο αντιπρόεδρας - συντονιστής της κυβέρνησης Γιωργάκη, Θοδωράκης ο Αίολος.

Τώρα το κάνεις αυτό ρε Θόδωρα; τώρα που η πατρίδα χρειάζεται το μεστό πολιτικό σου λόγο; Την πολύτιμη κυβερνητική εμπειρία σου;
(Που βοήθησε και στη σωτηρία της χώρας, για να λέμε του χοντρού το δίκιο).

Γιατί μας στερείς τη χαρά να δείξουμε στην κάλπη την ευγνωμοσύνη μας για όσα έχεις κάνει και πει; Τεσπά Θόδωρα δεν ξηγιέσαι σωστά. Τόση λατρεία πώς να εκφραστεί τώρα που θα χαθείς από προσώπου Ελληνικής γης;

Ουδέν καλόν όμως, αμιγές κακού. Πρέπει να έχουμε σωθεί, γιατί ο Πάγκαλος δουλειές δεν αφήνει στη μέση, ιδίως όταν πρόκειται να σώσει κακομαθημένους ιθαγενείς. Άρα για να παραιτείται εν μέσω κρίσης ο αντιπρόεδρας που ήθελε -πάσει θυσία, θέλουμε δε θέλουμε- να μας σώσει, σημαίνει πως ολοκλήρωσε σωτήριο έργο του. 

Ουσιαστικός και ταπεινόφρων. Συντόνισε επιτυχώς το έργο της κυβέρνησης παιδική χαρά του Γιωργάκη, και αφού ο κίνδυνος για τη χώρα πέρασε, δεν έμεινε για να εισπράξει τις εκδηλώσεις λατρείας του λαού, αντίθετα αποσύρεται σεμνά και ταπεινά.

Μας στοίχισε 5, 6, 7 τετραετίες μιστά και οφίκια  μέχρι  να αντιληφθούμε -πρώτα εμείς και πολύ πρόσφατα ο αντιπρόεδρος- ότι η ψήφος που ρίχναμε, με αντάλλαγμα την «χαρά» των λεκτικών τραμπουκισμών και της διακομματική λασπομαχία, πήγαινε πράγματι στο γάμο του Καραγκιόζη.

Η πατρίδα θρηνεί  την απώλεια, αλλά θα ξεπεράσει το τραύμα, μέσα από τη χαρά της Ελληνικής αναγέννησης -που τώρα αργάζει την Ελλάδα- και ο Θόδωρος υπήρξε σκοτεινός της φάρος.
           
Σε ευχαριστώ πρόεδρε. Μην ξεχάσεις να πάρεις μαζί σου ένα χρυσό νόμισμα, για το βαρκάρη που σε περνάει με σβέλτες κινήσεις, στην απέναντι όχθη του πολιτικού Αχέροντα.

Share

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More