11.02.2011

VENI VIDI VICI

Ότι θα πεθάνεις πριν το μέσο προσδόκιμο ζωής έχει αποφασιστεί, τό' χεις φαντάζομαι εμπεδώσει. Απλώς μένει να διαλέξεις τον τρόπο, ως κυρίαρχος λαός.

Το δίλημμα του δημοψηφίσματος θα είναι:

Θέλεις να πεθάνεις ορθός, ή να πεθάνεις γιουσουφάκι στην Τρούμπα των αγορών; Θέλεις γάιδαρος να σε πηδήσει, ή ελέφαντας να σε πατήσει; Διαλιέχτε, ο Γιωργάκης θέτει τό ύστατο δίλημμα-εκβιασμό της πρωθυπουργίας του.

Σήμερα θα πάει στους Μερκοζί.

Ελπίζω να του τραβήξουν μόνο το αυτί και να μην τον κρατήσουν για τίποτε νέες διαπραγματεύσεις -μιας και θα τους βρίσκεται εύκαιρος- και μας γυρίσει περιχαρής να θριαμβολογήσει ότι μας έσωσε δια του θανάτου μας.

Στο μεταξύ -και αυτόν- τον πολεμούν οργανωμένα συμφέροντα λέει, γιατί τους έχει κάνει -με την αποφασιστική του στάση- τη μούρη κρέας. Ο καψής στο mega ήταν σαφέστατος. Πρόκειται για κάποιους μπαχαλάκηδες παλιοσυνταξιούχους, κάτι άνεργους -προφανώς αναρχοαυτόνομους- κάτι γύναια στην ανεργία με απολυμένο άνδρα και παιδιά στους πέντε ανέμους, και διάφορα άλλα υποκείμενα που εξακολουθούν να ζουν ανάθεμά το γονιό τους.

Ήρθε, μας έσωσε και απέρχεται…

6.29.2011

Σκάσε, σε σώζουμε


Με το μεσοπρόθεσμο -λέει- αγοράζουμε χρόνο για να μη φάμε τώρα την "πατητή" από φιλεύσπλαχνους τοκογύφτους συνεταίρους μας, και βρεθούμε στον πάτο της θάλασσας, τροφή για τα χρηματοπιστωτικά σκυλόψαρα.

Θα την φάμε όμως -μας διαβεβαιώνουν- σε λίγους μήνες άντε σε τρία χρόνια, χρεωμένοι κατά κάποιες δεκάδες δεκάδων επιπλέον δις, με ξεπουλημένο το υπόλοιπο της Ελλάδας και όπως μας διαβεβαιώνει -στο βαθμό που μπορεί- η κυβέρνηση, πιο έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε το εχθρικότερο περιβάλλον.

Τότε που φιλικές και συνεταιρικές τοκογλυφικές ύαινες -και ευρύτερες προοδευτικές δυνάμεις της έξωθεν αρπαγής και της εγχώριας ρεμούλας- φρενιασμένες από το αίμα των μνημονίων θα φάνε μέχρι και τον Όλυμπο σε τιμή κοτρώνας.

Εάν συμβούν όλα αυτά τα πατριωτικά θα σώσουμε την πατρίδα και -το κυριότερο- θα έχουμε ανακτήσει την εμπιστοσύνη των αγορών, άσχετα αν αυτές ποντάρουν στο θάνατό μας. Έχουμε φτάσει πλέον στην μεταφυσική εκδοχή της οικονομίας. Η Ακουλουθία Του Μαμμωνά.

Η χωρίς αναισθητικό εγχείριση του δόκτωρος Αλμπάνη τότε -και μόνον τότε! είναι μονόδρομος- θα θεωρηθεί πατριωτικά επιτυχής. Το ότι ο ασθενής θα έχει αναχωρήσει για τις αιώνιες μονές της δουλοπαροικής εργασίας και της πατροπαράδοτης μετανάστευσης, είναι πατριωτικώς δευτερεύον.

Άλλωστε χώρες ζόμπι αφήνει όπου πέρασε η Διεθνής Των Τσακαλιών, εύκολα χειραγωγούμενες λόγω ανάγκης και αιμορραγούσες το νεανικό τους σφρίγος, με καθημερινές αιμοπτ(ή)σεις προς χώρες Μινωταύρων.

Έτσι κι εμείς, εκτός όλων των άλλων, και σε απόδειξη ότι γίναμε επιτέλους καλά παιδιά, τους χαρίζουμε -στο καπάκι- γενιές καταρτισμένων -με δανεικά- εργαζομένων, επιστημόνων, τεχνικών.

Βλέπεις Μέντιο, εδώ τους κόβουμε φτερά και πόδια, επειδή κάποιοι με παραγραφέντα εγκλήματα, φρόντισαν ώστε η Ελλάδα -τώρα που έχει την ανάγκη τους- να μην μπορεί να τους κρατήσει.

Υποχρεώνομαι λοιπόν να πράξω το μεταμοντέρνο πατριωτικό μου καθήκον. Θα υπερψηφίσω το μεσοπρόθεσμο ώστε χαρίζοντας και ξεπουλώντας, κόβοντας μισθούς και ράβοντας κομματικά μπαλώματα, θυσιάζοντας τους νέους τριών γενιών και βάζοντας τη χώρα υπο κηδεμονία επ' αόριστο, να την σώσω, μέσα από τις ίδιες πρακτικές και με τον ίδιο μηχανισμό που μας έχει κάνει οικονομική ρόμπα διεθνώς. Ναι, είμαι φακίρης του LSE. Μπορώ, άρα τράβα να μεταλάβεις.

Θα ψηφίσω μάλιστα και το επόμενο μνημόνιο, ώστε να φάμε -και να πούμε κι΄ευχαριστώ- την "πατητή" που θα μας βγάλει πολύ μακρύτερα, στην Κίνα, όπου θα γίνει ευκολότερη η εξοικείωσή μας με την μεταμοντέρνα -και πολύ προχώ να πούμε- αντίληψη της ευμάρειας και της εργασιακής αξιοπρέπειας.

Το ψηφίζω, γιατί το μεσοπρόθεσμο, μεταξύ άλλων, είναι και γαμώ τα σενάρια οικονομικής φαντασίας.

6.17.2011

Στο υπουργείο ανάπτυξης περιέρχονται αρμοδιότητες του υπουργείου περιβάλλοντος. Έχετε γειά βρυσούλες, λόγγοι, βουνά, ραχούλες...

6.16.2011

Μακιαβελικό, άρα παίζει.


Σκέψου λέει, αυτό να 'ναι το colpo grosso του Γιωργάκη και ξαφνικά να γίνει Γιώργαρος. Γιά φαντάσου φαντασία δηλαδή. Είναι κι' αυτό ένα σενάριο. Μακιαβελικό, άρα παίζει.

Έχοντας πάρει χαμπάρι πιά όλοι μας πως οδεύουμε προς τόπον χλοερόν ως χώρα, ξεπουλημένη μέχρι τρίτη γενεά -γενιές included, με χονδροειδέστατους επικυρίαρχους στο σβέρκο μας, με τον κόσμο στα όρια της αντοχής και της ανοχής του, να απαιτεί βιώσιμη λύση για έξοδο από το αυτό το χάλι, ο Γιώργης -λέει- ν' αρπάξει τη συγκυρία απ' τα μαλλιά και κάνει εκείνα που χρειάζεται ο τόπος για να βγει από το σκοτάδι.

Να τολμήσει δηλαδή να τα βάλει με τα σπλάχνα του κόμματος, τις αργομισθίες, τα γελοία επιδόματα, τις προκλητικές συντάξεις, την συζητήσιμη παραγωγικότητα. Να πιάσει -λέει- την μόνιμα διογκούμενη φοροδιαφυγή και να κόψει τον λώρο των κυβερνήσεων με το κρατικοδίαιτο κεφάλαιο της χώρας, που συνεχίζει να κάνει το Γερμανό τουρίστα και καλοταϊσμένο από δεκαετίες ανεμοδανείων και προνομίων, περιμένει ν' αγοράσει την Ελλάδα κοψοχρονιά.

Ποιός θα τολμήσει να του πει κουβέντα με τον κόσμο να βράζει από οργή κατρακυλώντας στην ανέχεια, την ανεργία σε απανωτά limit up και τη χώρα κρεμασμένη στο μανταλάκι προς πώληση; Άγαλμα θα του κάναμε.

Αν άρπαζε τώρα τον ταύρο από τα κέρατα, θα σώζαμε τη χώρα. Χώρια που θα παίρναμε την πιό γλυκειά εκδίκηση από τις αγορές, που ποντάρουν άγρια στη χρεωκοπία μας. Θα οδήγούσαμε όλα αυτά τα όρνεα στην δική τους πτώχευση. Ηδονή. Τι σου κάνω μάνα μου;

Αμ τ' άλλο; Θα ανάσταινε το ΠΑΣΟΚ για τα επόμενα πενήντα χρόνια. Με νέο αίμα, φρέσκο και απαλλαγμένο από τα νταβατζηλίκια του έμμισθου οπαδισμού, που θα μας αδειάσει τη γωνιά μόλις κοπούν τα μπικικίνια. Μεγαλείο!

Η συγκυρία είναι ιδανική. Αν την εκμεταλλευτεί, θα δίνουν στις πλατείες των αγανακτισμένων τ' όνομά του.

Αν όχι, θα μείνει στην ιστορία σαν αυτός που μπορούσε, αλλά κιότεψε.

6.12.2011

Ο Αρτέμης ξαναχτυπά

Πάγκαλος: Ούτε ένας τίμιος πολίτης στην Ελλάδα (Ελ. Τύπος, από διάλεξη στο πανεπιστήμιο της Γενεύης)).


Δεν σημαίνει ότι όλοι οι Έλληνες είναι σαν αυτούς που γνωρίζεις και τα ρεμάλια που τακτοποιήσατε ρε αντιπρόεδρα. Για διεύρυνε λίγο τον κύκλο σου -αν σε παίρνει...


Και στο μεταξύ σκέψου κάτι από τα ωραία σου να μας πεις, εξηγώντας γιατί η κυβέρνηση παιδική χαρά που συντονίζεις τα' κανε όλα ρόιδο και δεν έπιασε κανένα από τους στόχους της.


Έχει αυτό κάτι να κάνει με τις ικανότητές σου ή φταίει πάλι κάποιος άλλος; Αν φταίει -πάλι- κάποιος άλλος, δειξ' τον μας ρε Αρτέμη...

6.02.2011

Δημοκρατία ναι, αλλά με την καλή την έννοια..






Απορημένοι και αμήχανοι δείχνουν οι πολιτικοί με την διόγκωση και την επιμονή -κυρίως-του κινήματος των αγανακτισμένων.

Μια ακόμη απόδειξη της απόστασης που τους χωρίζει από την ψυχοσύνθεση του Έλληνα που ζει εκτός Καιμάν και εντός Ελλάδας.

Δηλαδή τι περίμεναν όταν αποφάσιζαν να πετάξουν μια γενιά στα αζήτητα, ένα εκατομμύριο νοικοκυριά στην ανέχεια, χιλιάδες επαγγελματίες στην φθορά του ατελέσφορου δωδεκάωρου και την απόγνωση του λουκέτου; Να τους βραβεύσουμε; Βραβεύτηκε ο Γιώργης από τους Γερμανούς τραπεζίτες, φτάνει.

Καταβάλουμε χωρίς τελειωμό έκτακτες εισφορές σε ζωές, η χώρα μας στραγγίζεται από το ταλέντο ορμή και φαντασία των νέων της που την εγκαταλείπουν μαζικά, αφού τους πετάξαμε έρμα στη θάλασσα της μετανάστευσης για να σώσουμε ένα καράβι που -μόνη βεβαιότητα της τρελής πορείας του, είναι ότι- τελικά θα τσακιστεί στα βράχια.

Απορούν με την αγανάκτησή μας και την ίδια στιγμή προφυλάσσουν με λοβιτούρες και συντεχνιακά στεγανά τους υπεύθυνους της κατάντιας της χώρας ενώ έχουν την απαίτηση από εμάς να τους κοιτάμε απαθείς από τους καναπέδες μας, να ξεπουλούν κάθε πόντο της Ελλάδας και κάθε ελπίδα της, με διαπραγματευτές αυτούς που μας έφεραν εδώ.

Μας θέλουν "ζωντανά" μιας δημοκρατίας σιωπής και υπακοής, μιας δημοκρατίας μονοδρόμων και τηλεοπτικής διακυβέρνησης. Μιας δημοκρατίας που οι ίδιοι μπορούν να βιάζουν κατά συρροή, πότε με νόμους περί ευθύνης υπουργών και πότε εκχωρώντας το δικαίωμα σε έναν εξωκοινοβουλευτικό να υπογράφει δεσμευτικές για τη χώρα συμβάσεις, χωρίς να ενημερώνει τη βουλή.

Αυτή είναι η δημοκρατία τους και σε αυτήν δεν χωρούν αγανακτισμένοι πολίτες, μόνο αγανακτισμένοι με την αγανάκτηση των πολιτών, πολιτευτές, βουλευτές και αντιπρόεδροι, που ακόμα δείχνουν ανήμποροι να καταλάβουν πως οι αγανακτισμένοι είναι αυτοί που τους έστειλαν στη βουλή και αυτούς οφείλουν να υπηρετούν και όχι τις κομματικές τους πατρίδες.

Όπως έστρωσαν θα κοιμηθούν.

Εμείς αρκετά κοιμηθήκαμε. Σε βαθμό αγανάκτησης.

5.30.2011

Είναι Τσάγκαλος, τέλος!

Κίνημα μόδας είναι κατά τον Πάγκαλο το ανεξάρτητο κίνημα των πολιτών που φουντώνει. Κάτι σαν την Πετρούλα δηλαδή και τον Τρύφωνα. Αλλά πάντα ο αντιπρόεδρας ήταν εύστοχος στις εκτιμήσεις του.

Είναι ο ίδιος που με το "κύριος τίποτε" που δήλωσε για τον Αβραμόπουλο, τον έβγαλε τελικά δήμαρχο -εις βάρος της δικής του υποψηφιότητας- γενόμενος ο Θόδωρας ο πρώτος δήμαρχος που ήρθε δεύτερος στην κούρσα που μέχρι εκείνη τη στιγμή έτρεχε μόνος.

Και το χειρότερο; Από τότε ο Αβραμόπουλος έγινε κεντρικός παίκτης της Ελληνικής πολιτικής πρέφας. Μας τον άφησε πεσκέσι ο... Τσάγκαλος ;-)

5.27.2011

Μη σκουπίζεσαι. Θα ξαναφτύσουν.

Τα χειρότερα δεν ήρθαν. Αν για το ξεπούλημα που τώρα γίνεται, μας δίνουν "τυρί" ένα DVD που ΘΑ φέρει ο αντιπρόεδρας με ονόματα ιδιωτών που έβγαλαν τον παρά τους στα εξωτερικά, φάνταστείτε τι πρόκειται να ξεπουλήσουν, όταν ΘΑ αναγκαστούν δώσουν DVD με ονόματα πολιτικών...

Προσπαθούμε να εξευμενίσουμε αγορές που ποντάρουν στη χρεωκοπία μας, κάτσανε γκαουλάιτερ στο σβέρκο της χώρας, απαιτούν θέσεις στις επιτροπές εκποίησης της χώρας -όντας αγοραστές- με την Ελλάδα να ζητά από αυτούς τους καρχαρίες, να την αφήσουν ήσυχη, ώστε να χάσουν τα λεφτά τους... Σωθήκαμε σε λέω.

5.19.2011

Πίστευε, θ' ανταμειφθείς.


Κάποια κυρία, ήταν ιδιοκτήτρια μιας πολύ χαριτωμένης παπαγαλίνας, με μόνο κουσούρι το λεξιλόγιό της. Ήταν τέτοιο που θα έκανε σκληρή τροτέζα της Τρούμπας, να κλειστεί σε μοναστήρι.

Η τσαχπίνα παπαγαλίνα έχει εκθέσει πολλές φορές την κυρία της, αφού έχει την κακή συνήθεια όποτε μπαίνει αρσενικό στο σπίτι, να μιμείται τη φωνή της και να λέει "ποιός γουστάρει να πηδήξει";

Ενοχλημένη η κυρία πηγαίνει στο κατάστημα από το οποίο την αγόρασε και εκφράζει τα παράπονά της στον ιδιοκτήτη. Εκείνος την καθησυχάζει και της προτείνει να βάλει την παπαγαλίνα σε ένα κλουβί με δύο αρσενικούς παπαγάλους, που όλη μέρα εδώ και χρόνια, ψάλλουν τροπάρια και προσεύχονται κι έτσι η παπαγαλίνα θα... βγει από τον δρόμο της απωλείας.

Η κυρία συμφωνεί και η παπαγαλίνα κλείνεται στο κλουβί με τους "παπαγαλόγερους", που ξημεροβραδιάζονται στις προσευχές. Με το που είδε αρσενικά η παπαγαλίνα, φωνάζει "ποιός γουστάρει να πηδήξει";

Ο ένας παπαγάλος δεν δίνει σημασία και συνεχίζει να προσεύχεται, οπότε ο άλλος του λέει: κοφ' τα κυρ' ελέησον ρε μαλάκα, οι προσευχές μας πιάσαν τόπο!

5.07.2011

Πάθαμε πρόωρη ανάκαμψη


«Η ανάκαμψη άρχισε» είπε ο Παπακωνσταντίνου.

Μέχρι και το σαγόνι του Παραμυθά έπεσε στο πάτωμα (δύο ορόφους πιο κάτω). Κοίταξε πάντως γύρω καλού κακού, έψαξε κάτω από το κρεβάτι, μέσα στο μπρίκι, βγήκε γύρα στις γειτονιές ανάκαμψη δεν είδε, πήρε και όρκο.


Που ακριβώς είπατε πως άρχισε η ανάκαμψη; Να πάμε να τη δούμε από κοντά, που κάναμε μαύρα μάτια. Να τη δείξουμε και στα παιδιά για να καταλάβουν περί τίνος πρόκειται, όταν τους λέμε να στριμώξουν τα όνειρά τους, για να πραγματοποιηθούν όταν θα τους είναι αδιάφορα.

Να έλεγε ο Μέντιος πως η ανάπτυξη άρχισε, θά ‘λεγες τον πείραξαν τα φούμαρα, που τελευταία του κάθονται στο λαιμό, ακόμη και όταν τα φουμάρει με MEGAλο φίλτρο.

Μπορεί πάλι, να έβλεπε ανάκαμψη επειδή βρίσκεται υπό το κράτος πρόσφατου ανεργικού σοκ και βλέπει διάφορα οράματα. Μέχρι και τον Παπακωνσταντίνου είδε τις προάλλες να πέφτει μέσα σε αίσιες προβλέψεις και να παρουσιάζει νούμερα με ισχύ για πάνω από τις τρεις μέρες, που διαρκούν τα θαύματα.

Να σου λέει όμως ο τσάρεβιτς της οικονομίας τους, πως η ανάκαμψη άρχισε την ώρα που στην αγορά οι επιχειρήσεις τρεκλίζουν στο χορό του ΤραπεΖαλόγγου, που η πραγματική ανεργία χτυπάει ένα στα δύο σπίτια και τα νούμερα δεν του βγαίνουν λες και έχουν προηγούμενα μαζί του, έχει, πώς να το κάνουμε, την υπερβολή του.

(΄Ισως –πάντως- η δήλωση αυτή μας διαφωτίζει σχετικά με την ισχύουσα αντίληψη για την ανάκαμψη. Για το που θα εκδηλωθεί και ποιούς θα αφορά).

Ανάκαμψη εδώ γύρω δεν είδαμε Αξιοπιστότατε, υπάρχουν χιλιάδες ανεργομάρτυρες που το επιβεβαιώνουν, οι οποίοι by the way θα χαιρόταν πολύ να ανταλλάξετε απόψεις πρόσωπο με πρόσωπο, για το που οδηγείτε τις ζωές τους.

Ίσως σε μια τέτοια συνάντηση βρίσκατε την ευκαιρία να εξηγήσετε και σε κακόβουλους οπισθοδρομικούς, τις νέες επαναστατικές προτάσεις σας στα μαθηματικά και την χρήση του πλην ως θετικό πρόσημο.

Αν η εκτίμηση του Αξιόπιστου Τσάρεβιτς είναι ότι πράγματι η ανάκαμψη έχει αρχίσει, όταν ακόμη και οι πιο απαισιόδοξες προβλέψεις του δεν αποδείχτηκαν ακριβείς –ενώ είχε ορίσει και μεγάλα περιθώρια αποκλίσεων προς το χειρότερο- τότε ίσως πρέπει σοβαρά να μας προβληματίζει η σχέση του με την πραγματικότητα. (Κακές γλώσσες -πιθανότατα του ΣΥΡΙΖΑ- διαδίδουν πως εδώ και καιρό, Αξιόπιστος και πραγματικότητα δεν αλλάζουν ούτε καλημέρα).

Αν διαπιστώνει ανάκαμψη η επίσημη αποτίμηση, μπορούμε άφοβα να στενοχωρηθούμε εκ των προτέρων για την αποτελεσματικότητα των λύσεων που θα στηριχθούν σε αυτήν.

Αν στην εξίσωση δεν μπει δίπλα στα νούμερα και ο άνθρωπος, εξασφαλίζουμε πρώτη θέση κέντρο, τρόπαιο προς σωφρονισμό, σε τοίχο της offshore ηθικής και μηδενικά σε τραπεζικούς λογαριασμούς ακοινώνητων υποκειμένων.

Share

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More